24 студзеня Каталіцкі Касцёл ва ўсім свеце ўзгадвае святога Францішка Сальскага — выдатнага тэолага, прапаведніка і пісьменніка, які пакінуў глыбокі след у гісторыі хрысціянства. Ён вядомы сваёй пакорнасцю, цярплівасцю і літаратурнай спадчынай, дзякуючы чаму быў абвешчаны апекуном каталіцкай прэсы, пісьменнікаў і журналістаў.
Кажуць, што ён быў запальчывы, але спадзяваўся на Божую ласку і мацярынскі клопат Дзевы Марыі, каб змякчыць гэтую загану і стаць чалавекам дабрадзейным.
Францішак Банавентура Сальскі нарадзіўся 21 жніўня 1567 года, падчас пантыфіката папы Пія V, у замку Торэн у Савоі, недалёка ад Жэневы. Яго бацькі былі людзьмі пабожнымі, адукаванымі і глыбока прывязанымі да веры сваіх продкаў. Маці, Францішка дэ Сьёне, з самага ранняга дзяцінства старалася прывіць будучаму святому любоў да дабрадзейнасці і пабожнасці. Яна хацела, каб ён быў добрым хрысціянінам. Бацька, Францыск дэ Буазі, імкнуўся выхаваць сына сумленным чалавекам, які займае высокае становішча ў грамадстве.
Яго бацькі планавалі для яго бліскучую кар'еру ў юрыспрудэнцыі, але малады Францішак з дзяцінства адчуваў пакліканне служыць Богу. Нягледзячы на моцны супраціў сям'і, ён абраў шлях святарства. 18 снежня 1593 года Францішак атрымаў святарскае пасвячэнне. У тым жа годзе ён заснаваў у Ансі Братэрства Крыжа.
Пад уплывам дзейнасці Францішка за даволі кароткі час наваколлі Ансі змяніліся. Пабожнасць і маральнасць зноў расцвілі ў тых месцах, дзе ўплыў ерэтыкоў адводзіў вернікаў ад праўдаў веры Каталіцкага Касцёла.
У 1598 годзе, на Каляды, Францішак накіраваўся ў Рым, дзе быў прыняты папам Клімэнтам VIII і прызначаны біскупам-каад'ютарам. Пасля іспыту на дапаможнага біскупа Папа сказаў:
«Ніхто з тых, каго мы да гэтага часу экзаменавалі, не задаволіў нас больш, чым Сальскі».
8 снежня 1602 года ў касцёле Святога Марыцыя ў Туры Францішак атрымаў пасвячэнне і стаўся біскупам Жэневы. «Бог узяў мяне ад Сябе і ўзяў для Сябе, каб аддаць мяне Свайму народу».
Галоўным клопатам новага біскупа стала ўмелае выхаванне святароў, рэлігійная адукацыя вернікаў і пытанні асветы.
Падчас свайго служэння ён сутыкнуўся з выклікам пратэстанцкай Рэфармацыі, якая актыўна распаўсюджвалася ў Еўропе. Францішак адправіўся ў рэгіён Шабле, дзе каталіцкая вера знаходзілася пад пагрозай, і з вялікай настойлівасцю пачаў місіянерскую дзейнасць. Яго казанні былі прасякнуты любоўю, а стыль супольнасці — мяккасцю і павагай.
У выніку за 3 гады ён змог звярнуць ва ўлонне Каталіцкага Касцёла 70 000 чалавек.
28 снежня 1622 года, у дваццаты год свайго біскупскага служэння, ён завяршыў свае дні ў Ліёне.
28 снежня 1661 года з'явілася була папы Аляксандра VII, якая аб'яўляла Францішка бласлаўлёным. 19 красавіка 1665 года той жа Папа дэкрэтам уключыў імя бласлаўлёнага Францішка Сальскага ў спіс святых.
У 1877 годзе папа Пій IX абвясціў яго Доктарам Касцёла, а Пій XI у 1923 годзе — апекуном пісьменнікаў. Папа Павел VI у лісце з нагоды 400-годдзя з дня нараджэння святога Францішка Сальскага назваў яго «Жамчужынай Савоі».
Літаратурная спадчына і ўплыў на прэсу
Францішак Сальскі — гэта не толькі вялікі святы Касцёла, але і выдатны пісьменнік, які зрабіў значны паварот у Каталіцкім Касцёле, а таксама ў розумах людзей свайго часу. Ён выклаў у сваіх працах усё тое, што ў хрысціянскай літаратуры самае вытанчанае і духоўнае. Ён пісьменнік, які, дзякуючы сіле свайго багатага ўяўлення, здольны апрануць сухія ісціны веры ў дзіўнае зачараванне, нават у спрэчных сітуацыях. Ён аратар, які ў словах, поўных пяшчоты і непараўнальнай прысмакі, вылівае сваю цудоўную душу; нарэшце ён чалавек, у якім дасканалая святасць з'яўляецца вянком усіх дароў розуму і цнотаў сэрца.
Святы Францішак Сальскі выкарыстоўваў не толькі вуснае слова, але і друкаваную прадукцыю для распаўсюджвання каталіцкага вучэння з тлумачэннем каталіцкай веры тым, хто не адважваўся прыйсці на яго казанні. Гэты метад стаў правобразам каталіцкай журналістыкі, а пазней — каталіцкага друку.
Адным з яго найважнейшых твораў сталі «Уводзіны ў пабожнае жыццё» («Філатэя»), у якой ён апісаў, як свецкія могуць імкнуцца да святасці ў паўсядзённым жыцці. Гэтая кніга — сапраўдны духоўны даведнік для мільёнаў вернікаў.
Сёння, калі СМІ адыгрываюць ключавую ролю ў фарміраванні грамадскай думкі, вучэнне святога Францішка Сальскага застаецца як ніколі актуальным. Яго заклік да дабрыні, павагі да бліжняга і распаўсюджвання ісціны без варожасці і агрэсіі — гэта тое, што павінна служыць арыенцірам для сучасных журналістаў і ўсіх, хто займаецца інфармацыйнай дзейнасцю.
Яго прыклад нагадвае, што слова — гэта магутная зброя, якая можа як разбураць, так і ствараць. Менавіта таму сумленнасць, адказнасць і імкненне да Божай праўды павінны заставацца галоўнымі прынцыпамі кожнага, хто працуе з інфармацыяй.
