Андрэй з Пастаў цікавіцца, чаму ў Евангеллі ад Мацвея (Мц 12, 40) Езус кажа пра тры дні і тры ночы, у той час як у грабніцы Ён быў толькі дзве ночы?
Тэкст Мацвея пра «тры дні і тры ночы» для хрысціян, якія ў Вялікую пятніцу ўспамінаюць муку і смерць Езуса Хрыста, а ў Велікодную нядзелю Яго Змёртвыхпаўстанне, сапраўды з’яўляецца свайго роду выклікам: ці памыліўся Мацвей, запісваючы словы Хрыста (бо хрысціянская Традыцыя кажа пра дзве ночы ў грабніцы), ці, можа, евангеліст уклаў нейкі спецыяльна задуманы сэнс, каб такім чынам данесці слухачу не столькі гістарычную, колькі духоўную праўду?
![](/3/images/news/2016/12/1197/2016-12-02-biblija1.jpg)
Пры пошуку адказа на дадзенае пытанне запрашаю паглядзець на некаторыя асаблівасці гэтага біблейскага тэксту «Бо як Ёна быў у чэраве кіта тры дні і тры ночы, так і Сын Чалавечы будзе ў сэрцы зямлі тры дні і тры ночы» (Мц 12, 40).
Гэты тэкст евангеліста Мацвея з’яўляецца даслоўнай цытатай з Кнігі прарока Ёны 2, 1. Таму чытач запрашаецца да адкрыцця т.зв. тыпалагічнай паралелі.
Што гэта такое? Біблію можна чытаць з рознымі падыходамі да натхнёнага тэксту. А менавіта: 1) гістарычны ці даслоўны; 2) алегарычны ці тыпалагічны; 3) тапалагічны ці этычны; 4) аналагічны ці містычны.
Дык вось, тыпалагічны сэнс бачыць у тэксце свайго роду код ці шыфр, а тлумачэнне яго — гэта расшыфроўка. Іншымі словамі, гэта прадмет і яго цень. У дадзеным выпадку прадметам будзе прабыванне Хрыста ў грабніцы і Яго ўваскрасенне, а ценем — гісторыя пра прабыванне Ёны ў чэраве кіта. Спачатку чытача трымаў «шыфр» у тэксце пра Ёну, а пазней з прыходам Езуса стала вядома тлумачэнне ролі гэтай загадкавай гісторыі.
![](/3/../2/images/stories/news/2016/12/2016-12-02-biblija2.jpg)
Цытуючы даслоўна грэчаскае тлумачэнне (Ён 2, 1) у адказе Езуса вучоным у Пісанні і фарысеям пра знакі, Мацвей тым самым дае зразумець сэнс гісторыі прарока Ёны — гэта, паводле евангеліста, правобраз мукі і ўваскрасення Хрыста.
Адсюль таксама вынікае, што працягласць часу ў «тры дні і тры ночы» было не столькі дакладным указаннем на тэрмін прабывання ў грабніцы, колькі адкрыццём сэнсу «знаку Ёны». Акрамя гэтага адрасатамі Евангелля паводле Мацвея былі габрэі-хрысціяне, якія ведалі дасканала Стары Запавет і для якіх важна было паказаць выкананне спрадвечных Божых планаў у асобе Езуса з Назарэта.
Адносна ж канцэпцыі часу ў тагачаснага габрэйскага чытача Бібліі быў іншы падыход, чым у нас. Мы лічым у сутках роўна 24 гадзіны. У семіцкай культуры, у адрозненні ад нашага педантычнага падліку, да часу адносіліся вельмі эластычна — людзі, інакш кажучы, час мелі, а мы час лічым.
![](/3/../2/images/stories/news/2016/12/2016-12-02-biblija3.jpg)
Ксёндз Валерый Марціноўскі святар Віцебскай дыяцэзіі, дактарант Інстытута Біблейскіх Навук Люблінскага Каталіцкага ўніверсітэта св. Яна Паўла ІІ.
Калі ў вас ёсць пытанні, якія датычаць Святога Пісання, дасылайце іх на адрас director@catholic.by, пазначыўшы ў тэме ліста «Цяжкія старонкі Бібліі».