Простая, але глыбока асабістая даніна павагі святому Юзафу нагадвае многім людзям пра ціхую прыгажосць веры.
Час ад часу невялікія гісторыі, якія распаўсюджваюцца ў сацыяльных сетках, захопліваюць сэрцы людзей па цалкам слушных прычынах. Нядаўна адна такая гісторыя здарылася з сям’ёй з Канзаса (ЗША), якая абрала вельмі кранальны спосаб ушанаваць памяць свайго памерлага бацькі.
Паводле паведамлення, сям'я выкапала яму магілу самастойна — учынак, які ўжо сведчыць пра любоў і адданасць. Але яны пайшлі яшчэ далей. Ведаючы, што іх бацька асабліва ўшаноўваў святога Юзафа, яны старанна выразалі выяву святога на глінянай сцяне магілы, каб постаць Юзафа суправаджала яго ў месцы апошняга спачыну. І выбар святога асабліва натхняе.
Для каталіцкіх вернікаў святы Юзаф з’яўляецца заступнікам шчаслівай смерці, бо, паводле падання, ён мірна памёр у прысутнасці Езуса і Марыі. Пакаленнямі вернікі ўзносілі святому Юзафу свае малітвы на апошнім этапе жыцця.
Магчыма, менавіта прастата і пяшчота робяць гэтую гісторыю такой асаблівай. Тут няма грандыёзных помнікаў ці складанай сімволікі, проста сям'я памятае пра тое, што было так важна для іх бацькі пры ягоным жыцці. І такі вобраз святога Юзафа ўспрымаецца не як упрыгожванне, а хутчэй як апошні акт пачуццяў.
Гэтая гісторыя таксама выклікала ў многіх ціхае пытанне: калі б вы маглі выбраць святога, якога б узгадвалі на месцы вашага апошняга спачыну, хто б ім стаў? Для некаторых гэта можа быць святы Юзаф, ціхі абаронца сем'яў. Для іншых, магчыма, святая Тэрэза, святы Францішак ці іншы святы, чыё жыццё прыносіла суцяшэнне ці натхненне на працягу многіх гадоў. Гэта сяброўства са святымі часта развіваецца ціха, суправаджаючы нас у звычайныя моманты жыцця.
Тое, што стварыла сям'я з Канзаса, у рэшце рэшт не столькі пра смерць, колькі пра адданасць і надзею. Гэта напамін пра тое, што вера, калі яна прысутнічае ў паўсядзённым жыцці, становіцца часткай памяці сям'і — чымсьці, што варта шанаваць нават на самой зямлі.
