• Езус перасцярагае мяне, каб не быў залежным ні ад адной з маіх зямных каштоўнасцяў. Адсутнасць вольнасці ад іх праяўляецца, між іншым, у хцівасці. Ці магу аддаць усе мае «скарбы» Езусу так, каб Ён распараджаўся імі паводле сваёй волі? Паспрабую яшчэ раз іх пералічыць, шчыра ставячы перад сабой пытанне, якія з іх аддаў бы Яму з поўнай вольнасцю, а якія з вялікай цяжкасцю, якія з іх не змог бы аддаць.

«Што значыць, збіраць для сябе? Гэта значыць — быць нявольнікам таго, што маю, нават, калі маю не вельмі шмат. Лічыць, што гэта выключна для майго асабістага ўжывання. Я маю гэта для сябе і ні з кім не падзялюся, нікому нічога не дам. Мяне зусім не датычыць тое, што нехта нечага не мае. Гэта яго справа. Няхай сам пра сябе клапоціцца».

«Паспрабую адказаць сабе на пытанне. Ці сапраўды я слухаю Божае слова? Ці памятаю, выходзячы са святыні пасля нядзельнай святой Імшы, аб чым былі чытанні і Евангелле? А таксама ці шукаю адказы на свае клопаты і праблемы ў Божым слове? Ці ёсць ува мне ўдзячнасць Богу, калі знаходжу гэтыя адказы? Ці карыстаюся імі? А можа, шукаю ў іншых месцах — «у нябёсах і за морам» — лягчэйшых сродкаў і больш прывабных адказаў?».