Пошук


Папскія пасланні

Панядзелак, 30 сакавіка
«Унутранае адкрыццё Божага дару». Папа кіруе пасланне ў Дзень малітвы аб пакліканнях
30.03.2026 06:22
Апостальская Сталіца апублікавала пасланне Папы Льва XIV на LXIII Сусветны дзень малітвы аб пакліканнях , які будзе адзначацца 26 красавіка 2026 года. Прапануем вам пераклад гэтага дакумента, тэма якога — «Унутранае адкрыццё Божага дару».
Пасланне Папы Льва XIV на 63-і Сусветны дзень малітвы аб пакліканнях
30.03.2026 06:21
ПАСЛАННЕ ПАПЫ ЛЬВА XIV НА 63-І СУСВЕТНЫ ДЗЕНЬ МАЛІТВЫ АБ ПАКЛІКАННЯХ УНУТРАНАЕ АДКРЫЦЦЁ БОЖАГА ДАРУ Дарагія браты і сёстры, дарагая моладзь! Пад кіраўніцтвам і апекай Уваскрослага Езуса, у 4-ю нядзелю Вялікадня, якая называецца «Нядзеляй Добрага Пастыра», мы адзначаем 63-ці Сусветны дзень малітвы за пакліканні. Гэта магчымасць падзяліцца роздумамі пра ўнутранае вымярэнне паклікання, якое разумеецца як адкрыццё бязвыплатнага дару Бога, што прарастае ў глыбіні кожнага з нашых сэрцаў. Таму давайце разам пойдзем шляхам сапраўды прыгожага жыцця, якое паказвае нам Пастыр! Шлях прыгажосці У Евангеллі паводле Яна Езус акрэслівае сябе як «Добры Пастыр» ( Ян 10, 11). Гэты выраз адносіцца да пастыра, які з'яўляецца дасканалым, сапраўдным і ўзорным, паколькі ён гатовы аддаць сваё жыццё за сваіх авечак, тым самым паказваючы Божую любоў. Ён — Пастыр, які прыцягвае нас да сябе, чый позірк паказвае, што жыццё сапраўды прыгожае, калі хтосьці ідзе за Ім. Недастаткова толькі цялесных вачэй і эстэтычных пачуццяў, каб распазнаць гэтую прыгажосць; хутчэй патрэбныя сузіранне і ўнутраная паглыбленасць. Толькі той, хто спыняецца, слухае, моліцца і прымае позірк Пастыра, можа з упэўненасцю сказаць: «Я давяраю Яму; жыццё з Ім можа быць сапраўды прыгожым. Я хачу ісці гэтым шляхам прыгажосці». Самае незвычайнае тое, што, стаўшы Яго вучнем, чалавек сапраўды становіцца «прыгожым»; Яго прыгажосць пераўтварае нас. Як пісаў тэолаг Павел Фларэнскі, аскетызм стварае не проста «добрага» чалавека, а «прыгожага». [1] Сапраўды, больш, чым дабрыня, адметнай рысай святога з'яўляецца светлая духоўная прыгажосць, якая выпраменьваецца з яго жыцця ў Хрысце. Такім чынам, хрысціянскае пакліканне раскрываецца ва ўсёй сваёй глыбіні як удзел у жыцці Езуса, праз удзел у Яго місіі і адлюставанне Яго прыгажосці. Гэты ўнутраны досвед жыцця, веры і сэнсу быў таксама вопытам святога Аўгустына, які ў трэцяй кнізе «Споведзі», прызнаючы грахі і памылкі сваёй маладосці, распазнае Бога як «глыбейшага за найглыбейшыя таямніцы сваёй душы». [2] Больш, чым самапазнанне, Аўгустын адкрывае прыгажосць боскага святла, якое вядзе яго ў цемры. Успрымаючы Божую прысутнасць у самых глыбокіх кутках сваёй душы, ён зразумеў важнасць клопату пра ўнутранае жыццё як месца сустрэчы з Хрыстом, што з'яўляецца спосабам адчуць прыгажосць і дабрыню Бога ў нашым уласным жыцці. Такія адносіны заснаваныя на малітве і цішыні і, калі іх развіваць, яны адкрываюць нас на прыняцце і актыўны адказ на дар паклікання. Такія адносіны будуюцца ў малітве і цішыні і, калі іх падтрымліваць, яны адкрываюць нам магчымасць прыняць і жыць дарам паклікання, якое ніколі не з'яўляецца навязваннем або загадзя вызначаным шаблонам для простага выканання, але праектам любові і шчасця. Клопат пра ўнутраны свет: менавіта тут павінна тэрмінова пачынацца пастырская апека пакліканняў і евангелізацыя. У святле гэтага я заклікаю ўсіх — сем'і, парафіі і манаскія супольнасці, а таксама біскупаў, святароў, дыяканаў, катэхетаў, выхавацеляў і ўсіх вернікаў — больш актыўна прысвяціць сябе стварэнню ўмоў, якія дазваляюць прыняць, умацаваць, ахоўваць і суправаджаць гэты дар, каб ён прынёс багатыя плёны. Толькі тады, калі наша асяроддзе асветлена жывой верай, падтрымана пастаяннай малітвай і ўзбагачана братэрскім суправаджэннем, Божы заклік можа расквітнець і паспець, стаўшы шляхам шчасця і збаўлення для асобных людзей і для свету. Стаўшы на шлях, які паказвае нам Езус, Добры Пастыр, мы глыбей пазнаем сябе і Бога, які нас паклікаў. Узаемнае ўсведамленне «Пан жыцця ведае нас і асвятляе нашыя сэрцы сваім любячым позіркам». [3] Сапраўды, кожнае пакліканне пачынаецца з усведамлення і досведу Бога, які ёсць любоў (пар. 1 Ян 4, 16). Ён ведае нас глыбока; Ён палічыў валасы на нашай галаве (пар. Мц 10, 30) і прадбачыў для кожнага чалавека унікальны шлях святасці і служэння. Аднак гэтае пазнанне заўсёды павінна быць узаемным: мы запрошаны пазнаваць Бога праз малітву, слуханне Божага слова, сакрамэнты, жыццё Касцёла і адданасць братам і сёстрам. Падобна маладому Самуэлю, які нечакана пачуў голас Бога ўначы і навучыўся распазнаваць Яго з дапамогай Іллі (пар. 1 Сам 3, 1–10), мы таксама павінны стварыць прастору для ўнутранай цішыні, каб пачуць, чаго Бог жадае для нашага шчасця. Гэта не пытанне ўзнёслых ідэй або навуковых ведаў, але асабістая сустрэча, якая змяняе жыццё чалавека. [4] Бог жыве ў нашых сэрцах. Пакліканне прадугледжвае блізкі дыялог з Тым, хто кліча і запрашае нас адказаць, нягледзячы на ​​аглушальны шум свету, з сапраўднай радасцю і шчодрасцю. Noli foras ire, in te ipsum redi, in interiore homine habitat veritas –– «Не выходзь з сябе. Вярніся ў сябе. Праўда жыве ва ўнутраным чалавеку». [5] Зноў жа, святы Аўгустын нагадвае нам, як важна навучыцца спыняцца і ствараць прастору для ўнутранай цішыні, каб мы маглі пачуць голас Езуса Хрыста. Дарагая моладзь, прыслухайцеся да гэтага голасу! Прыслухайцеся да голасу Бога, які заклікае вас да поўнага і плённага жыцця, заклікаючы вас выкарыстоўваць свае таленты (пар. Мц 25, 14-30) і злучаць свае абмежаванні і слабасці з крыжам Хрыста. Таму знаходзьце час для эўхарыстычнай адарацыі; разважайце над Божым словам, каб вы маглі штодня прымяняць яго на практыцы: актыўна і паўнавартасна ўдзельнічайце ў сакрамэнтальным жыцці Касцёла. Такім чынам вы пазнаеце Бога. Праз блізкасць Яго сяброўства вы адкрыеце для сябе, як аддаваць сябе, няхай гэта будзе праз сужэнства, святарскае пасвячэнне, пастаянны дыяканат ці кансэкраванае жыццё. Кожнае пакліканне — гэта неверагодны дар для Касцёла і для тых, хто прымае яго з радасцю. Пазнаць Пана азначае найперш навучыцца давяраць Яму і Яго Провіду, які напаўняе кожнае пакліканне. Давер Пазнанне вядзе да даверу  —  стану, які вынікае з веры і неабходны як для прыняцця паклікання, так і для таго, каб вытрываць у ім. Сапраўды, жыццё адкрываецца як пастаянны акт даверу да Пана і аддання сябе Яму, нават калі Яго планы супярэчаць нашым уласным планам. Давайце падумаем пра святога Юзафа, які, нягледзячы на ​​таямнічую і нечаканую цяжарнасць Панны, даверыўся Боскаму пасланню, аб'яўленаму ў сне, і прыняў Марыю і Яе Дзіця з паслухмяным сэрцам (пар. Мц 1, 18-25; 2, 13-15). Юзаф з Назарэту — прыклад поўнага даверу да Божых планаў. Ён давяраў нават тады, калі ўсё вакол яго здавалася ахутаным цемрай і нявызначанасцю, калі падзеі, здавалася, адрозніваліся ад яго ўласных планаў. Ён давяраў і аддаваўся Богу, упэўнены ў дабрыні і вернасці Пана. «У кожнай сітуацыі Юзаф абвяшчаў сваё ўласнае fiat , як Марыя падчас Звеставання і Езус у Гетсэманскім садзе». [6] Як нагадаў нам Юбілей надзеі, неабходна выхоўваць у сабе цвёрдую і непахісную веру ў Божыя абяцанні, ніколі не паддаючыся роспачы. Мы павінны пераадольваць страхі і сумненні, будучы ўпэўненымі, што Валадар гісторыі — як свету, так і нашай асабістай гісторыі — уваскрос. Ён не пакідае нас у самыя цёмныя гадзіны, але прыходзіць, каб рассеяць кожны цень сваім святлом. Дзякуючы святлу і моцы Яго Духа нават сярод выпрабаванняў і крызісаў мы можам бачыць, як наша пакліканне расце і сталее, усё больш поўна адлюстроўваючы прыгажосць Таго, хто паклікаў нас — прыгажосць, сфарміраваную вернасцю і даверам, нягледзячы на ​​нашыя раны і няўдачы. Сталенне Сапраўды, пакліканне — гэта не фіксаваная кропка, а дынамічны працэс сталення, які падтрымліваецца блізкасцю з Богам. Узрастаць у сваім пакліканні азначае быць з Езусам, дазваляць Духу Святому дзейнічаць у нашых сэрцах і ў жыццёвых абставінах і пераасэнсоўваць усё ў святле гэтага дару. Падобна вінаграднай лазе і галінам (пар. Ян 15, 1-8), усё нашае жыццё павінна быць укаранёным у моцнай і жывой сувязі з Богам, каб мы маглі больш шчыра адказаць на Яго заклік праз нашыя выпрабаванні і неабходную «абрэзку». «Месцы», дзе найбольш праяўляецца Божая воля і дзе мы адчуваем Яго бясконцую любоў, часта з'яўляюцца сапраўднымі, братэрскімі сувязямі, якія мы ўстанаўліваем на працягу ўсяго нашага жыцця. Як каштоўна мець сапраўднага духоўнага кіраўніка, які суправаджае нас у адкрыцці і росце нашага паклікання! Як важна распазнаваць і выпрабоўваць падказкі Духа Святога, каб пакліканне магло рэалізавацца ва ўсёй сваёй прыгажосці!  Такім чынам, пакліканне — гэта не імгненна набытая ўласнасць, не тое, што «даецца» раз і назаўсёды. Хутчэй, гэта шлях, які разгортваецца падобна самому жыццю. Атрыманы намі дар павінен не толькі абараняцца, але і ўмацоўвацца штодзённымі адносінамі з Богам, каб ён узрастаў і прыносіў плён. «Гэта карысна, бо ставіць усё нашае жыццё ў адпаведнасць з Богам, які любіць нас. Гэта дапамагае нам усвядоміць, што нішто не з'яўляецца вынікам чыстай выпадковасці, але што ўсё ў нашым жыцці можа стаць спосабам адказу Богу, які мае для нас цудоўны план». [7] Дарагія браты і сёстры, дарагая моладзь, я заклікаю вас развіваць асабістыя адносіны з Богам праз штодзённую малітву і разважанне над словам. Спыніцеся, прыслухайцеся і даверцеся сабе. Такім чынам, дар вашага паклікання будзе выспяваць, прыносячы вам шчасце і багаты плён для Касцёла і свету. Няхай Панна Марыя, прыклад унутранага прыняцця Боскіх дароў і Настаўніца малітоўнага слухання, заўсёды суправаджае вас на гэтым шляху! З Ватыкана, 16 сакавіка 2026 г. ЛЕЎ XIV ______________________________________________ [1] «Аскетызм стварае не «добрага» чалавека, а прыгожага, і характэрнай рысай святых з'яўляецца зусім не «дабрыня», якая можа быць уласцівая і цялесным, і вельмі грэшным людзям, а духоўная прыгажосць, асляпляльная прыгажосць светлай і прамяністай асобы, абсалютна недаступная жорсткаму і цялеснаму чалавеку» (П. Фларэнскі, Цвярдыня і апора праўды, Прынстан 1997, 72). [2] Святы Аўгустын, Споведзь, III, 6, 11: CSEL 33, 53. [3] Апостальскі ліст «Вернасць, якая нараджае будучыню» (8 снежня 2025 г.), 5. [4] пар. Бэнэдыкт XVI, Энцыкліка Deus caritas est (25 снежня 2005 г.), 1. [5] Святы Аўгустын, Пра сапраўдную рэлігію, XXXIX, 72: CCSL 32, 234. [6] Папа Францішак, Апостальскі ліст Patris Corde (8 снежня 2020 г.), 3. [7] Папа Францішак, Паслясінадальная Апостальская адгартацыя Christus vivit (25 сакавіка 2019 г.), 248.
Субота, 21 сакавіка
Леў XIV склікае біскупаў з усяго свету на саміт па пытаннях сям’і
21.03.2026 08:03
З нагоды дзясятай гадавіны Апостальскай адгартацыі Папы  Францішка Amoris laetitia Папа  Леў XIV запрасіў старшынь усіх епіскапатаў свету сабрацца ў Рыме на саміт па пытаннях сям’і.
Субота, 14 лютага
Папа на Вялікі пост: устрымацца ад слоў, якія раняць бліжніх
14.02.2026 11:17
Раззброіць мову, прыслухоўвацца да Божага слова і голасу людзей, якія пакутуюць, перажыць час пакаяння ў духу адзінства, — заклікаў Леў XIV у сваім пасланні на Вялікі пост, які распачнецца ў Касцёле 18 лютага 2026 года.
Серада, 11 лютага
«Міласэрнасць Самаранiна — любіць, несучы боль іншага». У Касцёле адзначаецца 34-ы Сусветны дзень хворага
11.02.2026 07:10
11 лютага , ва ўспамін Маці Божай Л ю рдскай, адзначаецца Сусветны дзень хворага.
Пятніца, 6 лютага
Папа Леў XIV скіраваў пасланне да пачатку Алімпіяды-2026
06.02.2026 22:29
З нагоды адкрыцця XXV Зімовых Алімпійскіх гульняў у Мілане і Карціна-д’Ампеца Леў XIV скіраваў спецыяльнае пасланне «Жыццё ў дастатку» (пар. Ян 10, 10). Пантыфік заклікае бачыць у спорце не толькі спаборніцтва, але і магутны інструмент будавання міру.
Пятніца, 19 снежня 2025
Апублікавана пасланне Папы на Сусветны дзень міру
19.12.2025 08:08
18 снежня было апублікавана пасланне Папы Льва ХІV на 59-ы Сусветны дзень міру.  У ім Папа, першымі словамі якога пасля абрання Біскупам Рыма, было прывітанне Уваскрослага «Спакой вам», разважае пра мір як адсутнасць вайны, апелюючы да больш шырокай евангельскай катэгорыі спакою.
Серада, 23 ліпеня 2025
Пасланне Папы Льва XIV на Сусветны дзень пажылых людзей 2025 па-беларуску
23.07.2025 14:59
«Быць знакам надзеі ў любым узросце»: пасланне Папы Льва XIV на Дзень пажылых людзей можна прачытаць па-беларуску
23.07.2025 14:59
Пятніца, 7 сакавіка 2025
Пасланне Папы на Вялікі пост 2025
07.03.2025 14:38
Аўторак, 28 студзеня 2025
Пасланне Папы Францішка на Сусветны дзень хворых: надзея робіць нас мацнейшымі
28.01.2025 15:08
У пасланні на XXXIII Сусветны дзень хворых, які Касцёл адзначыць 11 лютага, у літургічны ўспамін Маці Божай з Люрда, Папа Францішак разважае пра надзею, якая ўмацоўвае ў выпрабаваннях і заклікае да салідарнасці з тымі, хто пакутуе.
Пятніца, 24 студзеня 2025
Папа Францішак журналістам у іх патранальнае свята: «Мару пра камунікацыю, якая дае надзею»
24.01.2025 22:12
24 студзеня, ва ўспамін святога Францішка Сальскага, апекуна журналістаў, Папа Францішак скіраваў пасланне на 59-ы Сусветны дзень сацыяльнай камунікацыі. Яго тэма: «З лагоднасцю дзяліцеся надзеяй, якую маеце ў сэрцах».
Панядзелак, 30 снежня 2024
Каментар арцыбіскупа Кандрусевіча да Паслання Папы Францішка на 58-ы Сусветны дзень міру
30.12.2024 06:33
Арцыбіскуп эмэрыт Тадэвуш Кандрусевіч прапануе ўвазе вернікаў свой разгорнуты каментар да Паслання Папы Францішка на 58-ы Сусветны дзень міру, які будзе адзначацца 1 студзеня 2025 года.
Чацвер, 12 снежня 2024
У Ватыкане прадстаўлена Пасланне Папы Францішка на Сусветны дзень міру 2025
12.12.2024 14:51
У пасланні на Сусветны дзень міру 2025 года, якое было прадстаўлена на прэс-канферэнцыі ў Ватыкане 12 снежня, Папа Францішак заклікаў да глабальнай салідарнасці і стварэння новай фінансавай сістэмы, якая вызваліць бедныя краіны ад цяжару даўгоў і дасць надзею на мірную будучыню.
Серада, 18 верасня 2024
Ватыкан: абнародавана Пасланне Папы Францішка на Сусветны дзень моладзі 2024
18.09.2024 09:56
17 верасня ў Ватыкане было абнародавана Пасланне Папы Францішка на 39-ы Сусветны дзень моладзі, які будзе адзначацца на дыяцэзіяльным узроўні 24 лістапада, ва ўрачыстасць Хрыста Валадара Сусвету.
Субота, 20 ліпеня 2024
Папа Францішак скіраваў Парыжскаму арцыбіскупу пасланне на Алімпійскія гульні
20.07.2024 11:11
«Алімпійскія гульні па сваёй прыродзе нясуць мір, а не вайну», — адзначыў Святы Айцец у пасланні да арцыбіскупа Парыжскага Ларана Ульрыша, апублікаваным 19 ліпеня.
Чацвер, 6 чэрвеня 2024
Сёлета адзначаецца 300-годдзе з часу абрання Папам Бэнэдыкта ХІІІ, які прыняў рашэнне аб каранацыі іконы Маці Божай Жыровіцкай
06.06.2024 09:50
29 мая споўнілася 300 гадоў з часу абрання Папам Бэнэдыкта ХІІІ, Слугі Божага, які прыняў рашэнне аб каранацыі папскімі каронамі першага Марыйнага абраза на тэрыторыі сучаснай Беларусі — цудадзейнай іконы Маці Божай Жыровіцкай.
Серада, 5 чэрвеня 2024
Папа Францішак: будаваць мір можа той, хто мае яго ў сабе
05.06.2024 12:09
4 чэрвеня Папа Францішак скіраваў ліст з нагоды 80-й гадавіны гістарычнай малітвы рымлянаў, якія прасілі Багародзіцу аб захаванні горада ад разбурэнняў Другой сусветнай вайны, абяцаючы вернасць Богу.
Аўторак, 4 чэрвеня 2024
Папа Францішак на Дзень мігранта і бежанца: Бог ідзе са сваім народам
04.06.2024 10:40
3 чэрвеня ў Ватыкане было абнародавана пасланне Папы Францішка на 110-ы Сусветны дзень мігранта і бежанца, які будзе адзначацца сёлета 29 верасня.
Серада, 15 мая 2024
Папа Францішак на Сусветны дзень пажылых людзей: не пакідаць нікога ў старасці
15.05.2024 13:48
14 мая ў Ватыкане было абнародавана Пасланне Папы Францішка на IV Сусветны дзень бабуль, дзядуляў і пажылых людзей, які будзе адзначацца 28 ліпеня.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Папа Францішак

Бог заўсёды чакае нас.
Ён ніколі не губляе надзеі і заўсёды прабывае побач.