Пошук


Літургія

Субота, 9 мая 2020
Нядзельнае казанне: V Велікодная нядзеля, Год А
09.05.2020 10:07
1 чыт.: Дз 6, 1–7; Пс 33 (32), 1–2, 4–5, 18–19 (Р.: 22); 2 чыт.: 1 П 2, 4–9; Ев.: Ян 14, 1–12
Субота, 2 мая 2020
Нядзельнае казанне: ІV Велікодная нядзеля, Год А
02.05.2020 10:01
1 чыт.: Дз 2, 14а. 36–41; Пс 23 (22), 1–3а, 3b–4, 5. 6. 2 чыт.: 1 П 2, 20b–25. Ев.: Ян 10, 1–10
Субота, 25 красавіка 2020
Нядзельнае казанне: ІІІ Велікодная нядзеля, Год А
25.04.2020 10:01
1 чыт.: Дз 2, 14а. 22–33; Пс 16 (15), 1–2а і 5. 7–8. 9–10. 11. 2 чыт.: 1 П 1, 17–21. Ев.: Лк 24, 13–35
Субота, 28 сакавіка 2020
Нядзельнае казанне: V Нядзеля Вялікага посту, Год А
28.03.2020 08:00
1 чыт.: Эзх 37, 12–14; Пс 130 (129), 1–2. 3–4. 5–6ab. 6c–8. 2 чыт.: Рым 8, 8–11. Ев.: Ян 11, 1–45 альбо карацейшае Ян 11, 3–7. 17. 20–27. 33b–45.
Чацвер, 31 кастрычніка 2019
Усіх Святых
01.11.2019 00:00
1 лістапада мы ўзгадваем і ўшаноўваем усіх святых: як вядомых, так і невядомых.
Аўторак, 6 жніўня 2019
Свята Перамянення Пана. Каментар і малітва вернікаў
06.08.2019 08:39
Для Усемагутнага Бога няма розніцы, кім мы ёсць да сустрэчы з Ім, галоўным пунктам з’яўляецца непасрэдна спатканне і кантакт. Калі гэта адбываецца, то перамяняецца сэрца чалавечае, робячыся больш чулым, каб мець магчымасць і жаданне дзяліцца ўсім тым, што атрымалі ад Бога, каб навучаць таму, што спазналі самі.
Пятніца, 26 ліпеня 2019
Крыштаф
26.07.2019 10:30
25 ліпеня Касцёл адзначае ўспамін св. Крыштафа, які з’яўляецца апекуном кіроўцаў. У гэты дзень у каталіцкіх святынях адбываецца благаслаўленне вадзіцеляў і транспартных сродкаў. Абраз святога Крыштафа з маленькім Езусам на плячы вядомы, напэўна, кожнаму верніку. Тым не менш пра жыццё і дзейнасць гэтага амаль што самага папулярнага ў народзе святога, аднаго з чатырнаццаці заступнікаў у цяжкіх жыццёвых абставінах, адсутнічаюць якія-небудзь дакладныя звесткі. Агіёграфы тлумачаць гэта тым, што пасля нашэсця варвараў на Рым былі знішчаны ўсе дакументы з жыццяпісамі хрысціянскіх мучанікаў. Але шматлікія легенды і выключная пашана да гэтага святога ўжо ў V ст. сведчаць пра тое, што такі мучанік сапраўды быў рэальнай асобай. Існуюць, напрыклад, пісьмовыя звесткі з V ст. пра тое, што ў 452 г. адзін з касцёлаў у Халкідоне быў асвечаны пад тытулам св. Крыштафа, а таксама што ў 536 г. у Канстанцінопальскім саборы браў удзел а. Фотын з кляштара св. Крыштафа. Крыштаф — з грэч. christophoros («той, які нёс Хрыста»). На падставе адной з найбольш папулярных сярэднявечных легенд узнікае вобраз гэтага святога, які паходзіў, магчыма, з мясцовасці Самот рымскай правінцыі Лікія, што ў Малой Азіі, і жыў у канцы ІІ – пачатку ІІІ стагоддзяў. Святы Крыштаф атрымаў ад бацькоў імя Рэпробус, што азначае «агідны», бо галаву ён меў накшталт сабачай. Быў ён вельмі вялікі і дужы, таму пастанавіў служыць самаму магутнаму валадару. Спачатку ён пайшоў на службу да караля сваёй краіны. Аднойчы, калі нейкі вулічны спявак выконваў свае песні і некалькі разоў згадаў у іх сатану, Рэпробус заўважыў, што кожны раз пры гэтым кароль жагнаўся. Калі велікан запытаў у караля, чаму ён так робіць, той адказаў: «Як толькі я чую імя сатаны, то заўсёды раблю гэты знак, каб ён не мог мною авалодаць і перашкодзіць мне». Такім чынам, Крыштаф пераканаўся, што гэты валадар некага баіцца. Таму ён пакінуў караля і пайшоў шукаць сатану. Калі ішоў праз пустыню, напаткаў вялікае войска, з якога выйшаў адзін воін, дзікі і грозны на выгляд, падышоў да Крыштафа і запытаў, куды той ідзе. «Іду шукаць сатану, каб служыць яму», — адказаў велікан. Тады воін сказаў: «Я — той, каго ты шукаеш». Аднойчы, убачыўшы пры дарозе крыж, сатана моцна спалохаўся і павёў войска вакольнымі шляхамі. Крыштаф заўважыў, што сатана спужаўся крыжа, і запытаў, чаго ён баіцца. Сатана адказаў: «Езуса Хрыста, прыбітага да крыжа. Кожны раз, як я бачу гэты знак, вельмі палохаюся». Гэта зацікавіла велікана, і ён вырашыў даведацца, хто такі Езус. Зразумеўшы, што зноў служыў не таму, каму трэба, не самаму магутнаму валадару, Крыштаф пакінуў службу ў сатаны і доўга шукаў каго-небудзь, хто мог бы расказаць яму пра Езуса. Урэшце ён адшукаў пустэльніка, які пазнаёміў яго з хрысціянскім вучэннем і ахрысціў. У момант хросту велікан набыў нармальны выгляд. Пакутуючы з-за таго, што служыў сатане, св. Крыштаф пасяліўся над Ярданам, у месцы, дзе была найбольш плыткая, але вірлівая вада, каб пераносіць праз раку пілігрымаў, што ішлі ў Святую Зямлю. Аднойчы пасля цяжкага працоўнага дня Крыштаф адпачываў. Разбудзіў яго голас дзіцяці, якое прасіла, каб яго перанеслі на другі бераг ракі. Велікан падхапіўся, узяў у рукі свой кій, які служыў яму падпораю пры пераходзе праз раку, пасадзіў на плячо прыгожае дзіцятка і весела ступіў у ваду. Але з кожным крокам ягоная ноша станавілася ўсё цяжэйшай. Нарэшце Крыштаф не стрымаўся і спытаў: «Хто ты?» У адказ пачуў: «Я — Езус, твой Збавіцель. Несучы Мяне, ты нясеш увесь свет, бо Я — той, хто яго стварыў. Я з’яўляюся тваім Валадаром, якому ты тут служыш. А каб ты пераканаўся, што ўсё сказанае Мною — праўда, калі вернешся, убі свой посах у зямлю — ты ўбачыш, як прыгожа ён заквітнее». Менавіта гэтая легенда натхняе мастакоў, якія малююць св. Крыштафа часцей за ўсё з Дзіцяткам Езусам на плячах. Магчыма, Езус паведаміў Крыштафу пра мучаніцкую смерць, якая яго чакае. З гэтага моманту св. Крыштаф вёў жыццё, поўнае пакаяння, аскезы, а таксама навучаў веры ў Хрыста, пацвярджаючы сваё вучэнне цудамі, адным з якіх быў цуд з посахам. Ён насіў посах з сабою, а калі ўтыкаў яго ў зямлю — той зацвітаў. У канцы сваёй жыццёвай вандроўкі Крыштаф вяртаецца ў родныя мясціны, у Лікію (цяпер — паўднёвая Турцыя), дзе падтрымлівае хрысціянаў, якіх жорстка пераследавалі. Святы Крыштаф навярнуў у хрысціянскую веру каля васьмі тысяч людзей. Мясцовы кароль загадаў схапіць Крыштафа і паслаў за ім 200 воінаў. Але тыя, убачыўшы св. Крыштафа на малітве, навярнуліся. Кароль вымушаны быў паслаць 400 іншых воінаў, якім удалося нарэшце арыштаваць мужнага велікана. Кароль прымушаў яго адрачыся ад сваёй веры і скласці ахвяру паганскім бажкам, аднак св. Крыштаф адмовіўся. Тады кароль укінуў яго ў турму, а тых 200 воінаў, што навярнуліся ў хрысціянскую веру, загадаў забіць. Да Крыштафа паслалі дзвюх прыгожых дзяўчат, каб яны схілілі яго да граху, але і іх Крыштаф навярнуў. Дзяўчат таксама забілі. Кароль загадаў катаваць Крыштафа. Яго пасадзілі на жалезнае крэсла, пад якім было пакладзена палаючае вуголле, але крэсла развалілася. Раззлаваны кароль загадаў прывязаць Крыштафа да слупа, і 400 салдат пачалі страляць у яго з лукаў. Але ўсе стрэлы спыняліся ў паветры, ніводная не даляцела да святога, а адна са стрэлаў змяніла напрамак і трапіла каралю ў вока, асляпіўшы яго. Тады Крыштаф сказаў яму: «Заўтра скончыцца маё жыццё, а ты вазьмі маю кроў і памаж ёю сваё вока, тады яно зноў стане здаровым». Кароль загадаў адсячы святому галаву. Пасля зрабіў так, як сказаў яму Крыштаф, — прыклаў крыху крыві да вока са словамі: «У імя Бога і святога Крыштафа», — і вока стала здаровым. Тады кароль паверыў і выдаў указ аб тым, што кожны, хто будзе блюзнерыць супраць Бога ці супраць св. Крыштафа, будзе пакараны смерцю. Здарылася гэта каля 250 г. У мастацтве св. Крыштаф прадстаўлены часцей за ўсё як велікан, які пераходзіць раку, на сваім плячы ён нясе Дзіцятка Езуса, у руцэ трымае посах. Часам мастакі малююць св. Крыштафа з квітнеючым посахам альбо падчас мучаніцтва. Яго атрыбутамі з’яўляюцца Дзіцятка-Валадар на глобусе, пальма мучаніцтва, пустэльнік з лямпаю, рыба, кайстра для хлеба, вянок з ружаў, вёслы. Святы Крыштаф лічыцца заступнікам ад неспадзяванай смерці; апекуном вадзіцеляў, маракоў, падарожнікаў, пілігрымаў, а таксама атлетаў, шахцёраў, шукальнікаў скарбаў, садоўнікаў, прадаўцоў гародніны, дзяцей; сродкаў камунікацыі; да яго звяртаюцца падчас эпідэмій чумы і іншых заразных хвароб, пры пагрозе стыхіі агню і вады, засухі, буры і граду, пры хваробах вачэй, пры зубным болю, пры раненнях. Святога Крыштафа залічваюць таксама да 14 заступнікаў у цяжкіх жыццёвых абставінах. Малітва вадзіцеля Божа, дай мне ўпэўненую руку і зоркае вока, каб я нікому не прычыніў шкоды ў дарозе. Даўца жыцця, не дазволь, каб я стаў прычынаю смерці альбо прычынаю калецтва тых, каму Ты даў жыццё. Захавай, Пане, ад няшчасных выпадкаў тых, хто падарожнічае са мною. Навучы мяне карыстацца аўтамабілем для дабра маіх бліжніх і стрымай спакусу празмернай хуткасці. Учыні, каб хараство свету, створанага Табою, і радасць Тваёй ласкі заўсёды мне спадарожнічалі. Амэн.
Субота, 30 сакавіка 2019
Гамілія на IV нядзелю Вялікага посту, год С (31 сакавіка)
30.03.2019 14:09
«Устану і пайду да бацькі майго, і скажу яму: Ойча, я зграшыў супраць неба і перад табою»
Субота, 16 сакавіка 2019
Гамілія на ІІ нядзелю Вялікага посту, год С (17 сакавіка)
16.03.2019 10:08
«З воблака светлага пачуўся голас Айца: Гэта Сын Мой умілаваны, Яго слухайце»
Субота, 9 сакавіка 2019
Гамілія на І нядзелю Вялікага посту, год С (10 сакавіка)
09.03.2019 10:00
«Не хлебам адным будзе жыць чалавек, але кожным словам, што выходзіць з вуснаў Божых»
Субота, 2 сакавіка 2019
Гамілія на VIIІ Звычайную нядзелю, год С (3 сакавіка)
02.03.2019 09:35
«Няма добрага дрэва, якое б прыносіла дрэнны плод, ці дрэннага дрэва, якое б прыносіла добры плод»
Субота, 23 лютага 2019
Гамілія на VII Звычайную нядзелю, год С
23.02.2019 17:46
«Новую запаведзь даю вам, — кажа Пан, — каб вы любілі адзін аднаго, як Я палюбіў вас»
Пятніца, 22 лютага 2019
Гадавіна пасвячэння катэдральнага касцёла
22.02.2019 13:22
У катэдральным касцёле ўрачыстасць. У дыяцэзіі свята.
Субота, 16 лютага 2019
Гамілія на VI Звычайную нядзелю, год С (17 лютага)
16.02.2019 16:31
«Шчаслівы чалавек, які спадзяецца на Пана»
Панядзелак, 11 лютага 2019
Міхал Сапоцька
11.02.2019 12:03
Ксёндз Міхал Сапоцька быў далучаны да ліку благаслаўлёных 28 верасня 2008 г. Урачыстася беатыфікацыя адбылася на плошчы ккаля касцёла Божай Міласэрнасці ў Беластоку.
Панядзелак, 21 студзеня 2019
Катэдры святога Пятра
21.01.2019 15:00
22 лютага адзначаецца свята Катэдры святога Пятра (раней — 18 студзеня). Маецца на ўвазе катэдра не ў сэнсе касцёльнага будынку, а сама ўлада кіравання ў Касцёле, перададзеная Езусам Пятру і яго наступнікам.
Субота, 12 студзеня 2019
Гамілія на свята Хросту Пана
12.01.2019 09:11
Batismo de Jesus by Daniel Bonelli «Шмат разоў і па-рознаму прамаўляў калісьці Бог да айцоў нашых праз прарокаў, у гэтыя апошнія дні прамовіў да нас праз Сына»
Субота, 5 студзеня 2019
Гамілія на ўрачыстасць Аб’яўлення Пана (6 студзеня)
05.01.2019 08:40
«І ты, Бэтлеем, зямля Юды, нічым не меншы сярод гарадоў Юды, бо з цябе выйдзе Валадар, які будзе пасвіць народ Мой, Ізраэля»
Субота, 8 снежня 2018
Гамілія на ІІ нядзелю Адвэнту, Год С (9 снежня)
08.12.2018 08:51
Божае слова, асабліва ў гэты літургічны перыяд, запрашае нас да асаблівага чування, каб мы больш свядома перажывалі не толькі цяперашні час Адвэнту, але і нашае хрысціянскае жыццё наогул. Каб мы з большай сілай аднавілі ў сабе прагненне і мэту, да якой крочым.
Серада, 7 лістапада 2018
16 лістапада — успамін Найсвяцейшай Панны Марыі, Маці Міласэрнасці (Маці Божай Вастрабрамскай)
07.11.2018 23:08
ПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ     Эф 1, 3–6. 11–12   Бог  выбраў  нас у  Хрысце   перад   стварэннем  свету   Чытанне   Паслання   святога   апостала   Паўла  да  Эфесцаў . Браты: Благаслаўлёны Бог і Айцец Пана нашага Езуса Хрыста, які благаславіў нас у Хрысце ўсякім духоўным благаслаўленнем на нябёсах, бо Ён выбраў нас у Ім перад стварэннем свету, каб мы былі святымі і беззаганнымі перад Ім у любові. Ён прадвызначыў нас для ўсынаўлення праз Езуса Хрыста, паводле ўпадабання сваёй волі, дзеля хвалы сваёй праслаўленай ласкі, якою Ён адарыў нас ва Умілаваным. У Ім мы сталі ўдзельнікамі, будучы прадвызначанымі адпаведна задуме таго, хто здзяйсняе ўсё паводле намеру волі сваёй, каб мы, якія раней спадзяваліся на Хрыста, былі на пахвалу Ягонай славы. Гэта слова Божае.    альбо   Гал 4, 4–7   Паслаў  Бог Сына  свайго ,  народжанага  ад  жанчыны   Чытанне   Паслання   святога   апостала   Паўла  да  Галатаў .   Браты: Калі надышла паўната часу, паслаў Бог Сына свайго, народжанага ад жанчыны, падпарадкаванага Закону, каб адкупіць тых, хто падлягаў Закону, каб мы атрымалі ўсынаўленне. А паколькі вы сыны, Бог паслаў у вашыя сэрцы Духа Сына свайго, які ўсклікае: Абба, Ойча! Таму ты ўжо не раб, а сын, а калі сын, то і спадкаемца Божы. Гэта слова Божае.     РЭСПАНСАРЫЙНЫ ПСАЛЬМ        Пс Лк 1, 46–47. 48–49. 50–51. 52–53. 54–55.   Рэфрэн :  Вялікае ўчыніў мне Усемагутны.   У тыя дні сказала Марыя: Велічае душа мая Пана, * і ўзрадаваўся дух мой у Богу, маім Збаўцы.   Рэфрэн :  Вялікае ўчыніў мне Усемагутны. Бо ўзглянуў Бог на пакору сваёй слугі, * і цяпер благаслаўляць Мяне будуць усе пакаленні. Бо вялікае ўчыніў мне Усемагутны, * а імя Яго святое.   Рэфрэн :  Вялікае ўчыніў мне Усемагутны. І міласэрнасць Яго з пакалення ў пакаленне * над тымі, хто Яго баіцца. Паказаў моц сваёй правіцы, рассеяў тых, хто пыхлівы сэрцам.   Рэфрэн :  Вялікае ўчыніў мне Усемагутны. Скінуў магутных з трону і ўзвысіў пакорных. Дабром галодных насыціў, * а багатых ні з чым адправіў.   Рэфрэн :  Вялікае ўчыніў мне Усемагутны.   Прыняў свайго слугу Ізраэля, * памятаючы пра сваю міласэрнасць, як абяцаў бацькам нашым, Абрагаму і яго патомству навекі.   Рэфрэн :  Вялікае ўчыніў мне Усемагутны.     СПЕЎ ПЕРАД ЕВАНГЕЛЛЕМ          Лк 1, 45     Акламацыя :  Аллелюя, аллелюя, аллелюя.   Шчаслівая Панна Марыя, якая паверыла, што споўніцца сказанае Ёй Панам.    Акламацыя :  Аллелюя, аллелюя, аллелюя.    ЕВАНГЕЛЛЕ   Лк  1, 39–47   Сабраўшыся ,  Марыя  ў  тыя   дні   паспяшыла  ў горную  краіну   +  Чытанне   святога   Евангелля   паводле   Лукі .   Сабраўшыся, Марыя ў тыя дні паспяшыла ў горную краіну, у горад Юды. І ўвайшла ў дом Захарыі, і прывітала Альжбету. Калі Альжбета пачула прывітанне Марыі, узварухнулася дзіцятка ва ўлонні яе, і напоўнілася Альжбета Духам Святым. І ўсклікнула моцным голасам, і сказала: Благаславёная Ты між жанчынамі і благаславёны плод улоння Твайго. І адкуль мне гэта, што Маці Пана майго прыйшла да мяне? Бо калі голас прывітання Твайго загучаў у вушах маіх, узварухнулася ад радасці дзіцятка ва ўлонні маім. І шчаслівая тая, якая паверыла, што споўніцца сказанае Ёй Панам. Тады сказала Марыя: Велічае душа мая Пана, і ўзрадаваўся дух мой у Богу, маім Збаўцы. Гэта слова Пана.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Папа Францішак

Дух хоча жыць у нас –
мы пакліканы да вечнага жыцця