Пошук


19.11.2019 11:11   Тэкст: Бп. Юзаф Станеўскі / Catholic.by
Ілюстрацыйнае фота: mestavstrechi.ru

Біскуп Юзаф Станеўскі ў сваім блогу сёння запрашае моладзь, якая пакінула бацькоўскі дом, паразважаць над сэнсам свабоды і над тым, як далей падтрымліваць адносіны са сваімі бацькамі.

Любая моладзь, дарагія браты і сёстры!

Яшчэ нядаўна мы з вамі перажывалі хвіліны, калі прыйшоў час «пакідаць гнёзды свае», і разважалі над жыццём па-за бацькоўскім домам…

Памятаеце, была гаворка пра тое, што правільна паступаюць тыя бацькі, якія дазваляюць сваім дзецям у адпаведны час распачаць працэс сталення, а гэта значыць меркаваць, адчуваць і выбіраць самастойна.

Многія юнакі і дзяўчаты, напэўна, узрадаваліся гэтаму: «Вось яна, свабода!»

Ілюстрацыйнае фота: reuters.com

Сапраўды, кожны чалавек з самага пачатку імкнецца да свабоды, і пра гэта нас навучае апостал Павел:

«Дзеля свабоды вызваліў вас Хрыстус. Таму трывайце і не паддавайцеся ярму няволі»

(Гал 5,1).

А святы Ян Павел II скажа: свабода з’яўляецца не палёгкай, а цяжкай працай велічы. Таму, паводле Святога Айца, свабода мае сваё вымярэнне ў магчымасці служэння іншаму чалавеку і ў самаахвярным адмаўленні ад сябе. На думку святога, толькі такое разуменне свабоды з’яўляецца творчым, будуе нашую чалавечнасць, будуе адзінства паміж людзьмі — будуе і яднае, ніколі не ўносіць падзелу.

Liberty Ілюстрацыйнае фота: hopepreserved.org

Дарагія сябры, на жаль, няправільнае разуменне дзецьмі таго, што такое на самай справе свабода, нярэдка даводзіць бацькоў да слёз.

І я бачыў гэтыя бацькоўскія слёзы.

Падчас візітацыі ў размове аднойчы пачуў: «Мая дачка яшчэ ні разу не прыехала дадому пасля таго, як паступіла на вучобу. А па тэлефоне сказала: „Хопіць мяне павучаць: я сама буду вырашаць, як мне жыць — удосталь наслухалася папрокаў!“»

Сумная гісторыя, абмытая слязамі матулі…

Ілюстрацыйнае фота: zi.ua

Любая моладзь! Не да такой свабоды заклікае галатаў і нас з вамі святы апостал Павел. Гэта тлумачыць аўтар Паслання да Габрэяў: «Сыне мой, не пагарджай пакараннем Пана і не падай духам, калі Ён дакарае цябе. Бо каго Пан любіць, таго і карае, і б’е кожнага, каго прымае як сына».

І далей:

«Цяпер усялякае пакаранне здаецца не радасцю, а смуткам. Але пазней яно прынясе мірны плён справядлівасці тым, каго выхоўвала».Мэтай пакарання Пана з’яўляецца дасягненне намі святасці: «Карае нас дзеля дабра, каб мы мелі ўдзел у Яго святасці» (пар. Гбр 12, 5–11).

Ілюстрацыйнае фота: psy-ask.ru

Таму звяртаюся да «пакрыўджаных»: паяднайцеся, не засмучайце сваіх бацькоў, не раньце іх сэрца, не даводзьце да слёз. Хтосьці сказаў: «нянавісць — гэта змарнаваная любоў, а прабачэнне — гэта не прыкмета слабога характару, а праява мужнасці сэрца».

Я вярнуўся ўжо: не сумуй, дарагая,
прытулі як тады, калі йшоў я ў свет,
наталі цеплынёй, адары сына дарам спакою
і дазволь у бацькоўскі дом увайсці.

Дарагі сябра, будзь мужным у прабачэнні, аздараві сваю сыноўскую любоў!

Скульптура «Патэлефануй маме» ў дзіцячым парку г. Саратава (Расія). Фота: nversia.ru

Абноўлена 19.11.2019 12:56
Пры выкарыстанні матэрыялаў Catholic.by спасылка абавязковая. Калі ласка, азнаёмцеся з умовамі выкарыстання

Дарагія чытачы! Catholic.by — некамерцыйны праект, існуе за кошт ахвяраванняў і дабрачыннай дапамогі. Мы просім падтрымаць нашу дзейнасць. Ці будзе наш партал існаваць далей, у значнай ступені залежыць ад вас. Шчыра дзякуем за ахвярнасць, молімся за ўсіх, хто нас падтрымлівае.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Папа Францішак

Дух хоча жыць у нас –
мы пакліканы да вечнага жыцця