Фота Аўдыё Відэа  
be  ru  pl  en  de info@catholic.by
Калі спеў — малітва: інтэрв’ю з Юліяй Шэдзько
Інтэрв'ю
13.03.2016 12:24

Спеў Юліі Шэдзько суправаджае літургію ў многіх касцёлах Мінска. Пра спеў у яе жыцці — у інтэрв’ю часопіса «Дыялог».

— Юля, а чым для цябе з’яўляецца літургія і якую ролю адыгрывае ў ёй спеў? Што табе дае малітва спевам? Ці бывае, што часам хочацца проста сесці ў касцёльную лаўку і не спяваць?

— Наўрад ці я скажу нешта новае адносна свайго разумення літургіі — пра гэта столькі ўжо напісана і сказана, што мне нават няёмка раўняцца са святымі і тэолагамі, нашмат разумнейшымі. Мяне не перастае здзіўляць і захапляць у літургіі тая «пазачасовасць», якая ёй уласціва, калі ўсе перакрыжаванні часу сыходзяцца ў адно, і ўсе этапы Хрыстовай Ахвяры становяцца нашай рэальнасцю ў кропцы, дзе святар уздымае ў руках Гостыю, перамененую ў Божае Цела. Гэта неймаверна, калі пачынаць асэнсоўваць гэтую рэальнасць.



Спеў тут мае абсалютна другаснае значэнне, няправільна было б надаваць яму першую ролю. Ціхую Імшу я таксама люблю, як і Імшу з аркестрам і арганамі. Але і змяншаць значэнне музыкі не стала б. Спевам людзі заўжды славілі Бога і ўсклікалі да Яго. У даўнія часы, напрыклад, спевы былі для простага люду цэлым катэхізісам, дзе ў 20-30 куплетах, бывала, і больш, простымі словамі тлумачылася біблійная і касцёльная навука, і ў такой форме яна запаміналася лепш.

Вера, укладзеная кампазітарамі, аўтарамі слоў, выканаўцамі ў музыку, перадаецца і слухачам. Я асабіста ведаю людзей, якія прыйшлі да Бога менавіта праз духоўную музыку. І, апроч усяго гэтага, музыка — гэта прыгожа, і ў гэтай прыгажосці таксама водбліск Божай славы.

Мне музыка дапамагае лепш выразіць тое, што я перажываю падчас Імшы, і глыбей яе перажываць. Бывае, што хочацца адпачыць і паўдзельнічаць у Імшы не з касцёльных хораў, бо там патрэбна нашмат больш канцэнтраванасці і засяроджанасці, але доўга я ўсё адно не вытрымліваю і, калі сыходжу ўніз, таксама пачынаю спяваць.
 
— Наогул, Юля, што азначае спеў у тваім жыцці? Што хочаш перадаць людзям праз яго?

— Спеў стаў неад’емнаю маёю часткаю, мне лёгка выяўляць тое, што я адчуваю і што думаю, праз музыку. Супольны спеў чыніць людзей блізкімі, я цешуся, калі спрычыняюся да гэтага, калі ў касцёле або на канцэртах дапамагаю слухачу лепш адчуць прыгажосць свету, адкрыцца Богу і іншаму чалавеку. Асабіста мне музыка з гэтым вельмі дапамагае.


 
— А як ставішся да моладзевых Імшаў, падчас якіх граюць на тамтамах, гітарах і г.д.?


— Залежыць ад таго, што выходзіць на першы план у такіх Імшах, важна, каб яны не ператвараліся ў канцэрт. Музыка павінна адпавядаць той таямніцы і таму цуду, сведкамі якога мы становімся падчас Імшы, нічога не парушаць. Ад таго, што ў песні дзесяць разоў гучыць слова «Бог» або «Езус», яна яшчэ не становіцца сапраўды пабожнаю; важна, які дух у гэтай песні і ў якім духу яна выконваецца.

Яшчэ адна заўвага: духоўная музыка ўсё адно будзе дзяліцца на літургічную і нелітургічную. Для святой Імшы ўсё ж трэба выбіраць адпаведную музыку, каб грукат ударных, круты гітарны «запіл» або шыкоўны джазавы вакаліз не перашкаджалі галоўнаму — яднанню з Хрыстом, унутранай малітоўнай засяроджанасці, глыбокаму перажыванню літургіі. Уся іншая хрысціянская музыка будзе цудоўна гучаць у канцэртнай зале або на канцэртнай пляцоўцы. Вядома ж, праслаўляць Бога можна не толькі ў святыні.
 
— Ці памятаеш, калі ўпершыню спявала ў касцёле? Якім быў твой шлях да Бога?

— Калі спявала ўпершыню, не памятаю. Памятаю, як мы, малыя, вучылі разам з а. Янушам, дамініканінам з маёй роднай віцебскай парафіі, калядкі на Божае Нараджэнне, і атмасферу той дзіцячай весялосці. Мне пашанцавала з дзяцінства быць побач з Богам. Добра памятаю, калі мая вера з «натуральнай» дзіцячай стала асэнсаванай і сталай. Але пытання «ці я сапраўды веру» не было ніколі.


 
— Юля, зараз цябе многія ведаюць не толькі як спявачку ў касцёле, але і як аўтара перакладу гімна Сусветных дзён моладзі ў Кракаве. Скажы, калі ласка, якія словы з яго табе больш блізкія і чаму? Як атрымалася, што менавіта ты пераклала гэты тэкст?

— У тэксце гімна мне найбольш блізкі заклік быць міласэрнымі. Гэта тая душэўная якасць, якой не хапае сучаснаму свету і якая вельмі яму патрэбная. Я ўпэўнена, калі заўжды памятаць пра міласэрнасць і вучыць сваё сэрца міласэрнасці, многае ў жыцці стане прасцей і правільней.

Тэксты гімнаў СДМ я перакладала ўжо не раз, але гэты праект запісу і стварэння відэагімна па-беларуску, задуманы а. Сяргеем Трысценем OCD, — зусім іншае. Справа патрабавала шмат высілкаў, і а. Сяргей звяртаўся па дапамогу да людзей, творчыя здольнасці і магчымасці якіх ведаў, і сабраў такім чынам добрую каманду.

Вельмі няпроста напісаць спеў, які запомніцца людзям і будзе мець жыццё пасля заканчэння міжнароднай сустрэчы. Думаю, у гімна, напісанага для СДМ у Кракаве, ёсць шанец спадабацца беларусам-слухачам і выконвацца надалей, у тым ліку і дзякуючы зробленай намі працы.

Поўны тэкст інтэрв’ю на www.dialog1994.by

(AG)

 

Пры выкарыстанні матэрыялаў сайта спасылка на Catholic.By абавязкова.

Інтэрв'ю

15.09 11:45Кс. Дзмітрый Пухальскі пра асобу бл. кс. Букавінскага: гэты святар жыве ў памяці людзей
14.09 09:31Латышскі біскуп Віктарс Стулпінс: у часы ганенняў касцёл дзейнічаў для тых, хто сам адважваўся ў яго прыйсці
01.09 09:00Школа, экскурсіі і Бог: Настаўнік года Казімір Біль пра працу і навяртанне
14.07 09:00Генеральны настаяцель салезіянаў: «Маладыя людзі маюць вялікае сэрца і шматлікія магчымасці, каб быць гаспадарамі свайго жыцця»
07.07 10:47Кардынал Крыстаф Шонбарн: «Беларусь можа адыгрываць ролю пасрэдніка паміж Каталіцкім Касцёлам і Праваслаўнай Царквой»
30.06 16:5710 гадоў служэння а. Вальдэмара Слоты ў Вялікай Бераставіцы: Служэнне Богу лепш за ўсё праяўляецца праз служэнне людзям
27.06 10:09Біскуп Аляксандр Яшэўскі SDB у гадавіну біскупскага пасвячэння: Ісці наперад і быць шчаслівым
15.06 09:10Кардынал Зянон Грахалеўскі ў інтэрв’ю Catholic.by: «Касцёл у Беларусі развіваецца, і гэта заўважна»
18.04 11:13Брат Аляксандр Жмурко OP: «Я адчуў у вобласці грудзей дотык і жаданне служыць»
13.04 08:21Біскуп і гісторыя: інтэрв’ю біскупа Аляксандра Кашкевіча да 25-годдзя Гродзенскай дыяцэзіі