Кастрычнік у Каталіцкім Касцёле традыцыйна прысвечаны малітве на Ружанцы. Гэта звязваюць з аб’яўленнем Найсвяцейшай Панны Марыі святому Дамініку ў 1214 годзе. У гэты перыяд асаблівая ўвага надаецца ружанцовай малітве. Аднак у свеце існуе шмат міфаў і фальшывых стэрэатыпаў пра ружанец. Вось шэсць распаўсюджаных міфаў і фактаў пра гэтую папулярную набажэнскую практыку і малітву, які
1. Толькі католікі могуць маліцца на ружанцы.
Гэта няпраўда. Хоць ружанец звычайна асацыюецца з католікамі, хрысціяне іншых канфесій, безумоўна, таксама могуць маліцца на ім. Больш за тое, многія лічаць, што менавіта гэта паспрыяла іх навяртанню. Нават некаторыя пратэстанты прызнаюць ружанец сапраўднай формай малітвы.
2. Малітва на ружанцы — гэта ідалапаклонства.
Гэта няправільна. Некаторыя людзі пярэчаць супраць ружанца: яны сцвярджаюць, што ён ператварае Марыю ў ідала і прадугледжвае празмернае паўтарэнне слоў.
Як і любую практыку, ружанец можна выкарыстоўваць няправільна — гэтаксама, як чалавек можа пачаць пакланяцца як ідалу пэўнаму пастару ці святару, пэўнай форме набажэнства або посту. Але сам па сабе ружанец не з’яўляецца формай ідалапаклонства.
Ружанец — гэта не малітва да Марыі, а разважанне над жыццём Хрыста, раскрытым у пяці таямніцах, з мэтай «паглыбіць разважанні таго, хто моліцца, пра радасці, ахвяры і пакуты Хрыста, а таксама пра слаўныя цуды Яго жыцця».
Калі мы молімся «Вітай, Марыя», мы не пакланяемся Марыі, а просім Яе аб заступніцтве — таксама, як маглі б папрасіць сябра ці члена сям’і памаліцца за нас.
Па-другое, любая малітва можа страціць свой сэнс, калі мы не разважаем над ёй свядома. Менавіта мэтанакіраванае засяроджванне на таямніцах вызначае пераўтваральную сілу Ружанца. Як адзначае адзін аўтар: «Сам Ружанец застаецца нязменным, а мы — не».
3. Ці можна насіць Ружанец як каралі?
Залежыць ад абставін. Звычайна лічыцца, што насіць Ружанец на шыі ў якасці ўпрыгажэння — праява непавагі і адсутнасці належнага стаўлення да святыні, хоць Касцёл і не мае канкрэтнай забароны на гэта.
Аднак канон 1171 Кодэкса кананічнага права абвяшчае: «Да святых рэчаў, прызначаных для Божага культу праз пасвячэнне ці благаслаўленне, трэба ставіцца з пашанай. Іх нельга выкарыстоўваць у свецкіх ці неналежных мэтах, нават калі яны належаць прыватным асобам».
Да Ружанца варта ставіцца з павагай і належным намерам. Калі вы хочаце насіць яго проста як упрыгажэнне, гэта не выказвае павагі, таму так рабіць не варта.
Аднак калі ваш намер — карыстацца Ружанцам і памятаць пра малітву, гэта можа быць дапушчальна. У некаторых культурах, напрыклад, у Гандурасе і Сальвадоры, нярэдка можна ўбачыць, як людзі з павагай носяць Ружанец на шыі як знак сваёй пабожнасці.
Калі вы хочаце мець Ружанец пад рукой як напамін пра малітву, лепшым варыянтам могуць стаць ружанцовыя пярсцёнкі ці бранзалеты: яны менш кідаюцца ў вочы, і іх наўрад ці памылкова прымуць за звычайнае ўпрыгажэнне.
4. Ружанец не мае біблійнага паходжання.
Гэта няпраўда. Большасць слоў малітваў паходзіць непасрэдна са Святога Пісання.
Спачатку чытаецца малітва «Ойча наш». Гэта словы, якім Хрыстус навучыў сваіх вучняў (Мц 6, 9–13). Малітва «Вітай, Марыя» таксама паходзіць непасрэдна з Бібліі. Першая яе частка — «Вітай, поўная ласкі, Пан з Табою» — узята з Евангелля паводле Лукі 1, 28, а другая — «Благаслаўлёная Ты між жанчынамі і благаслаўлёны плод улоння Твайго» — знаходзіцца ў Евангеллі паводле Лукі 1, 42.
Нарэшце, кожны дзясятак Ружанца прысвечаны падзеі з жыцця Езуса і Яго Маці. Дзясяткі падзелены на чатыры групы таямніц: радасныя, святла, балесныя і хвалебныя. Большасць з гэтых падзей апісана ў Святым Пісанні.
5. Нацерна (насенне расліны Abrus precatorius) можа забіць вас.
Часткова праўда. Нацерна (або насенне абрусу) — гэта насенне ліяны, якая паходзіць з Індыі і некаторых рэгіёнаў Азіі. Гэтае насенне — чырвонае з чорнымі плямкамі — часта выкарыстоўваюць для вырабу ўпрыгажэнняў з пацерак, у тым ліку ружанцаў. Насенне гэтай расліны ўтрымлівае таксічнае рэчыва пад назвай «абрын» — прыродны яд, які можа стаць смяротным пры траплянні ў арганізм. Аднак наўрад ці можна атруціцца абрынам, проста трымаючы ў руках ружанец, зроблены з насення абрусу: для гэтага яго трэба было б праглынуць.
Сёння большасць ружанцаў вырабляюць з іншых, нетаксічных матэрыялаў, такіх як аліўкавае дрэва ці шкло, што здымае гэтую праблему.
6. Ружанец можа дапамагчы вам абараніцца.
Гэта праўда. Малітва на ружанцы неаднаразова паказвала сваю цудадзейную сілу, абараняючы вернікаў і выпрошваючы для іх асаблівыя ласкі. Прыкладам таму служыць перамога хрысціянскіх войскаў у бітве пры Лепанта пасля таго, як святы Пій V заклікаў хрысціян Захаду маліцца на ружанцы. Многія вялікія святыя ў гісторыі, у тым ліку папа Ян Павел II, айцец Піо і Люцыя з Фацімы, таксама прызнавалі ружанец наймацнейшай зброяй у барацьбе з рэальнымі духоўнымі бітвамі, з якімі мы сутыкаемся ў свеце.
Мы ведаем, што духоўная барацьба — гэта рэальная і актуальная пагроза: «Бо мы змагаемся не супраць крыві і цела, але супраць панаванняў, супраць уладаў, супраць кіраўнікоў свету гэтай цемры, супраць духаў зла ў нябёсах» (Эф 6, 11–12).
«Ружанец — гэта магутная зброя, каб прагнаць дэманаў і ўберагчыся ад граху... Калі вы жадаеце міру ў сваіх сэрцах, у сваіх дамах і ў сваёй краіне, збірайцеся кожны вечар для малітвы на ружанцы. Няхай не міне ніводнага дня без гэтай малітвы, якімі б цяжкімі ні былі вашы клопаты і праца», — казаў Папа Пій XI.
