Пошук


Бібліятэка

Аўторак, 6 снежня 2016
Пастырскі ліст Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў у Беларусі на ўрачыстасць Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Панны Марыі
07.12.2016 00:00
Шаноўныя святары абвесцяць гэты ліст вернікам 8 снежня 2016 г., ва ўрачыстасць Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Панны Марыі, і размесцяць яго на прыкасцёльнай дошцы аб’яваў да святаў Божага Нараджэння.
Серада, 12 кастрычніка 2016
Паведамленне з 63-га пленарнага пасяджэння Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў у Беларусі
12.10.2016 17:58
12 кастрычніка ў Душпастырскім цэнтры ККББ у Мінску адбылося 63-е пленарнае пасяджэнне Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў у Беларусі, на якім прысутнічалі іерархі і Апостальскі візітатар для грэка-католікаў Беларусі архімандрыт Сяргей Гаек. У пасяджэнні таксама прыняў удзел Апостальскі Нунцый у Беларусі арцыбіскуп Габар Пінтэр.
Субота, 17 верасня 2016
Прывітальны ліст біскупа Аляксандра Кашкевіча да арганізатараў і ўдзельнікаў ХІІ Нацыянальнага турніру па міні-футболе памяці св. Яна Паўла ІІ
17.09.2016 14:52
Шаноўныя прадстаўнікі гарадскіх уладаў Слоніма, Дарагія маладыя сябры — удзельнікі XII Нацыянальнага турніру па футболе памяці св. Яна Паўла ІІ, Шаноўныя балельшчыкі і аматары футболу, Шаноўныя арганізатары, медыяльныя партнёры і спонсары гэтай цудоўнай спартыўнай імпрэзы, Умілаваныя ў Хрысце Пану браты і сёстры!
Аўторак, 5 ліпеня 2016
Паведамленне Старшыні ККББ наконт правядзення Брацтвам св. Пія Х рэкалекцый па метадзе св. Ігнацыя Лаёлы
05.07.2016 18:11
У апошнія часы ў СМІ з’явілася інфармацыя аб правядзенні Брацтвам св. Пія Х духоўных рэкалекцый па метадзе св. Ігнацыя Лаёлы.
Субота, 2 ліпеня 2016
Малітва падзякі за дар свабоды веравызнання і 25-годдзе заснавання Мінска-Магілёўскай мітраполіі
02.07.2016 18:24
Будслаў, 2 ліпеня 2016 г.
Пятніца, 1 ліпеня 2016
Прывітальнае слова Яго Эксцэленцыі арцыбіскупа д-ра Габара Пінтэра, тытулярнага біскупа Вэлебусдо, Апостальскага Нунцыя ў Беларусі
02.07.2016 00:27
З нагоды 25-гадовага юбілею заснавання Мінска-Магілёўскай мітраполіі ў Нацыянальным санктуарыі Божай Маці ў Будславе (1-2 ліпеня 2016 г.)
Чацвер, 30 чэрвеня 2016
Ліст Папы Францішка да свайго пасланніка на ўрачыстасці ў Будславе кардынала Крыстафа Шонбарна
01.07.2016 00:33
Нашаму дастойнаму брату кардыналу Крыстафу Шонбарну арцыбіскупу Мітрапаліту Венскаму
Аўторак, 24 мая 2016
Зварот Каталіцкіх Біскупаў Беларусі аб правядзенні Дня перапрашэння (+Набажэнства перапрашэння)
24.05.2016 15:07
Да святароў, кансэкраваных асобаў і ўсіх вернікаў Каталіцкага Касцёла ў Беларусі
Аўторак, 12 красавіка 2016
Тэкст малітвы за Беларусь Мітрапаліта Тадэвуша Кандрусевіча
12.04.2016 19:00
12 красавіка 2016 г.
Нядзеля, 10 красавіка 2016
Малітва аб беатыфікацыі Божага Слугі Эдварда Вайніловіча
10.04.2016 13:02
Ойча Нябесны, у слаўнай асобе Божага Слугі Эдварда Вайніловіча Ты адкрываеш нам веліч яго хрысціянскага духу любові і служэння Богу і бліжнім, што выяўлялася ў яго закліку, поўным пакоры: Так хацеў Бог!
Панядзелак, 4 красавіка 2016
Паведамленне біскупа Аляксандра Кашкевіча аб зборы ахвяраванняў для жыхароў Украіны
04.04.2016 18:05
Узлюбленыя вернікі Гродзенскай дыяцэзіі! Браты і сёстры ў Хрысце Пану!
Нядзеля, 3 красавіка 2016
Акт прысвячэння Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі Божай Міласэрнасці
03.04.2016 16:14
Мінск, парафія Маці Божай Ружанцовай, 3 красавіка 2016 г.
Пятніца, 25 сакавіка 2016
Велікоднае пасланне біскупа Алега Буткевіча
25.03.2016 12:39
Дарагія вернікі Віцебскай дыяцэзіі, паважаныя браты і сёстры ў Хрысце!
Чацвер, 24 сакавіка 2016
Пажаданні біскупа Аляксандра Яшэўскага SDB на Вялікдзень 2016 г.
25.03.2016 00:31
Дарагія браты і сёстры!
Пажаданні біскупа Аляксандра Кашкевіча з нагоды ўрачыстасці Уваскрасення Пана 2016 г.
25.03.2016 00:00
Тэкст на польскай мове>>> Умілаваныя ў Хрысце Пану браты і сёстры! Дарагія дыяцэзіяне!
Серада, 23 сакавіка 2016
Віншаванні біскупа Антонія Дзям’янкі на Вялікдзень 2016 г.
24.03.2016 00:00
Хрыстус уваскрос!
Нядзеля, 20 сакавіка 2016
Пастырскае пасланне Мітрапаліта Тадэвуша Кандрусевіча на Вялікдзень 2016 г.
21.03.2016 00:00
Тэкст паслання на польскай мове>>> Хрыстус уваскрос, і Ён з намі
Чацвер, 17 сакавіка 2016
Крыжовы шлях “Па слядах міласэрнага Збаўцы, альбо з цемры граху да святла Божай міласэрнасці”
17.03.2016 11:57
Езу Хрыстэ – наша Праўда, наша Надзея і нашае Жыццё! Прагнем зараз прайсці разам з Табою пакутным Крыжовым шляхам. Гэта шлях нашага выратавання, адкуплення і збаўлення! Ахвяруем яго за тых, хто не ведае Цябе, хто зневажае Цябе і пагарджае Табою, а асабліва ў інтэнцыі навяртання закаранелых грэшнікаў, якія шукаюць дапамогі не ўЦябе, Хрыстэ, а звяртаючыся да магаў, экстрасэнсаўі варажбітак, за тых, хто не Табе давярае, а верыць у прадказанні гараскопаў, займаецца рознымі акультнымі практыкамі.
Аўторак, 15 сакавіка 2016
Крыжовы шлях для моладзі
15.03.2016 11:39
Стацыя 1. Езус асуджаны на смерць Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ! Бо праз крыж і муку сваю свет адкупіў Ты! “Тады Пілат, хочучы дагадзіць людзям, адпусціў ім Барабу, а Езуса пасля бічавання аддаў на ўкрыжаванне” (Мк 15, 15). Езус бязвінна асуджаны, Ён церпіць найвялікшую несправядлівасць у жыцці чалавецтва, несправядлівасць, якую здзейснілі людзі супраць Божага Сына. У жыцці таксама здараюцца сітуацыі, калі несправядліва асуджаюць мяне. Тады мая натура пачынае бунтаваць. Але здараецца і адваротнае – калі я сам асуджаю іншых людзей. Асуджаць заўсёды лёгка, таму што чужы грэх з-за сваёй пыхі я заўважаю больш, чым свой. Як часта сярод сяброў і знаёмых у пэўных кампаніях я пачынаю “перамываць косткі” іншым людзям? І менавіта ў гэтых выпадках, асуджаючы і абгаворваючы бліжняга, я выношу бязвінны прысуд Езусу. Знешне з’яўляючыся хрысціянінам, унутрана я адварочваюся ад Хрыста. Езу, навучы мяне пакоры, каб я ўтаймоўваў свой язык, а замест асуджэння бліжняга імкнуўся дапамагчы яму ў змаганні са спакусамі і слабасцямі. Ойча наш… Ты за нас цярпеў… Стацыя 2. Езус бярэ крыж Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ! Бо праз крыж і муку сваю свет адкупіў Ты! “І, несучы свой крыж, Ён выйшаў на месца, якое называлася Месцам Чэрапа, па-габрэйску – Галгота” (Ян 19, 17). Як цяжка мне ўзяць свой крыж… Калі ў маім жыцці з’яўляюцца перашкоды, я часта пачынаю наракаць на Бога, або абвінавачваю іншых людзей у сваіх праблемах: выкладчыкаў або калег на працы, сяброў або родных… Я гатовы на каго заўгодна ўскласці адказнасць, але не на самога сябе. І тады я пачынаю граць ролю ахвяры. У гэтай ролі я магу пражыць нават шмат гадоў, аж пакуль не зразумею, што не жыву сваім жыццём. Езус дае мне прыклад адказнасці. Ён не пабаяўся ўзяць на сябе крыж, а мужна пранёс яго аж да сваёй смерці і ўваскрасення. Божа, дапамажы мне не наракаць на жыццё, а штодзённа браць свой крыж і самаўдасканальвацца. Ойча наш… Ты за нас цярпеў… Стацыя 3. Езус падае першы раз Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ! Бо праз крыж і муку сваю свет адкупіў Ты! Вянок з церня моцна сціскае галаву, а па твары Езуса сцякае кроў. Змучаны бічаваннем, абсмяяны і апляваны жаўнерамі, Езус годна нясе свой крыж. Аднак Яго чалавечая натура не вытрымлівае, і Езус падае першы раз. Я таксама падаю на гэтым шляху да збаўлення. Спакусаў так шмат, і супрацьстаяць ім так складана… Кожны раз, калі я здзяйсняю грэх, Езус падае на зямлю разам са мной.  Упершыню паддаўшыся спакусе, я магу ўпасці ў цяжкім граху ідалапаклонства на доўгія гады. Маімі ідаламі могуць быць фанатызм, мода, ежа, секс або інтэрнэт. Як часта ўпершыню зроблены грэх можа стаць духоўнай праблемай, якую патрэбна вырашаць гадамі?! На гэтым шляху навяртання Ты і толькі Ты, Пане, мне дапамога. Дапамажы мне падняцца, калі я ўпершыню ўпаду, калі будзе здавацца, што грэх перамагае мяне, а надзея знікае. Дапамажы мне ўспомніць у такія моманты, што Ты падаеш  разам са мной і не пакідаеш нават у хвіліны адчаю. Ойча наш… Ты за нас цярпеў… Стацыя 4. Езус сустракае сваю Маці Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ! Бо праз крыж і муку сваю свет адкупіў Ты! Марыя – вобраз маці-пакутніцы, якая кажа “так” пакліканню свайго Сына. Яна згаджаецца з Божай воляй нават тады, калі бачыць, як пакутуе і памірае Яе Сын. Езус з’яўляецца прыкладам добрага Сына, які нават перад смерцю не пакідае Маці адну, адаручае апекавацца  над Ёй свайму вучню. Як часта мы не шануем сваіх бацькоў або не можам прабачыць ім крыўды, нанесеныя нам яшчэ ў дзяцінстве. Гэтае непрабачэнне жыве ўнутры нас, травячы душу доўгі час. Езу, дай нам мужнасці прабачаць і адпускаць мінулыя крыўды, навучы нас не проста існаваць побач з нашымі бацькамі і роднымі, а сапраўды быць адной сям’ёй, у якой валадарыць еднасць, любоў і спакой. Вітай, Марыя… Ты за нас цярпеў… Стацыя 5. Сымон Кірынеец дапамагае Езусу несці крыж Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ! Бо праз крыж і муку сваю свет адкупіў Ты! Сымон – чалавек, зусім не звязаны з гісторыяй Езуса. Ён выпадкова аказваецца на Крыжовым шляху. І ратам яго прымушаюць несці крыж нейкага “злачынца”. Можна ўявіць ўнутранае абурэнне, якое адчувае Сымон. Але, пранёсшы крыж, ён разумее, што Езус нявінна асуджаны. У маім жыцці таксама здараюцца выпадкі, калі незнаёмыя людзі патрабуюць маёй дапамогі. Ці здольны я, калі патрэбна, панесці крыж бліжняга? Можа, я праходжу міма чалавека, якому стала дрэнна на вуліцы, думаючы, што ён проста п’яны, ці адмаўляюся стаць на бок пакрыўджанага?   Ці дапамагаю я іншым несці крыж? Ці не дазваляю ім заставацца па-за цягніком, які называецца “Жыццё”? Божа, па прыкладзе Сымона з Кірынеі навучы нас быць больш міласэрнымі і дапамагаць бліжнім, калі гэта патрэбна. Ойча наш… Ты за нас цярпеў… Стацыя 6. Вераніка выцірае твар Езуса Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ! Бо праз крыж і муку сваю свет адкупіў Ты! Езус настолькі змучаны, што кроў ліецца па ўсім Яго твары, нават засцілае вочы… Ужо нельга трываць, але ў гэтай сітуацыі на дапамогу прыходзіць Вераніка. Яна не можа ўзяць на сябе крыж Езуса, але яна выцірае Яго твар, каб хоць крыху зменшыць пакуты Хрыста. А я? Ці здольны я падтрымаць таго, з каго насміхаюцца ўсе, ці здольны пайсці супраць натоўпу і вызнаваць сваю веру, нават у грамадскіх месцах, сярод сяброў і знаёмых, ці здольны хоць бы “выцерці твар” Езуса, выказаўшы сваё меркаванне ў спрэчцы наконт рэлігіі? А магчыма, у маім акружэнні ёсць людзі, якія прагнуць маёй падтрымкі, часам – простай усмешкі і добрых слоў, а я не заўсёды бачу гэта… Езу, дапамажы мне, гледзячы на прыклад Веранікі, бясстрашна ісці за Табою і вызнаваць Цябе нават тады, калі ўсе будуць з мяне насміхацца… Ойча наш… Ты за нас цярпеў… Стацыя 7. Езус падае другі раз Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ! Бо праз крыж і муку сваю свет адкупіў Ты! Шлях на Галготу забірае ў Езуса апошнія сілы. У сітуацыі,калі ўсё Яго цела баліць і хочацца піць, Езус не вытрымлівае і падае зноў. Мой шлях да святасці таксама не бывае лёгкім. Я, як і Езус, змагаюся са сваімі грэшнымі схільнасцямі. Бывае, мне здаецца, што я перамог свой грэх… Тады  пачынае з’яўляцца пыха і вера толькі ў свае сілы. Пасля першага падзення я здолеў падняцца, але штосьці здарылася, сатана падкраўся бясшумна і хітра, спачатку прапанаваўшы здзейсніць лёгкі грэх… Нічога страшнага, падумаў я, “усе так робяць”, можа, гэта і не дрэнна? І тут я ўжо гатовы здзейсніць цяжкі грэх, з якім змагаўся доўгі час. Так лёгка спакушаны, я зноў і зноў падаю… Хрыстэ, дапамажы мне ў моманты спакусаў і падзенняў разлічваць не толькі на свае сілы, але прыходзіць з малітвай да Цябе, бо толькі разам з Табой я магу супрацьстаяць злу і прыйсці да збаўлення. Ойча наш… Ты за нас цярпеў… Стацыя 8. Езус суцяшае ерузалемскіх жанчын Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ! Бо праз крыж і муку сваю свет адкупіў Ты! Дзіўна. Езус, які вытрымаў столькі здзекаў і кпінаў, які згубіў ужо падчас бічавання і ўкаранавання цернем шмат крыві, апошнія свае сілы траціць на суцяшэнне іншых людзей. Я б у такой сітуацыі, пэўна, ужо праклінаў увесь свет і жадаў адпомсціць сваім ворагам, а Хрыстус думае пра іншых. Сэрца Езуса баліць у першую чаргу за маё навяртанне. Я сам не ўмею аплакваць свае грахі так, як аплаквае іх Езус. Мне так часта не хапае ўнутранай скрухі, як не хапае яе ерузалемскім жанчынам. Магчыма, я настолькі баюся паказацца смешным у вачах іншых, што за сваёй маскай абыякавасці хаваю нявыплаканы грэх. Гэты грэх, нібы вялізная жаба, сядзіць унутры мяне і атручвае маё сэрца… Божа, дапамажы мне перамагчы свой страх і выпусціць на свабоду сваю скруху, не баяцца прыйсці з сапраўдным пакаяннем да канфесіянала, нават выплакацца, калі я гэтага сапраўды патрабую, дапамажы мне праз гэтыя слёзы пакаяння ачысціць, нарэшце, сваё сэрца да канца… Вітай, Марыя… Ты за нас цярпеў… Стацыя 9. Езус падае трэці раз Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ! Бо праз крыж і муку сваю свет адкупіў Ты! Трэцяе падзенне – апошняе перад укрыжаваннем і смерцю Езуса. Ён амаль што дайшоў да месца здзяйснення свайго паклікання на зямлі і раптам зноў падае… Падзенне перад фінішам, падзенне перад перамогай над смерцю, падзенне, якое павінна было стаць перашкодай, але стала стымулам для Езуса ісці да канца… Твая мужнасць, Езу, дае сілы і мне. Ты падаеш трэці раз і на гэтым шляху не скараешся. Я так часта паўтараю адны і тыя ж грахі, што часам здаецца – ніколі не перамагу іх. Але Твой прыклад дае мне надзею і моц дзейнічаць, змагацца са сваімі слабасцямі, зноў і зноў падымацца. Ойча наш… Ты за нас цярпеў… Стацыя 10. З Езуса здзіраюць адзенне Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ! Бо праз крыж і муку сваю свет адкупіў Ты! Змучаны і збіты перад натоўпам, Езус яшчэ церпіць маральны здзек. Адзенне, якое зрываюць з Яго – сімвал аголенасці і маёй душы таксама. Езус цярпеў бязвінна і, тым не менш, не наракаў. Колькі разоў з мяне здзіраюць адзенне? Калі хтосьці пачынае здзіраць з мяне маскі, я станаўлюся аголеным перад грамадствам і самім сабой. У гэтай сітуацыі я часта бунтую і абураюся, замест таго, каб паглядзець на сябе праўдзіва і пачаць змяняцца… Божа, навучы мяне шчырасці, каб я не хаваўся за адзеннем крывадушнасці, а праўдзіва служыў Табе. Ойча наш… Ты за нас цярпеў… Стацыя 11. Укрыжаванне Езуса Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ! Бо праз крыж і муку сваю свет адкупіў Ты! Кульмінацыя збаўлення свету. Езуса прыбіваюць да крыжа. Вострыя цвікі ўразаюцца ў Яго бязвінныя рукі і ногі, праліваючы кроў Збаўцы… Над галавой Езуса вісіць подпіс “Гэта кароль юдэйскі”. Езус сапраўды Кароль, Кароль усяго свету, адзіны Манарх, які сам служыў сваім падданым… Цвік граху ўразаецца ў маё сэрца і адначасова ў сэрца Езуса, ён працінае мяне наскрозь, сціскаючы ўсё нутро так, што я не магу дыхаць… Гэта стан цяжкага граху, у якім я так часта знаходжуся, стан, калі Езуса ў маім сэрцы ўкрыжоўваюць… Ён церпіць ад майго бруднага, прасякнутага грахом сэрца, ад сэрца, скамянелага за доўгія гады бязвер’я або несапраўднай споведзі, ад сэрца, якое добраахвотна пайшло на ўкрыжаванне грахом… Езу, я так часта ўкрыжоўваю Цябе, што нават перастаю заўважаць гэта, і маё сэрца становіцца скамянелым. Перамяні мяне, ачысці мяне ад маёй пыхі, растапі мае скамянеласці і “ўспомні пра мяне, калі прыйдзеш у валадарства Айца”!   Ойча наш… Ты за нас цярпеў… Стацыя 12. Езус памірае на крыжы Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ! Бо праз крыж і муку сваю свет адкупіў Ты! Езусу здаецца, што Ён зусім адзін у момант сваёй смерці, што Бог Яго пакінуў. Гэта момант адчаю, які адчувае кожны чалавек. Мне таксама часам здаецца, што ўсе навокал супраць мяне, што няма ніякай надзеі, а сябры і знаёмыя не падтрымліваюць. Варта ўзгадаць у гэты момант Езуса. Ён, як і я, перажывае такі момант перад сваёй смерцю на крыжы. І нават калі мне здаецца, што я маю невырашальную праблему, варта, як і Езус, даверыцца Богу, таму што пасля момантаў адчаю надыдзе пара ачышчэння і духоўнага ўваскрашэння разам з Езусам. Ойча наш… Ты за нас цярпеў… Стацыя 13. Езуса здымаюць з крыжа Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ! Бо праз крыж і муку сваю свет адкупіў Ты! Так мала даверу да Цябе, Езу! Я часта ўсё хачу зрабіць самастойна. Магчыма, я толькі фармальна з’яўляюся хрысціянінам, а на практыцы не давяраю Божай волі. Я, быццам той жаўнер, не веру, пакуль не ўбачу кроў і ваду, што выцякаюць з Твайго боку. Калі ўсё ў маім жыцці ідзе добра, верыць здаецца лёгка, а калі толькі прыходзяць выпрабаванні, з’яўляецца сумніў. Тады я пачынаю патрабаваць доказаў і вера мая згасае. Дапамажы мне, Божа, не трымацца за свае добрыя адчуванні або перажыванні падчас малітваў, за прывязанасць да касцёльных сяброў або да святароў, а прыходзіць у першую чаргу толькі да Цябе, бо знешнія абставіны змяняюцца, а Ты, Божа, такі самы заўсёды, ва ўсе часы… Ойча наш… Вітай, Марыя… Хвала Айцу… Ты за нас цярпеў… Стацыя 14. Езуса кладуць у грабніцу Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ! Бо праз крыж і муку сваю свет адкупіў Ты! Вось усё і скончылася, Езуса кладуць у грабніцу, аднак гісторыя збаўлення толькі пачынаецца. Гэты шлях Езус прайшоў за кожнага з нас, за мяне і цябе, каб мы – моладзь ХХІ стагоддзя – у час глабалізацыі і развіцця тэхнікі, у час штучнага інтэлекту, ухвалення дашлюбных сувязяў, легалізацыі абортаў і аднаполых шлюбаў, не забыліся пра самае галоўнае – збаўленне душы. Каб нашая сутнасць, якую так прыгожа Бог назваў чалавекам,  засталася цэлай і не знікла з твару Зямлі… Езу, дапамажы кожнаму з нас чакаць Цябе ў пакоры, міласэрнасці і любові, якой Ты навучыў нас дзве тысячы гадоў таму. Ойча наш… Ты за нас цярпеў… Марына Валасар
Пятніца, 4 сакавіка 2016
Крыжовы шлях учынкаў міласэрнасці
04.03.2016 14:53
Уступ Я горача жадаю, каб хрысціяне задумаліся падчас Юбілею над учынкамі міласэрнасці адносна цела і адносна душы. Гэта стане нагодай абудзіць нашае сумленне, якое часта спіць перад абліччам драмы ўбоства, і заглыбіцца яшчэ больш у сэрца Евангелля, дзе ўбогія маюць прывілей у Божай міласэрнасці. Прапаведаванне Езуса прадстаўляе гэтыя ўчынкі міласэрнасці, каб мы маглі пазнаць, ці мы жывём мы як Яго вучні, ці не. Адкрыем нанова ўчынкі міласэрнасці адносна цела: накарміць галодных, напаіць сасмаглых, адзець нагіх, прыняць у дом падарожных, адведаць хворых, суцешыць вязняў, пахаваць памерлых. Не будзем забываць таксама пра ўчынкі міласэрнасці адносна душы: раіць тым, хто сумняваецца, вучыць тых, хто не ведае, настаўляць грэшнікаў, суцяшаць засмучаных, дараваць ахвотна крыўду, зносіць цярпліва знявагу, маліцца за жывых і памерлых (Папа Францішак, „Misericordiae Vultus”).   Пане, Езу Хрыстэ, мы хочам пайсці шляхам Твайго і нашага крыжа. Мы хочам акунуцца ў разважанне Тваёй мукі, каб у рэшце перамяніцца дзякуючы Тваёй міласэрнасці. Ты за нас цярпеў ад ранаў +   I. Езус выданы на смерць – Настаўляць грэшнікаў   Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ + Пілат сказаў ім: «А што мне рабіць з Езусам, яко газавуць Хрыстом?» Усе закрычэлі: «Няхай будзе ўкрыжаваны!» Ён жа сказаў: «Што дрэннага зрабіў Ён?» Але Яны яшчэ мацней крычалі: «Няхай будзе ўкрыжаваны!» Пілат, убачыўшы, што нічога не дапамагае, а абурэнне ўзрастае, узяў ваду і абмыў рукі перад натоўпам, кажучы: «Невінаваты я ў гэтай крыві. Глядзіце самі!» (Мц 27,22-24) Гэта суд чалавека над Богам. Грэшнікі абвінавацілі святога. Вінаватыя абвінавацілі бязвіннага. Несправядлівыя хочуць забіць справядлівага. Людзі, установы, законы, якія ўстаноўлены дзеля таго, каб супрацьстаяць подласці чалавечых учынкаў, не могуць перамагчы свой асабісты грэх. Езу міласэрны, навучы нас настаўляць грэшнікаў. Навучы нас адказна ставіцца да чужога граху. Каб мы не дашукваліся зла там, дзе яго няма, а там, дзе яно ёсць, каб бачылі перш за ўсё чалавека. Каб мы не далі сябе падмануць тым, што ўсім усё дазволена. Каб мы мелі адвагу сказаць іншаму чалавеку, што грэх ёсць грэх. У школе, ва ўніверсітэце, дома ці на працы, знаёмым ці ў сям’і. І каб кожнае настаўленне выплывала з любові. Ты за нас цярпеў ад ранаў + II. Езус ускладае на сябе крыж – Вучыць тых, хто не ведае       Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ + Тады ён выдаў ім Езуса на ўкрыжаванне. І ўзялі Езуса. І, несучы свой крыж, Ён выйшаў на месца, якое называлася Месцам Чэрапа, па-габрэйску — Галгота (Ян 19,16-17). Крыж усяго свету Езус ускладвае сабе на плечы. Няма лепшага спосабуў змаганні з чалавечай бядой, подласцю і грахом. Няма лепшага спосабу, каб выйсці з памылковага меркавання “гэта не мая справа”. Крыж “наш” і “не наш”не з’яўляецца тым, што мы павінны або не павінны. Крыж – гэта дарога, якая ўсё можа. Езу міласэрны, навучы нас вучыць тых, хто не ведае. Спачатку навучы нас адрозніваць тых, хто не здольны на многае, ад тых, хто ўмее больш, чым мы. Потым жа навучы нас такту, далікатнасці, разуменню, пяшчоце, так, каб павучанне не прыніжала іншага. Аднак перш за ўсё пакажы, што няма лепшага спосабу, чым свой уласны прыклад. Бо не той хрысціянін, хто апавядае пра крыж, але той хто бярэ яго і прыкладам вучыць іншага праўдзівай дарозе жыцця. Ты за нас цярпеў ад ранаў +   III. Езус падае першы раз – Галодных накарміць   Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ + Не меў Ён выгляду, каб на Яго паглядзець, ані выгляду, каб падабацца. Пагарджаны і адкінуты людзьмі. Ён сам узяў нашае цярпенне (Іс 53,2-4) Езус падае адразу пасля таго, як узяў крыж на свае плечы. Усемагутны Бог стаў чалавекам больш слабым, чым драўляная балка. Здзіўленне ахапіла сусвет, i ніводнае слова не апіша прыніжэння, на якое гатовая любоў. Езу міласэрны. Першае падзенне чалавека – гэта пакута голаду. Пакута найбольш незразумелая. Тысячы нашых братоў і сясцёр, мільёны Тваіх дзяцей паміраюць з недахопу ежы не таму, што на зямлі няма хлеба, i не таму, што не маюць рук для працы, aлe таму, што мы не маем сэрца. Хлеб Жывы, навучы нас карміць галодных, каб ніхто не прыходзіў на гэты свет толькі дзеля таго, каб памерці з голаду. Ты за нас цярпеў ад ранаў +   IV. Езус сустракае сваю Маці – Адведваць хворых. Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ +   Сыне, дапамагай твайму бацьку ў старасці, нeзасмучай яго ў ягоным жыцці (Сір 3,12-14). Сустрэча Езуса з Марый проста павінна была адбыцца. Падчас цярпення не можа не быць побач самых блізкіх. Таму такія балючыя разводы, аборты, эўтаназія бацькоў. Taк баляць абвінавачванні і спрэчкі. Бо падчас цярпення цяжкі не столькі крыж, колькі недахоп тых, хто павінен быць побач. Езу міласэрны. Ты сказаў: „Я быў хворы, і вы адведалі Мяне”. Навучы нас адведваць хворых. Спачатку тых, да каго павінна нас прывесці звычайная чалавечая ўдзячнасць: бацькоў, дзядоў, сяброў і знаёмых. Затым дай нам евангельскую сілу быць побач з тымі хворымі, з якімі ніхто быць не хоча. Ты за нас цярпеў ад ранаў +   V. Сымон Кірынэец дапамагае несці крыж – Раіць тым, хто сумняваецца Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ + А калі насмяяліся з Яго, знялі пyрпур і апранулі ў Ягоную вопратку, і павялі Яго, каб укрыжаваць. І прымусілі нейкага Сымона Кірынэйца, бацьку Аляксандра і Руфа, які ішоў з поля, несці Ягоны крыж (Mк 15,20-21). Хто ведае, колькі Сымон Кірынэец бунтаваў у той дзень. Жаўнеры перакрэслілі ўсе яго планы. Вінавайца, здавалася, пляміць ягоную годнасць. Аднак не трэба было чакаць шмат дзён, каб зразумець, што, дапамагаючы іншаму, дапамагаю сабе і дапамагаю самому Богу. Езу міласэрны. Навучы нас раіць тым, хто сумняваецца. Мы ж ведаем іх ужо не першы год. Тых, хто засумняваўся ў сабе, у іншым, а нават у Табе, тых, якія перасталі верыць у любоў і надзею. Запалі ў нас ахвоту да навукі, да пазнавання, да ўніклівага саманавучання, да ведаў, без якіх цяжка раіць іншым. Дай нам свайго Духа, каб ніводная парада не скончылася толькі на словах. Навучы нас быць Сымонамі Кірынэйцамі, якія ўласнымі рукамі дапамагаюць несці крыж. Ты за нас цярпеў ад ранаў +   VI. Святая Вераніка выцірае твар Езусу – Суцяшаць вязняў Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ +   Пра цябе гаворыць маё сэрца: «Шукай Яго аблічча!» Шукаю, о Пане, Твае аблічча; Ты мая дапамога, таму не адкідай і не астаўляй мяне, Божа, мой Збаўца! (Пс 27,8-10) Можа, і ведала Вераніка, кім з’яўляецца Езус. А можа, важны быў для яе толькі церпячы чалавек. Гэта нішто, што Яго абвінавацілі. Гэта нішто, што праўдзівай уладай. Гэта нішто, што з прысудам блюзнерцы. Вераніка бачыць у Ім перш за ўсё церпячага чалавека. Таму атрымоўвае як дар аблічча Бога. Езу міласэрны, Ты сказаў: „Я быўу вязніцы, а вы прыйшлі да Мяне”. Навучы насміласэрнасці да вязняў. Навучы нас адведваць вязняў, суцяшаць, не асуджаць. Навучы бачыць у іх перш за ўсе церпячага чалавека, прагнучага Божай і чалавечай міласэрнасці. Ты за нас цярпеў ад ранаў +   VII. Езус падае другі раз – Прагнучых напаіць   Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ + Здзекваліся над Ім, аднак Ён не адкрыў сваіх вуснаў (Iс 53,6). Другое падзенне Езуса ўжо здаецца парадаксальным. Бо сустрэча з Маці дадала Яму сіл. Бо дапамагаў Яму Сымон Кірынэец. Нават Вераніка аблегчыла крыху Яго пакуты. Падзенне пад крыжам не заўсёды зразумелае і апраўданае. Аднак заўсёды балючае. Езу міласэрны. Ты сказаў: „Я прагнуў, а вы напаілі Мяне”. Другое падзенне чалавецтва – гэта паміраючыя ад смагі. Нягледзячы на тысячы крыніц, азёр і рэк. Нягледзячы на развіццё цывілізацыі і на асабістую гігіену, побач з мільёнамі кветак, якія паліваюць, i машынамі, якія шмат разоў мыюць, ёсць людзі, якія паміраюць ад смагі. Езу, навучы нас напаіць прагнучых. Дапамажы чалавецтву падняцца з найбольш парадаксальнага ўпадку. Ты за нас цярпеў ад ранаў +   VIII. Езус суцяшае плачучых жанчын – Суцяшаць засмучаных Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ + Ішло за Ім вялікае мноства людзей і жанчын, якія плакалі і галасілі па Ім. А Езус абярнуўся да іх і сказаў: «Дочкі ерузалемскія, не плачце па Мне, а плачце па сабе і па дзецях вашых (Лк 23,27-28). Здавалася, што жанчыны з Ерузалема зрабілі ўсё, што маглі. Не былі абыякавыя. Прысвяцілі свой час і нават слёзы. Аднак не на гэтым засноўваецца міласэрнасць. Езу міласэрны, навучы нас суцяшаць засмучаных, адкрываць, хто на самой справе з’яўляецца бедным i хто з’яўляецца патрабуючым, знаходзіць патрэбныя словы і патрэбныя сродкі. Хоць святар і левіт таксама патрабуюць міласэрнасці, не дазволь нам быць самаранамі, якія пакідаюць чалавека ляжаць пры дарозе, каб дапамагчы тым, хто абмінуў паміраючага. Не дай нам трапіць у спакусу ўцячы ад тых, хто тут і цяпер мае ў нас патрэбу. Ты за нас цярпеў ад ранаў +   IX. Езус падае трэці раз – Падарожных прыняць у дом   Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ + Абудзіся! Чаму спіш, Пане? Абудзіся! Не пакідай нас назаўсёды! (Пс 44) Можа, гэта быў найбольш балючы ўпадак. Так няшмат да мэты, а так мала сіл. Вельмі вялікая духоўная справа i вельмі вялікія абмежаванні цела. Можа, ніколі раней і пазней Бог-чалавек не цярпеў па прычыне напружанасці паміж тым, што мог як Божы Сын, iтым, што не мог як сын чалавека. Езу міласэрны. Ты сказаў: „Я быў падарожны, і вы прынялі Мяне”. Падарожны – гэта чужынец. Падарожны – гэта бежанец. Падарожны – гэта таксама эканамічныя імігранты. Падарожны – гэта перш за ўсё чалавек, дзіця таго самага Бога, мой брат і мая сястра. Можа, ніколі раней у сваёй гісторыі чалавецтва не перажывала такой вялікай напружанасці паміж тымі, хто ўцякае ад вайны, і тымі, хто не хоча іх прыняць, паміж драмай змагання за жыццё адных i драмай бяссілля эгаізму другіх. Навучы нас, Пане, прымаць у дом падарожных, не ў гатэль, не ў гетта, aлe свае дамы адчыняць для іншага чалавека. Навучы нас, што Евангелле не з’яўляецца немагчымым. Ты за нас цярпеў ад ранаў +   X. З Езуса здымаюць адзенне – Адзець нагіх   Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ + Жаўнеры ж, якія ўкрыжавалі Езуса, узялі Ягоную вопратку і падзялілі на чатыры часткі, кожнаму жаўнеру па частцы; узялі і туніку. Туніка была не шытая, уся ад верху тканая. Таму сказалі адзін аднаму: «Не будзем разрываць яе, але кінем лёсы, Каму дастанецца». Кааб збылося сказанае ў Пісанні: «Падзялілі між сабою маю вопратку і аб адзежыне маёй кінулі лёсы». Жаўнеры так і зрабілі (Ян 19,23-24). Божы Сын, які апранае ўвесь свет кветкамі, раслінамі, кустамі і дрэвамі, быў пазбаўлены апошняй вопраткі. Той, які жыццё аддаў за тое, каб чалавечыя пакуты, бяду і грэх апрануць у Божую міласэрнасць, стаіць безабаронны і нагі перад вачыма ўсіх людзей. Езу міласэрны, Ты сказаў: „Я быў нагі, і вы апранулі Мяне”. Навучы нас апранаць нагіх. Так часта бываем пераборлівыя ў сваім адзенні, зайздросцім адзін аднаму ў тым, што носім, марым нават пра такую ці іншую вопратку, і забываемся пра людзей, якія не маюць у што апрануцца. Святы Павел напісаў у пасланні да Цімафея: „Але, маючы спажытак і чым прыкрыцца, будзем жа задаволеныя гэтым”(1 Цім 6,8). Адзець нагіх – гэта таксама ўмець быць задаволеным тым, што маю. Гэта таксама не высмейваць іншых па прычыне таго, у што яны апранутыя. І гэта таксама – не здзіраць з іх людскую і Божую годнасць. Ты за нас цярпеў ад ранаў +   XI. Езус прыбіты да крыжа – Зносіць цярпліва знявагу Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ + Адзін з павешаных злачынцаў зневажаў Яго, кажучы: «Ці ты не Хрыстус? Уратуй сябе і нас!» Але другі папракнуў яго, кажучы: «Нават Бога ты не баішся, хоць маеш тую самую кару? Мы асуджаны справядліва, бо атрымліваем належнае за ўчынкі нашыя. Ён жа нічога дрэннага не зрабіў». І сказаў: «Езу, узгадай мяне, калі прыйдзеш у сваё Валадарства». І сказаў яму Езус: «Сапраўды кажу табе: сёння будзеш са Мною ў раі» (Лк 23,39-43). Больш, чым цяжкі крыж, балелі вострыя цвікі. Больш, чым цвікі, балела людская злосць. Больш, чым прыпісанне да злодзеяў, балелі здзекі. Ніхто нікому не робіць такой вялікай крыўды, як чалавек чалавеку. Нішто так не баліць, як крыўда ад самых блізкіх. Сын Божы церпіць ад тых, каго Бог стварыў на свой вобраз і падабенства. Цярпенне Богу прыносяць уласныя дзеці. Езу міласэрны, навучы нас знявагі зносіць цярпліва. Асабліва знявагі, якія зрабілі нам самыя блізкія. Нішто так не баліць, як цвікі, забітыя сваімі ж бацькамі, братамі, сёстрамі, сябрамі, тымі,каго любім вельмі моцна. І нішто не робіць нас вельмі добрымі хрысціянамі, чым тое, калі прабачаем тым, хто нас крыўдзіць. Ты за нас цярпеў ад ранаў +   XII. Езус памірае на крыжы – Дараваць ахвотна крыўду   Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ + І калі прыйшлі на месца, званае Чэрап, там укрыжавалі Яго і злачынцаў, аднаго з правага, другога з левага боку. А Езус сказаў: «Ойча, прабачім, бо не ведаюць, што робяць» (Лк 23,33-34). Неверагодныя гэтыя словы Езуса. Настолькі, што вялікая колькасць перапісчыкаў Бібліі ў старажытнасці не адважвалася іх запісаць на старонках Святога Пісання. Бо памерці за кагосьці – гэта вельмі шмат. Памерці за злачынцаў – гэта вельмі шмат, але прабачыць тым, хто забіў, - гэта ўсё, гэта ўсё, што Бог мог даць людзям. Езу міласэрны, навучы нас ахвотна дараваць крыўды. Не таму, каб заахвочваць яшчэ больш крыўдзіць. Не таму, каб паказаць сваю слабасць. Але дзеля таго, каб паказаць свету, што аніякае зло і грэх не здолеюць забіць любові. Ты за нас цярпеў ад ранаў +   XIII. Цела Езуса здымаюць з крыжа – Маліцца за жывых і памерлых Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ + І благаславіў іх Сімяон, і сказаў Марыі, Маці Яго: «Вось гэты прызначаны на падзенне і на паўстанне многіх у Ізраэлі і на знак, якому супраціўляцца будуць. А празТваю душу пройдзе меч, каб выявіліся думкі многіх сэрцаў» (Лк 2,34-35). Ніадна іншая стацыя не нагадвае Бэтлеем. Езусу руках сваёй Маці. Там нованароджанае дзіця, тут недаўна памерлы дарослы сын. Там народжаны да ўцелаўлёнага жыцця, тут памерлы для жыцця на векі. Там жывое цела нараджае радасць, тут цела памерлае нараджае боль. Абдымкі Марыя, якая прытуляе цела Езуса, усцяж гавораць, што любоў можа перамагаць не толькі нянавісць. Любоў можа перамагаць нават смерць. Езу міласэрны, навучы нас клапаціцца не толькі пра жывых. Навучы нас маліцца за жывых і памерлых. Няхай Марыя, дапамога вернікаў, дапаможа нам ізноў паверыць у сілу малітвы. Няхай нашая малітва зробіцца абдымкамі, якія туляць з любові патрабуючага і падчас жыцця, і пасля смерці. Ты за нас цярпеў ад ранаў +   XIV. Цела Езуса кладуць у грабніцу – Памерлых пахаваць Кланяемся Табе, Пане Езу Хрыстэ + Пасля гэтага Юзаф з Арыматэі, які быў вучнем Езуса, але тайна, з-за страху перад юдэямі, папрасіў Пілата, каб дазволіў забраць цела Езуса. І Пілат згадзіўся. Той пайшоў і забраў Яго цела. Прыйшоў і Нікадэм, які раней прыходзіў да Езуса ўначы, і прынёс сумесь смірны і альясу, каля ста фунтаў. Яны ўзялі цела Езуса і закруцілі яго ў палатно з духмянасцямі, як звычайна хаваюць юдэі. На месцы, дзе Ён быў укрыжаваны, быў сад, а ў садзе — новая магіла, у якую яшчэ нікога не клалі. Там з прычыны Прыгатавання Юдэйскага паклалі Езуса, бо магіла была блізка (Ян 19,38-42). Нават Божаму Сынубыла патрэбна грабніца. Нават Таму, Хто ўваскрашаў памерлых, была патрэбна пасля смерці дапамога. Юзаф і Нікадэм не пыталіся, навошта марнаваць час, месца, навошта даваць грошы на бальзамы. Мала існуе настолькі жыццёвых справаў, як смерць, i такіх чалавечых, як мёртвае чалавечае цела. Езу міласэрны, навучы нас пашаны да памерлых, навучы нас хаваць памерлых, захоўваць па памерлых памяць. Благаславі працуючых на могілках, у крэматорыях, у моргах і пахавальных дамах. Езу, Слова, якое сталася целам, навучы нас любові да цела падчас жыцця і пасля яго смерці. Заканчэнне “Я горача жадаю, каб хрысціяне задумаліся падчас Юбілею над учынкамі міласэрнасці адносна цела і адносна душы. Гэта стане нагодай абудзіць нашае сумленне, якое часта спіць перад абліччам драмы ўбоства, і заглыбіцца яшчэ больш у сэрца Евангелля, дзе ўбогія маюць прывілей у Божай міласэрнасці. Прапаведаванне Езуса прадстаўляе гэтыя ўчынкі міласэрнасці, каб мы маглі пазнаць, ці мы жывём як Яго вучні, ці не. Адкрыем нанова ўчынкі міласэрнасці адносна цела: накарміць галодных, напаіць сасмаглых, адзець нагіх, прыняць у дом падарожных, адведаць хворых, суцешыць вязняў, пахаваць памерлых. Не будзем забываць таксама пра ўчынкі міласэрнасці адносна душы: раіць тым, хто сумняваецца, вучыць тых, хто не ведае, настаўляць грэшнікаў, суцяшаць засмучаных, дараваць ахвотна крыўду, зносіць цярпліва знявагу, маліцца за жывых і памерлых” (Папа Францішак, „Misericordiae Vultus”) .   Учынкі міласэрнасці для душы бліжняга: Настаўляць грэшнікаў. Вучыць тых, хто не ведае. Раіцьтым, хто сумняваецца. Суцяшаць засмучаных. Зносіць цярпліва знявагу. Дараваць ахвотна крыўду. Маліцца за жывых і памерлых. Учынкі міласэрнасці для цела бліжняга: Накарміць галодных. Напаіць сасмаглых. Адзець нагіх. Прыняць у дом падарожных. Адведваць хворых. Суцяшаць вязняў. Пахаваць памерлых. Езу Міласэрны, навучы нас выконваць учынкі міласэрнасці, каб ніводнае цела і ніводная чалавечая душа не жыла ў нікчэмнасці, бядзе і граху. Амэн. Каб атрымаць адпуст за ўдзел у набажэнстве Крыжовага шляху і ахвяраваць яго за душы, церпячыя ў чыстцы, або аб навяртанні грэшнікаў, памолімся ў інтэнцыях Святога Айца Францішка. Кс. Войцех Вэнгжыняк Пераклад са згоды аўтара кс. Юзафа Сярпейкі
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Папа Францішак

Спагадлівасць - гэта праява Божай
Міласэрнасці, адзін з сямі дароў Святога Духа