Святасць — не прывілей нямногіх, але дар, які абавязвае кожнага ахрышчанага імкнуцца да дасканаласці ў любові, — падкрэсліў Папа Леў XIV падчас агульнай аўдыенцыі, якая прайшла 8 красавіка 2026 года ў Ватыкане.
«Кожны з нас пакліканы жыць у ласцы Бога, практыкуючы цноты і наследуючы Хрыста», — сказаў Пантыфік, працягваючы катэхетычны цыкл, прысвечаны дакументам Другога Ватыканскага Сабора. Ён прапанаваў паразважаць над пятым раздзелам дагматычнай канстытуцыі пра Касцёл Lumen gentium, у якім гаворыцца пра пакліканне ўсіх вернікаў да святасці.
Святасць — не прывілей нямногіх
Згодна з саборнай канстытуцыяй, святасць — гэта не прывілей нямногіх, але дар, які абавязвае кожнага ахрышчанага імкнуцца да дасканаласці ў любові, гэта значыць да паўнаты любові да Бога і бліжняга.
«Любоў, насамрэч, — гэта сэрца святасці, да якой пакліканы ўсе вернікі: вылітая Айцом праз Сына Езуса, гэта цнота «кіруе ўсімі сродкамі асвячэння, фарміруе іх і вядзе да мэты»,
— падкрэсліў Папа.
Мучаніцтва і штодзённае сведчанне веры
Леў XIV заўважыў таксама, што ад самага пачатку гісторыі Касцёла самым высокім узроўнем святасці лічыцца мучаніцтва — «найвышэйшае сведчанне веры і любові», але пакліканне да святасці таксама можа спаўняцца ў штодзённым сведчанні веры і працы на карысць справядлівасці.
Сакрамэнт Эўхарыстыі
Святы Айцец адзначыў, што ўзрастаць у святым жыцці дапамагаюць сакрамэнты, асабліва Эўхарыстыя, прыпадабняючы кожнага чалавека да Хрыста — прыкладу і меры святасці.
Штодзённая місія навяртання
Пантыфік нагадаў пра святасць Касцёла і пакліканне ўсіх вернікаў змагацца з грахамі і весці паслядоўнае жыццё. Сумная рэальнасць граху ў Касцёле, гэта значыць ва ўсіх нас, заклікае кожнага прыкладаць намаганні для сур’ёзнай змены жыцця, давяраючы Пану, які абнаўляе нас у любові.
«Менавіта тая бясконцая ласка, якая асвячае Касцёл, даручае нам місію, якую мы павінны выконваць дзень за днём — гэта місія нашага навяртання»,
— падкрэсліў Папа.
Кансэкраванае жыццё — прароцкі знак новага свету
Леў XIV заўважыў, што асаблівая роля ў сведчанні аб магчымасці святасці належыць кансэкраваным асабам, якія праз евангельскія рады беднасці, чыстасці і паслухмянасці служаць ва ўсім Божым народзе «прароцкім знакам новага свету».
«Гэтыя тры цноты не абмяжоўваюць свабоду, але з’яўляюцца вызвольнымі дарамі Духа Святога, з дапамогай якіх некаторыя вернікі цалкам прысвячаюць сябе Богу», — адзначыў Пантыфік. Ён падкрэсліў, што праз радыкальнае наследаванне Хрыста кансэкраваныя асобы нагадваюць, што кожны досвед — нават пакуты — можа стаць шляхам да святасці.
