З нагоды адкрыцця XXV Зімовых Алімпійскіх гульняў у Мілане і Карціна-д’Ампеца Леў XIV скіраваў спецыяльнае пасланне «Жыццё ў дастатку» (пар. Ян 10, 10). Пантыфік заклікае бачыць у спорце не толькі спаборніцтва, але і магутны інструмент будавання міру.
У сваім звароце Святы Айцец падкрэслівае, што спартыўная практыка з'яўляецца ўніверсальным выражэннем чалавечага духу, здольным аб'ядноўваць людзей па-за межамі культур і моў.
Папа асабліва настойвае на абнаўленні старажытнай традыцыі «Алімпійскага перамір'я», называючы яго сімвалам і прароцтвам прыміранага свету, які так патрэбны сучаснаму чалавецтву, стомленаму ад насілля і канфліктаў.
Хрысціянскі позірк на спорт ставіць у цэнтр годнасць асобы, а не лічбы на табло або фінансавыя прыбыткі
Пантыфік перасцерагае ад «дыктатуры выніку» і празмернай камерцыялізацыі, якія ператвараюць атлетаў у тавар і забіваюць сапраўдную радасць гульні. Паводле яго слоў,
спорт павінен заставацца школай цнотаў, дзе чалавек вучыцца прымаць свае абмежаванні, паважаць суперніка і разумець, што сапраўднае «жыццё ў дастатку» нараджаецца з супольнага руху наперад, а не з перамогі любой цаной.
Асаблівую ўвагу Леў XIV удзяляе ролі трэнераў і выхавацеляў, якія павінны ствараць у камандах атмасферу любові і падтрымкі. Ён нагадвае пра прыклад святых, такіх як П’ер Джорджа Фрасаці, які ўмеў гарманічна спалучаць малітву, грамадскае служэнне і захапленне альпінізмам.
Спорт, як адзначае Папа, — гэта «сучасны арэапаг», дзе Касцёл пакліканы быць прысутным, каб суправаджаць моладзь і сведчыць аб прыгажосці чалавечых адносін.
Тэхналагічны прагрэс і штучны інтэлект не павінны замяняць жывое чалавечае намаганне і сапраўдную сустрэчу
У заключнай частцы паслання Святы Айцец аналізуе небяспеку трансгуманізму — імкнення «палепшыць» цела з дапамогай тэхналогій па-за межамі натуральных магчымасцей.
Папа падкрэслівае, што калі тэхніка пачынае не служыць асобе, а перавызначаць яе, спорт ператвараецца ў лабараторыю.
У такім выпадку губляецца сімвалічнае значэнне жывога чалавечага высілку, які з'яўляецца не проста механічнай працай, а праявай волі і духу.
Пантыфік таксама звяртае ўвагу на празмерную «гейміфікацыю» — перанос логікі відэагульняў у рэальны спорт. Гэта вядзе да таго, што жывы вопыт, поўны непрадказальнасці, замяняецца лічбавай сімуляцыяй і алгарытмамі.
Леў XIV заклікае вярнуць спорту яго «ўвасоблены» характар, дзе галоўным застаецца рэальнае чалавечае цела і канкрэтная сустрэча паміж асобамі, а не ідэальна пралічаны тэхнічны паказчык.
