Першае пасланне да Тэсаланікійцаў

1

Прывітанне

¹Павел, Сілуан і Цімафей да Касцёла тэсаланікійцаў у Богу Айцу і Пану, Езусе Хрысце: ласка вам і спакой.

Падзяка за веру тэсаланікійцаў

²За ўсіх вас заўсёды дзякуем Богу, згадваючы вас у нашых малітвах, ³няспынна памятаючы пра вашую справу веры і працу любові, і пра цярплівую надзею на Пана нашага Езуса Хрыста перад Богам і Айцом нашым, ⁴ведаючы, умілаваныя Богам браты, пра выбранне вашае. ⁵Бо нашае Евангелле не было да вас толькі ў слове, але і ў сіле, і ў Духу Святым, і з вялікім перакананнем. Вы ведаеце, якімі мы былі для вас, будучы з вамі.

⁶Вы пачалі наследаваць нас і Пана, прыняўшы слова ў вялікім уціску з радасцю Духа Святога, ⁷так што сталіся вы ўзорам для ўсіх веруючых у Македоніі і Ахаі. ⁸Дзякуючы вам прагучала слова Пана не толькі ў Македоніі і Ахаі, але і ў кожным месцы распаўсюджвалася вашая вера ў Бога, так што нам няма патрэбы нешта казаць. ⁹Яны самі пра нас сведчаць, якім быў наш прыход да вас і як вы, пакінуўшы ідалаў, звярнуліся да Бога, каб служыць жывому і праўдзіваму Богу ¹⁰і чакаць з нябёсаў Сына Ягонага, якога Ён уваскрасіў, – Езуса, які выбаўляе нас ад надыходзячага гневу.

2

Місійная дзейнасць Паўла

¹Вы самі ведаеце, браты, што наш прыход да вас не быў дарэмны. ²Хоць раней у Філіпах, як ведаеце, мы зазналі цярпенні і знявагі, аднак адважыліся ў Богу нашым абвяшчаць вам Евангелле Божае ў вялікім змаганні. ³Бо навучанне нашае не з памылкі, нячыстасці ці падману, ⁴але як выпрабаваныя Богам дзеля даручэння нам Евангелля, мы абвяшчаем так, каб дагадзіць не людзям, але Богу, які выпрабоўвае нашыя сэрцы. ⁵Бо, як ведаеце, мы ніколі не былі ні ліслівымі ў словах, ні карыслівымі, Бог сведка. ⁶Мы не шукалі славы ні ў людзей, ні ў вас, ні ў іншых. ⁷Як Апосталы Хрыста мы маглі б быць цяжарам для вас, але мы сталіся немаўлятамі сярод вас і, як карміліца апякуецца дзецьмі сваімі, ⁸так і мы з чуласці да вас пажадалі перадаць вам не толькі Божае Евангелле, але і жыццё сваё, таму што вы сталі для нас умілаванымі. ⁹Вы памятаеце, браты, працу і намаганні нашыя, калі, працуючы ўначы і ўдзень, каб не абцяжарваць нікога з вас, мы абвяшчалі вам Евангелле Божае. ¹⁰Вы сведкі і Бог, як свята, справядліва і беззаганна мы паводзілі сябе ў дачыненні да вас, веруючых. ¹¹Вы ж ведаеце, што кожнага з вас, як бацька сваіх дзяцей, ¹²мы заахвочвалі, падбадзёрвалі і пераконвалі паступаць годна Бога, які кліча вас да свайго валадарства і славы.

Вера і цярплівасць тэсаланікійцаў

¹³Таму мы таксама няспынна дзякуем Богу, што вы, прыняўшы ад нас пачутае Божае слова, прынялі яго не як чалавечае слова, але, што ёсць на самай справе, як Божае слова, якое і дзейнічае ў вас, веруючых. ¹⁴Браты, вы сталі пераймальнікамі Касцёлаў Божых у Юдэі ў Езусе Хрысце, бо і вы нацярпеліся ад землякоў вашых, як і яны ад юдэяў, ¹⁵якія і Пана Езуса забілі, і прарокаў, і нас пераследавалі, і Богу не падабаюцца, і ўсім людзям працівяцца. ¹⁶Якія забараняюць нам прамаўляць да язычнікаў, каб тыя не былі збаўлены. І так увесь час дапаўняюць меру грахоў сваіх. Але прыйшоў нарэшце гнеў Божы на іх.

Намеры Апостала

¹⁷Мы ж, браты, разлучаныя з вамі на кароткі час фізічна, а не сэрцам, вельмі моцна жадаем пабачыцца з вамі. ¹⁸Таму неаднойчы хацелі пайсці да вас, асабліва я, Павел, але перашкодзіў нам сатана. ¹⁹Бо хто наша надзея, або радасць, або вянок хвалы? Ці ж не вы перад Панам нашым Езусам у час прыйсця Ягонага? ²⁰Вы – нашая хвала і радасць.

3

Місія Цімафея

¹Паколькі мы не маглі далей вытрымаць, то захацелі самі застацца ў Атэнах ²і паслалі да вас Цімафея, брата нашага і супрацоўніка Бога ў абвяшчэнні Хрыстовага Евангелля дзеля вашага ўмацавання і падтрымання вашай веры, ³каб ніхто не зняверыўся сярод гэтага ўціску. Вы ж самі ведаеце, што мы на гэта прызначаны. ⁴Калі былі ў вас, мы ўжо казалі вам, што павінны будзем цярпець уціск. І вы ведаеце, што так і сталася. ⁵Таму і я ўжо не мог далей стрымацца і паслаў даведацца пра вашую веру, ці не зводзіць вас спакушальнік і ці не дарэмнай была нашая праца.

⁶Цяпер прыбыў ад вас Цімафей і прынёс добрыя весткі пра вашую веру і любоў, і што вы добра ўсцяж успамінаеце пра нас, жадаючы пабачыцца з намі, як і мы з вамі. ⁷Ва ўсёй нядолі і ўціску нашым вашая вера, браты, падтрымлівала нас. ⁸Бо цяпер мы жывём, калі вы трываеце ў Пану. ⁹Як жа можам аддзячыць Богу за ўсю радасць, якую маем за вас перад Богам нашым, ¹⁰калі ўначы і ўдзень горача молімся, каб убачыць вас і дапоўніць тое, чаго не хапае вашай веры?

¹¹Сам Бог і Айцец наш, і Пан наш Езус няхай скіруе да вас наш шлях. ¹²А Пан няхай памножыць вас і перапоўніць любоўю адзін да аднаго і да ўсіх, якую і мы маем да вас, ¹³каб умацаваць сэрцы вашыя беззаганнымі ў святасці перад Богам і Айцом нашым у час прыйсця Пана нашага, Езуса, з усімі Ягонымі святымі.

4

Святасць жыцця: любоў і адказнасць

¹Урэшце, браты, просім вас і заклікаем у Пану Езусе, каб вы, прыняўшы ад нас тое, як трэба вам сябе паводзіць і дагаджаць Богу, а вы так сябе паводзіце, каб больш вы ў гэтым узрасталі. ²Вы ведаеце, якія мы далі вам наказы ад Пана Езуса. ³Бо воля Божая – гэта вашае асвячэнне, каб вы асцерагаліся распусты, ⁴каб кожны з вас умеў утрымліваць сваё цела ў святасці і пашане, ⁵а не ў пажадлівым захапленні, як язычнікі, што не ведаюць Бога. ⁶Няхай ніхто не крыўдзіць і не выкарыстоўвае свайго брата ў гэтай справе, бо Пан – мсціўца за ўсё гэта, як мы сказалі вам раней і засведчылі. ⁷Бог паклікаў нас не да нячыстасці, але да святасці. ⁸Таму той, хто пагарджае гэтым, пагарджае не чалавекам, але Богам, які і дае вам свайго Духа Святога.

⁹Няма патрэбы пісаць вам пра братнюю любоў, бо вы самі навучаны Богам любіць адзін аднаго ¹⁰і робіце так у дачыненні да ўсіх братоў ва ўсёй Македоніі. Заахвочваем вас, браты: узрастайце ў гэтым яшчэ больш, ¹¹імкніцеся жыць у спакоі, выконвайце свае абавязкі і працуйце ўласнымі рукамі, як мы наказалі вам, ¹²каб вы належна паводзілі сябе адносна тых, хто жыве звонку, і каб ні ў чым не мелі патрэбы.

Жывыя і памерлыя падчас паўторнага прыйсця Хрыста

¹³Мы не хочам, браты, пакідаць вас у няведанні пра памерлых, каб не тужылі вы, як іншыя, хто не мае надзеі. ¹⁴Калі мы верым, што Езус памёр і ўваскрос, то разам з Ім Бог прывядзе да жыцця і тых, хто памёр у Езусе. ¹⁵Гэта кажам вам у слове Пана, што мы, жывыя, пакінутыя да прыйсця Пана, не апярэдзім тых, якія памерлі. ¹⁶Бо сам Пан на заклік і на голас арханёла і трубы Божай сыдзе з неба, і памерлыя ў Хрысце ўваскрэснуць першымі. ¹⁷Пасля мы, пакінутыя жывымі, будзем падхоплены на аблоках разам з імі насустрач Пану ў паветра, і гэтак назаўсёды будзем з Панам. ¹⁸Таму заахвочвайце адзін аднаго гэтымі словамі.

5

Нечаканае прыйсце дня Пана

¹Пра часы і пэўную пару няма патрэбы пісаць вам, браты, ²бо вы самі дакладна ведаеце, што дзень Пана прыйдзе, як злодзей уначы. ³Калі будуць гаварыць: «Спакой і бяспека», тады неспадзяваная пагібель сустрэне іх, быццам пакуты парадзіху, і яны не ўцякуць. ⁴Вы ж, браты, не ў цемры, каб гэты дзень застаў вас, як злодзей. ⁵Вы ўсе сыны святла і сыны дня. Мы не належым ні да ночы, ні да цемры. ⁶Дык не будзем жа спаць, як астатнія, але чувайма і будзьма цвярозымі.

⁷Тыя, што спяць, ноччу спяць, і тыя, што п’юць, ноччу п’яныя. ⁸Мы ж, якія належым дню, будзьма цвярозымі, адзеўшы панцыр веры і любові, і як шлем – надзею збаўлення. ⁹Таму што Бог прызначыў нас не для гневу, але для атрымання збаўлення праз нашага Пана Езуса Хрыста, ¹⁰які памёр за нас, каб мы, ці чуваем, ці спім, жылі разам з Ім. ¹¹Таму заахвочвайце сябе ўзаемна і настаўляйце адзін аднаго, як вы і робіце.

Заключныя настаўленні

¹²Просім вас, браты, паважаць тых, хто працуе сярод вас і кіруе вамі ў Пану ды навучае вас. ¹³Любіце іх больш дзеля іхняй працы. Жывіце ў згодзе між сабою. ¹⁴Просім вас, браты: настаўляйце свавольных, суцяшайце маладушных, падтрымлівайце слабых, будзьце доўгацярплівымі да ўсіх. ¹⁵Глядзіце, нікому злом за зло не адплачвайце, але рабіце заўсёды дабро адзін аднаму і ўсім. ¹⁶Заўсёды радуйцеся, ¹⁷няспынна маліцеся. ¹⁸За ўсё дзякуйце, бо такая адносна вас воля Божая ў Езусе Хрысце. ¹⁹Духа не гасіце, ²⁰прароцтвамі не пагарджайце. ²¹Усё правярайце, трымайцеся добрага. ²²Устрымлівайцеся ад усялякага зла.

Заключная малітва і прывітанні

²³Сам Бог спакою няхай асвяціць вас цалкам, няхай увесь дух ваш, і душа, і цела захаваюцца беззаганнымі на прыйсце Пана нашага Езуса Хрыста. ²⁴Верны той, хто вас кліча, які і здзейсніць гэта.

²⁵Браты, маліцеся за нас.

²⁶Прывітайце ўсіх братоў святым пацалункам. ²⁷Прашу вас у Пану, каб гэтае пасланне было прачытана ўсім братам.

²⁸Ласка Пана нашага Езуса Хрыста з вамі.

© Канферэнцыя Каталіцкіх Біскупаў у Беларусі, Мінск 2017