23–24 кастрычніка студэнты прапедэўтычнага курса Міждыяцэзіяльнай вышэйшай духоўнай семінарыі ў Гродне разам з прэфектам ксёндзам Андрэем Скамарошкам здзейснілі пілігрымку па месцах асаблівага ўшанавання Панны Марыі. За два дні семінарысты наведалі санктуарыі ў Тракелях, Барунах і Гудагаі, пабывалі ў Ашмянах, Іўі і Гервятах, памаліліся падчас Імшы і бліжэй пазнаёміліся з духоўнай і культурнай спадчынай Гродзеншчыны.
Падарожжа пачалося з жадання бліжэй пазнаёміцца з мясцінамі, дзе на працягу стагоддзяў асаблівым чынам ушаноўваецца Маці Божая, а таксама з гісторыяй гэтых святынь і духоўнай спадчынай рэгіёна.

Семінарысты наведалі санктуарыі ў Тракелях, Барунах і Гудагаі, дзе ўшаноўваюцца цудатворныя абразы Маці Божай. Акрамя таго, яны пабывалі ў Ашмянах, Іўі і ў касцёле Найсвяцейшай Тройцы ў Гервятах, які лічыцца адной з найбольш вядомых архітэктурных пярлін каталіцкай спадчыны Беларусі.

У кожнай святыні гасцей прымалі пробашчы. Яны знаёмілі семінарыстаў з гісторыяй парафій, архітэктурнымі асаблівасцямі касцёлаў і духоўным значэннем гэтых мясцін для вернікаў.
Па словах удзельнікаў пілігрымкі, такім чынам можна было не толькі ўбачыць прыгажосць святынь, але і лепш зразумець, як на гродзенскай зямлі на працягу стагоддзяў захоўвалася і перадавалася вера.

Важным момантам падарожжа стала супольная малітва. У санктуарыях у Тракелях і Барунах цэлебравалася Імша, падчас якой удзельнікі пілігрымкі маліліся ў інтэнцыях сваёй семінарыі, аб новых святарскіх пакліканнях, за выхавацеляў і ўсіх дабрадзеяў, якія падтрымліваюць семінарыю не толькі матэрыяльна, але найперш малітвай і духоўнай апекай.
На тракельскіх могілках пілігрымы наведалі месца пахавання ксяндза Яна Сарэлы, які шмат гадоў быў духоўным айцом гродзенскай семінарыі. Яны ўзгадалі яго і памаліліся аб спачыне яго душы.

Удзельнікі прызналіся, што пілігрымка прынесла ім шмат станоўчых уражанняў. Для многіх семінарыстаў яна стала першай магчымасцю асабіста пазнаёміцца з некаторымі санктуарыямі і гістарычнымі святынямі дыяцэзіі.
Падарожжа дапамагло адкрыць багацце духоўнай і культурнай спадчыны роднага краю, адчуць жывую сувязь паміж гісторыяй Касцёла, верай мясцовых супольнасцяў і сённяшнім пакліканнем да святарскага служэння.
Як адзначылі будучыя святары, гэтыя дні сталі не толькі нагодай для знаёмства з асаблівымі месцамі малітвы і гісторыі, але і «часам супольнасці, духоўнага ўзбагачэння і даверу заступніцтву Панны Марыі».
































