3 лістапада выйшаў чарговы відэаролік у межах ініцыятывы «Молімся з Папам», у якім Леў XIV прапануе вернікам звярнуць увагу на стаўленне да матэрыяльных дабротаў. Лістападаўская інтэнцыя Папы заклікае маліцца аб належным выкарыстанні багацця — каб яно не станавілася прычынай эгаізму, але служыла агульнаму дабру і салідарнасці з тымі, хто мае менш.
Відэа, апублікаванае Папскай сусветнай сеткай малітвы і Ватыканам, зроблена ў асаблівай, амаль сузіральнай атмасферы. Яна не проста суправаджае словы Святога Айца, але дапамагае задумацца пра тое, што застаецца ад чалавека і ягоных набыткаў, калі з матэрыяльнага свету знікае адчуванне ўлады і бяспекі.
Адным з візуальных цэнтраў роліка становіцца знакамітае палатно Мікеланджэла Мерызі да Караваджа «Пакліканне святога Мацвея».
На карціне Хрыстус звяртаецца да Мацвея, які сядзіць за сталом сярод мытнікаў, занятых падлікам грошай. Жэст Хрыста становіцца момантам выбару: Мацвей павінен вырашыць, ці застанецца ён у сваім ранейшым жыцці, ці пойдзе за Тым, хто яго паклікаў. Само палатно захоўваецца ў капліцы Кантарэлі рымскай базылікі Сан-Луіджы-дэі-Франчэзі.
Гэты мастацкі вобраз асабліва выразна сугучны сэнсу лістападаўскай інтэнцыі. Бо гаворка ў ёй ідзе не пра багацце як такое і не пра асуджэнне матэрыяльных дабротаў. Пытанне ў іншым: што адбываецца з сэрцам чалавека, калі ён пачынае лічыць сваім тое, што атрымаў, і выкарыстоўваць гэта толькі для сябе?
«Але як часта, Пане, мы дазваляем жаданню багацця або ўжо набытых дабротаў рабіць нашыя сэрцы цвёрдымі, замыкаць нас у эгаізме і прымушаць забываць найбольш уразлівых людзей. Прабач нам, што мы назапашвалі, а не дзяліліся, выкарыстоўвалі даброты дзеля ўлады, а не дзеля служэння»,
— моліцца Леў XIV. У гэтай малітве Папа робіць выразную выснову: «Сапраўднае багацце не ў тым, што мы захоўваем, а ў тым, чым дзелімся з любоўю».
Такім чынам, у цэнтры папскай інтэнцыі — не адмова ад матэрыяльнага, а перамена стаўлення да яго. Грошы, час, таленты і магчымасці, якімі валодае чалавек, могуць стаць не мэтай самі па сабе, а сродкамі для будавання братэрства.
«Няхай Твой Дух навучыць нас выкарыстоўваць грошы, час, таленты і магчымасці, якімі мы валодаем, як сродкі для будавання братэрства. Няхай кожнае эканамічнае, сямейнае ці грамадскае рашэнне нараджаецца са свабоднага сэрца, здольнага прызнаць, што кожнае дабро прызначана для ўсіх. Бо толькі дзелячыся адно з адным, мы можам будаваць будучыню»,
— просіць Святы Айцец.
Гэта датычыцца не толькі вялікіх эканамічных рашэнняў. Папа называе таксама сямейныя і грамадскія выбары, падкрэсліваючы, што яны павінны нараджацца са свабоднага сэрца — сэрца, здольнага прызнаць: кожнае дабро прызначана не толькі для мяне.
Караваджаўскі Мацвей у роліку становіцца своеасаблівым вобразам такога выбару. Перад чалавекам могуць быць грошы, улада, набытае і назапашанае — усё тое, што стварае ілюзію стабільнасці. Але ў нейкі момант гучыць пакліканне выйсці за межы ўласнага «я».
І тады пытанне ўжо не ў тым, колькі чалавек мае, а ў тым, для чаго ён выкарыстоўвае тое, што яму дадзена. Лістападаўская інтэнцыя Льва XIV прапануе перанесці гэтае пытанне і ў паўсядзённае жыццё. Як мы распараджаемся грашыма? На што аддаем свой час? Ці дзелімся сваімі здольнасцямі? Ці заўважаем чалавека, якому патрэбная дапамога?
Так матэрыяльнае паступова перастае быць мерай чалавечага поспеху. Яно становіцца тым, чым заўсёды павінна было быць у хрысціянскім разуменні, — даручаным нам дабром, якое можа служыць чалавеку, супольнасці і агульнаму дабру.
І менавіта да такога перагляду ўласных прыярытэтаў вядзе Папа ў сваёй лістападаўскай малітве: ад назапашвання — да дзялення, ад улады — да служэння, ад замкнёнасці — да братэрства.
У відэа даступныя субтытры на розных мовах, а таксама аўтапераклад на беларускую мову.
