Удзень у суботу 22 жніўня, калі ў літургіі Касцёла адзначаецца ўспамін Найсвяцейшай Панны Марыі Каралевы, у дыяцэзіяльным санктуарыі Маці Божай Валадаркі Азёраў у Браславе (Віцебская дыяцэзія) прайшло святкаванне другога дня ўрачыстасцей, прысвечаных ушанаванню Марыі ў Яе цудадзейным абразе.
Бліжэй да поўдня распачалася цэнтральная падзея святкавання — урачыстая святая Імша, цэлебраваная на палявым алтары-караблі, дзе сваё пачэснае месца заняла копія цудадзейнага абраза Маці Божай Браслаўскай. Трансляцыю літургіі вёў тэлеканал «Беларусь 3» і «Радыё Марыя Беларусь».
Эўхарыстыю ўзначаліў біскуп Віцебскі Алег Буткевіч. Яе адметнасцю стала прысутнасць на ёй прадстаўніка Папы Льва XVI у Беларусі Апостальскага нунцыя Іньяцыё Чэффаліа. Сярод іерархаў, якія прыбылі ў Браслаў, былі Генеральны вікарый Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі біскуп Юрый Касабуцкі і Апостальскі адміністратар для грэка-католікаў Беларусі архімандрыт Сяргей Гаек. Канцэлебравалі Імшу некалькі дзясяткаў святароў. Асобна вылучаліся ў сваім адмысловым адзенні канонікі Віцебскага катэдральнага капітула. Прысутнасць семінарыстаў, дыяканаў, манаскіх асоб і шматлікіх па мерках нестабільнага надвор’я вернікаў стварала малітоўную супольнасць, якая праз заступніцтва Марыі аддае пашану Богу. На ўрачыстасці прысутнічалі таксама прадстаўнікі мясцовай улады — старшыня Браслаўскага райвыканкама Алена Міхайлаўна Бабінская і старшыня Савета дэпутатаў Ніна Антонаўна Кучынская.
На пачатку Імшы біскуп Буткевіч прывітаў усіх прысутных, асабліва вылучыўшы прадстаўнікоў сродкаў масавай інфармацыі. Ён узгадаў акалічнасць сёлетняга святкавання 35-годдзя адраджэння касцёльных структур у Беларусі і абвясціў, што складае эўхарыстычную ахвяру ва ўсіх інтэнцыях удзельнікаў урачыстасці Маці Божай у Браславе.
Сваю гамілію пастыр распачаў ад радкоў, якія сёння ведае кожны жыхар Прыдзвіння, — афіцыйнага гімна браслаўскага санктуарыя:
«Валадарка азёраў блакітных,
Прад Табой на каленях стаім
І з пакорай узносім малітву:
Паяднай, Маці, з Сынам сваім!»
Гэты спеў, створаны напрыканцы XX стагоддзя ў працэсе адраджэння пашаны да цудатворнага абраза Браслава, стаў не проста літургічным тэкстам, а сапраўднай душой гэтага святога месца. Тэкст гімна спалучае пяшчотную прыгажосць блакітных браслаўскіх азёр і глыбокі хрысціянскі сэнс пакоры і малітвы аб яднанні з Богам. Дзякуючы гэтым рысам спеў па праву лічыцца духоўным сімвалам для ўсіх вернікаў Віцебскай дыяцэзіі.
Біскуп Алег Буткевіч нагадаў, што словы гімна адлюстроўваюць і самую сутнасць хрысціянскай веры — імкненне чалавека да страчанай супольнасці з Творцам, якую сам Бог не можа дазволіць сабе забыць яшчэ з часоў раю. Іерарх звярнуўся да фрагмента з кнігі Апакаліпсіса, дзе святы Ян прадстаўляе вялікі знак на небе — жанчыну, апранутую ў сонца. Як падкрэсліў прамоўца, гэты вобраз — не проста прароцтва, а добрая навіна і жывы знак надзеі для кожнага з нас:
«Марыя — першая з роду ўсяго чалавецтва дасягнула поўнага паяднання з Богам»,
— падкрэсліў ён.
Узгадваючы апакаліптычную пачвару, якая імкнецца знішчыць нашчадкаў той жанчыны, «тых, хто захоўвае запаведзі Бога і маюць сведчанні Езуса Хрыста», і тэму бясконцага змагання паміж дабром і злом, біскуп заклікаў кожнага запытацца ў саміх сабе: хто на самой справе кіруе яго жыццём і сэрцам — ці Хрыстус, які трывае з Марыяй, ці, наадварот, сімвалічны цмок са Святога Пісання?
Як выглядае барацьба з гэтым цмокам, асабліва бачна па гісторыі XX стагоддзя — стагоддзя, якое, па словах пастыра, падаравала свету, напэўна, не менш мучанікаў за веру, чым першыя часы хрысціянства.
«Тыя, хто нягледзячы на пагрозу, абараняў сваю веру, разам з Марыяй станавіліся вялікім знакам перамогі — перамогі Хрыстовай праўды і Хрыстовай улады»,
— падкрэсліў іерарх і прывёў словы евангеліста Яна: «(...) настала збаўленне, і сіла, і валадаранне Бога нашага і ўлада памазанніка Ягонага» (Ап 12, 10). «Але дзе ёсць тая ўлада, аб якой кажа Ян?» — запытаўся біскуп. І тут жа даў адказ: «Уладу Хрыста трэба шукаць ў саміх сабе».
Як растлумачыў пастыр, гэта улада праяўляецца ў светапоглядзе і ў паслухмянасці ўласнаму сумленню, якое «з’яўляецца голасам Бога ў сэрцы і душы чалавека». Таму біскуп прапанаваў слухачам паставіць сабе яшчэ адно пытанне: ці разумеем мы, як вернікі, што канчатковай перамогай і вечнай уладай з’яўляецца сам Езус Хрыстус, які корміць нас сваім Целам падчас кожнай Эўхарыстыі? «І такім чынам Ён вяртае нас да супольнасці з сабой, страчанай праз першародны грэх», — нагадаў іерарх.
Біскуп перасцярог: адмова ад Хрыста і Яго вучэння вядзе да паўтарэння гістарычнага шляху будаўніцтва Бабілёнскай вежы, які менавіта сёння, у эпоху развіцця штучнага інтэлекту, з'яўляецца асабліва спакуслівым.
Спаслаўшыся на энцыкліку папы Льва XIV Magnifica humanitas, пастыр падкрэсліў: людзі стаяць перад выбарам не паміж адказамі «так» і «не» тэхналогіям, а паміж жаданнем будаваць Бабілён, дзе ўлада падпарадкоўвае сабе нябёсы, і імкненнем аднаўляць Ерузалем — горад братэрскага суіснавання ў прысутнасці Бога. «Менавіта такой разважлівасці нам варта вучыцца сёння ля ступ Нябеснай Маці, просячы Яе заступніцтва», — выказаў упэўненасць біскуп Алег Буткевіч.
На заканчэнне сваёй гаміліі іерарх пажадаў, каб моц Божай любові пасялілася ў «нашых сэрцах і перамяніла нашае жыццё, робячы нас годнымі дзецьмі Божымі» і «каб кожны мог сказаць за апосталам Паўлам: жыву не я, жыве ўва мне Хрыстус (пар. Гал 2, 20)», — заклікаў пастыр.
Пасля Камуніі біскуп Віцебскі, стоячы на каленях перад копіяй абраза Маці Божай Браслаўскай, прачытаў Акт прысвячэння Віцебскай дыяцэзіі Найсвяцейшай Панне Марыі. У гэтым акце кожны прысутны меў магчымасць праз заступніцтва Багародзіцы аддаць сваё жыццё Хрысту.
«О Марыя, Маці Божая Браслаўская! Мы, Твае дзеці, хочам аддаць Табе ва ўласнасць нашыя сэрцы, нашу працу і адпачынак, нашы малітвы і надзеі, каб Ты, наша Маці, магла распараджацца імі як сваёй сапраўднай уласнасцю. Пад Тваёй апекай і кіраўніцтвам мы хочам выконваць усё, што ў нашых сілах, каб на нашай зямлі было моцным Валадарства Хрыста»,
― прамовіў біскуп.
Пасля гэтага ўзнёслага і хвалюючага моманту да прысутных звярнуўся Апостальскі нунцый у Беларусі арцыбіскуп Іньяцыё Чэффаліа. Ён падзякаваў вернікам за іх шматлікую прысутнасць на галоўнай святой Імшы ў санктуарыі і зазначыў, што Марыя «заклікае нас не паддавацца страхам цяперашняга часу, няпэўнасцям, што ахопліваюць свет, ранам, якія пазначаюць нашыя сем’і і нашае грамадства». «Не бойся! Не бойся верыць, не бойся спадзявацца, не бойся сведчыць пра Хрыста ў штодзённым жыцці!» — заклікаў іерарх.
Адносячыся да біблійнай падзеі Адведзінаў Паннай Марыяй святой Альжбеты, прамоўца назваў яе «жэстам, які падкрэслівае місіянерскую прыроду веры», і заклікаў прысутных да «евангельскага дынамізму» — «быць Касцёлам, які крочыць разам, які ўважліва слухае, суправаджае з міласэрнасцю, служыць са шчодрасцю, які (…) адкрываецца для патрэбаў Божага народа». Прадстаўнік Святога Айца заахвоціў «берагчы прыгажосць вашай хрысціянскай традыцыі, багатай вернасцю, трываласцю і яскравымі сведчаннямі», але разам з тым клапаціцца «пра тое, каб вашая вера не заставалася толькі звычаем ці толькі спадчынай традыцыі, але каб стала жыццём».
«Беларусь мае патрэбу ў такіх хрысціянах, якія не абмяжоўваюцца толькі назіраннем, але са шчодрасцю прысвячаюць сябе агульнаму дабру, годнасці кожнага чалавека і міру, аб якім мы ўсе молімся»,
— падкрэсліў ён.
Нунцый пераказаў прывітанне Папы Льва XIV і яго апостальскае благаслаўленне і дадаў: «Папа блізкі да вас, падтрымлівае вас і моліцца за Касцёл у Беларусі, каб ён і надалей быў знакам надзеі, еднасці і супакою».
Затым да прысутных звярнулася старшыня Браслаўскага райвыканкама Алена Міхайлаўна Бабінская. Віншуючы прысутных са святам, прадстаўніца мясцовай улады ў сваёй прамове асаблівым чынам падзякавала святарам, якія нясуць служэнне на Браслаўшчыне, за духоўнае выхаванне дзяцей і моладзі і за добраўпарадкаванне тэрыторыі вакол святыняў, якія, паводле яе слоў, становяцца не толькі месцамі пакланення, але і кропкамі прыцягнення турыстаў і пілігрымаў. Яна пажадала ўдзельнікам урачыстасці здароўя, доўгіх гадоў жыцця і апекі Маці Божай.
Кусташ браслаўскага марыйнага санктуарыя ксёндз Станіслаў Мжыглуд SDS падзякаваў за прысутнасць Апостальскаму нунцыю арцыбіскупу Іньяцыё Чэффаліа, дыяцэзіяльнаму біскупу Алегу Буткевічу і дастойнаму госцю — біскупу Юрыю Касабуцкаму, архімандрыту Сяргею Гаеку, дыяканам і вернікам Грэка-каталіцкай Царквы, святарам — асабліва за служэнне ў сакрамэнце пакаяння, законным сёстрам, прадстаўнікам улады і дзяржаўным службам, літургічнай службе алтара і каталіцкім скаўтам, моладзеваму хору і арганізатарам школы касцёльнага спеву — Уладзіміру Неўдаху з Мінска і Іне Сапун з Браслава, прадстаўнікам каталіцкіх і дзяржаўніх СМІ, Caritas, дэкаратарам і фларыстам, а таксама пілігрымам, якія прыбылі на ўрачыстасць пешшу, на роварах, аўтамабілях і аўтобусах. Святар запрасіў усіх да ўдзелу ва ўрачыстасці ў наступным годзе.
Напрыканцы з пастырскім словам да прысутных звярнуўся біскуп Алег Буткевіч. Іерарх адзначыў, што, нягледзячы на несуцяшальныя прагнозы, удзельнікаў свята не заліло дажджом, а тое, што не паказалася сонца, ён назваў «урокам пакоры і ўдзячнасці» Нябеснага Айца. Словы падзякі, між іншым, пастыр скіраваў да айцоў сальватарыянаў, якія апякуюцца санктуарыем у Браславе, і браслаўскім парафіянам, якія гасцінна прымалі пілігрымаў у сваіх дамах. Запрашаючы на наступны Браслаўскі фэст, ён назваў дату яго правядзення — 20-21 жніўня 2027 года.
Апошняй часткай урачыстай святой Імшы было пантыфікальнае благаслаўленне, якое ўдзяліў прадстаўнік Папы Льва XIV арцыбіскуп Іньяцыё Чэффаліа.
Удзельнікі святкавання адзначаюць, што ў Браславе, ля трону Маці Божай Валадаркі Азёраў, адчувалася не толькі свежасць вільготнага паветра, але і цеплыня чалавечых сэрцаў і па-сапраўднаму дамашняя атмасфера гэтага цудоўнага месца, дзе Нябесная Маці збірае сваіх дзяцей разам.
