Пошук


20.05.2018 15:01   Дк. Артур Ляшнеўскі SDB / Мікола Гракаў / Catholic.by
Ян Хрызастом Пасек пад Ляхавічамі. Малюнак Юліуша Косака

20 мая 1654 г. выбухнула вайна паміж Рэччу Паспалітай і Маскоўскай дзяржавай. Пра цудоўныя падзеі, якія адбываліся з абразом Маці Божай Бялыніцкай падчас той далёкай вайны — у сённяшнім матэрыяле, што працягвае гісторыю цудатворнай іконы.

Працяг. Пачатак ТУТ>>>

Непасрэднай падставай для пачатку вайны стала памылка паслоў Рэчы Паспалітай у напісанні царскага тытулу, і ўсе тры царскія арміі адначасова ўдарылі па ўсходніх частках нашай Бацькаўшчыны. Ход вайны з самага пачатку агрэсіі разгортваўся ўдала для маскоўскіх заваёўнікаў.

Сцяг Рэчы Паспалітай Абодвух Народаў
Добра ведаючы канфесійныя праблемы Вялікага Княства Літоўскага, маскоўскі ўрад рабіў стаўку на яго праваслаўных жыхароў. Царскія «падмётныя» граматы, што папярэдне засылаліся ў Рэч Паспалітую ў якасці прапаганды, мусілі пераконваць людзей у лаяльнасці Масквы да іх і схіляць праваслаўных на бок царскіх ратнікаў.

Аднак захопнікі дзейнічалі не толькі перакананнямі… Прасоўваючыся ўглыб дзяржавы, маскоўскае войска рабавала і знішчала рыма- і грэка-каталіцкія святыні.

Перад абліччам гэтай небяспечнай пагрозы кармэліты, сабраўшы вотумы — каштоўныя знакі падзякі і малітоўных інтэнцый, а таксама сам цудатворны абраз Панны Марыі, пакідаюць Бялынічы. Ікона знаходзіць прыстанішча ў ляхавіцкім замку, маёмасці Паўла Яна Сапегі, гетмана Вялікага Княства Літоўскага і таленавітага ваяводы.

Адна са шматлікіх легендаў, якія ўплятаюцца ў гісторыю цудатворнага абраза, апавядае пра тое, як і чаму ён апынуўся ў Ляхавічах. Рэч у тым, што кармэліты напачатку планавалі вывезці каштоўную ікону ў Кракаў, дзе яна была б у адноснай бяспецы. Аднак падчас гэтага доўгага падарожжа коні затрымаліся каля форта ў Ляхавічах. Пасля многіх беспаспяховых спробаў прымусіць іх рухацца далей, манахі палічылі воляю Марыі застацца тут. Так цудатворны Бялыніцкі абраз на нейкі час трапіў у ляхавіцкі замак.

Наступныя падзеі пераканалі манахаў і жаўнераў ляхавіцкага форту ў тым, што гэта Божы Провід так распарадзіўся, каб сваёю апекаю праз заступніцтва Багародзіцы яшчэ больш праславіць Яе вобраз, які здаўна лічыўся цудадзейным.

Герб Ляхавічаў
23 сакавіка 1660 г. 11-тысячнае войска маскоўскага ваяводы Івана Хаванскага распачало штурм ляхавіцкага замка, які знаходзіўся пад абаронай гарнізона на чале са Станіславам Міхалам Юдзіцкім. Наступ працягваўся амаль тры месяцы, на працягу якіх маскоўскія жаўнеры тройчы спрабавалі захапіць замак, але беспаспяхова.

Чацвёрты прыступ павінен быў стаць вырашальным: на падмогу значна парадзеламу ў баях корпусу Хаванскага прыбылі яшчэ тры тысячы стральцоў з Масквы. Перад абліччам небяспекі ўсе жыхары і абаронцы крэпасці на каленях прасілі Марыю аб выратаванні. І Найсвяцейшая Панна з Бялынічаў выслухала пакорныя просьбы сваіх дзяцей.

Наступоўцы, страціўшы большую частку войска, былі вымушаны адступіць. Уцякаючы з-пад сценаў гераічнага і непераможнага ляхавіцкага замка, войска Івана Хаванскага было канчаткова разбіта пад Палонкай 28 чэрвеня 1660 г.

З таго часу ляхавіцкі форт пачалі называць «літоўскай Яснай Гарой», праводзячы паралель з абаронай Чэнстаховы ад шведаў.

Аблога Ляхавічаў. Над фортам у воблаку відаць цудатворны абраз Маці Божай Бялыніцкай. Гравюра XVII ст.

2 ліпеня, у свята Адведзінаў святой Альжбеты Найсвяцейшай Паннай Марыяй, выбаўлены ад небяспекі народ шчыра дзякаваў сваёй магутнай нябеснай Заступніцы. А на наступны дзень, 3 ліпеня, у які сёння мы святкуем дзень Незалежнасці Беларусі, аб’яднанае беларуска-літоўскае і польскае войска на чале з Паўлам Янам Сапегам і Стэфанам Чарнецкім вызваліла Мінск і тэрыторыю Беларусі ажно да Бярэзіны.

Такім чынам, родны край быў уратаваны ад маскоўскіх захопнікаў самым магутным гетманам і ваяводам — Найсвяцейшай Паннай Марыяй.

Працяг ТУТ>>>

Абноўлена 19.07.2018 19:01
Пры выкарыстанні матэрыялаў Catholic.by спасылка абавязковая. Калі ласка, азнаёмцеся з умовамі выкарыстання

Дарагія чытачы! Catholic.by — некамерцыйны праект, існуе за кошт ахвяраванняў і дабрачыннай дапамогі. Мы просім падтрымаць нашу дзейнасць. Ці будзе наш партал існаваць далей, у значнай ступені залежыць ад вас. Шчыра дзякуем за ахвярнасць, молімся за ўсіх, хто нас падтрымлівае.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Папа Францішак

Дух хоча жыць у нас –
мы пакліканы да вечнага жыцця