Адміністратар парафіі — кс. Юрый Касабуцкі

В. а. пробашча — кс. Міхал Сапель

Старшыня касцёльнага камітэту — Мікола Гракаў

Адрас:
пр-т Незалежнасці, 44-А
г. Мінск, 220005
Рэспубліка Беларусь

Тэл.: +375 17 284 72 36 (касцёл)
Тэл.: +375 17 284 44 44 (нядзельная школка)
E-mail: sv.roch@catholic.by

Для ахвяраванняў:
разліковы рахунак 3015563250012 у аддзяленні № 517 у г. Мінску ААТ «Белінвестбанк» (у беларускіх рублях).


Адпусты

Найсвяцейшай Тройцы (тытул касцёла) — рухомае свята: 18 мая 2008 г.

Святога Роха (парафіяльная ўрачыстасць) — 16 жніўня

Перанясенне цудатворнай фігуры святога Роха (не захавалася) — 1 мая


Расклад набажэнстваў

У буднi:
   8.00, 19.00

У нядзелю:
   9.00, 11.00, 12.30, 19.00

Дадатковыя набажэнствы (для парафій св. Пятра і Паўла і св. Андрэя):
   У будні: 12.00
   У нядзелю: 7.30 (на польск. мове), 16.00 (на бел. мове)

У суботу а 19-й гадзіне цэлебруецца нядзельная св. Імша ў вігілію.

Кожную сераду пасля св. Імшы а 19-й гадзіне адбываюцца сустрэчы моладзі.

Кожны чацвер пасля св. Імшы ў 18.30 адбываецца адарацыя Найсвяцейшага Сакрамэнту.

Кожную пятніцу пасля св. Імшы а 19-й гадзіне адбываюцца сустрэчы па вывучэнні Святога Пісання (вядзе кс. Пётр Бялевіч ОМІ).

Расклад набажэнстваў на святы Пасхальны Трыдуум і Вялікдзень 2008

Вялікі чацвер (20.03):
   19.00 — Імша Вячэры Пана

Вялікая пятніца (21.03):
   19.00 — Літургія Мукі Пана і адарацыя Святога Крыжа

Вялікая субота (22.03)
   На працягу дня — адарацыя Езуса ў грабніцы
   Асвячэнне велікодных страваў з 8.00 да 14.00 кожныя паўгадзіны
   ПАСХАЛЬНАЯ ВІГІЛІЯ — 22.00

Велікодная нядзеля (23.03)
   7.00 — Рэзурэкцыя;
   9.00 — св. Імша з удзелам дзяцей

Велікодны панядзелак (9.04)
   8.00, 12.00, 19.00

Гісторыя касцёла і парафіі

Рыма-каталіцкая парафія Найсвяцейшай Тройцы (святога Роха) на Залатой Горцы ў Мінску была заснаваная ў XIV ст. каралём Ягайлам. Гэта самая старажытная каталіцкая супольнасць у горадзе, пра якую захаваліся дакументальныя звесткі. Першапачаткова парафіяльны касцёл знаходзіўся на Траецкай Гары, прыблізна там, дзе цяпер месцяцца карпусы 2-га клінічнага шпіталя. У пачатку ХІХ ст. парафіяльнай святыняй быў драўляны касцёл на Залатагорскіх могілках у прадмесцях Мінска.

У 1861–1864 гг. быў пабудаваны мураваны касцёл у неагатычным стылі, які захаваўся да сённяшняга часу. Адметны той факт, што ахвяраванні на яго пабудову збіралі не толькі мінскія каталікі, але таксама праваслаўныя і юдэі ў знак падзякі святому Роху, які выратаваў горад ад страшнай эпідэміі халеры. Касцёл быў багата аздоблены ўнутры. На пачэсным месцы ў правым бакавым алтары знаходзілася цудатворная фігура святога Роха — апекуна горада Мінска. У касцёле былі цудоўныя арганы і нават дзейнічала школа арганістаў. Акрамя таго, парафія мела вялікую маёмасць у горадзе і прадмесцях.

Насычанае парафіяльнае жыццё было гвалтоўна перапынена ў 30-я гг. ХХ ст. у выніку пераследу рэлігіі з боку савецкай улады. Да вайны набажэнствы ў касцёле адбываліся нерэгулярна, бо ў той час шмат святароў былі арыштаваныя або вымушана выехалі на выгнанне. Падчас вайны набажэнствы на пэўны час узнавіліся. У ходзе баёў за Мінск будынак касцёла быў значна пашкоджаны, што відаць на архіўных фотаздымках. Па сведчаннях відавочцаў, вернікам удалося сабраць сродкі і самім аднавіць знішчаны дах святыні. Аднак пасля вайны набажэнствы ў касцёле на Залатой Горцы ўжо больш не адбываліся; было разрабавана, знішчана ці бясследна вывезена ўсё, што яшчэ заставалася ад унутранага ўбрання.

У пасляваенны перыяд будынак касцёла доўгі час выкарыстоўваўся як кнігасховішча, а Залатагорскія могілкі — самы вялікі і знакаміты каталіцкі некропаль у горадзе — былі знішчаны. У 1976 г. касцёл быў адрэстаўраваны і часткова адрэмантаваны, пасля чаго ў ім размясцілася філарманічная зала камернай музыкі і былі ўсталяваныя новыя арганы чэшскай фірмы «Riegerkloss».

У 1991 г. была адноўлена парафія Найсвяцейшай Тройцы (святога Роха), і па дамоўленасці з філармоніяй у касцёле ізноў пачалі адбывацца набажэнствы. На сродкі вернікаў касцёлу было вернута аблічча святыні. З самага пачатку аднаўлення дзейнасці парафіі вернікі дамагаліся поўнага вяртання святыні. Ад іх імя пробашч парафіі ксёндз Міхал Сапель няспынна звяртаўся да ўладаў з просьбамі аб перадачы касцёла парафіі, а вернікі ўвесь час маліліся за гэта. Кожную сераду парафіяльная моладзь праводзіла адарацыю Найсвяцейшага Сакрамэнту, падчас якой малілася аб вяртанні Залатагорскай святыні, а адпаведная малітва стала неадменным дадаткам да набажэнства да святога Роха. І вось, нарэшце, малітвы былі выслуханы, а просьбы вернікаў пачутыя, і 5 ліпеня 2006 г. завяршыліся ўсе фармальнасці, звязаныя з перадачай касцёла на баланс парафіі.

Аднак бязмежная радасць вернікаў і іх пробашча крыху азмрочана тым, што касцёл перадаецца ў вельмі занядбаным стане — будынку і ўсім камунікацыям патрэбны неадкладны капітальны рэмонт, на які спатрэбяцца вельмі вялікія сродкі, а іх парафія пакуль не мае. Між тым, трэшчыны, што, нібы павуцінне, аблыталі скляпенні і сцены касцёла, дзе-нідзе ўжо дасягаюць таўшчыні ў сантыметр, і з кожным годам усё павялічваюцца. Калі не прыняць неадкладных мераў, беларуская сталіца можа застацца без аднаго з найпрыгажэйшых сваіх помнікаў архітэктуры, якіх у Мінску і без таго захавалася катастрафічна мала. Таму вернікі парафіі звяртаюцца да ўсіх людзей добрай волі з просьбай аб дапамозе. Безумоўна, парафіі патрэбна не толькі фінансавыя сродкі і прафесійная дапамога спецыялістаў. Самая першая і важная дапамога — гэта малітва, і ў скарбонку малітвы свой унёсак можа зрабіць кожны вернік.

• Больш фота глядзі тут >>>
• Візітнае апісанне мінскага залатагорскага касцёла Найсвяцейшай Тройцы (дакумент 1908 г.) >>>
• Гістарычны нарыс (на рускай мове) з фотаздымкамі розных часоў >>>
• Легенды і паданні (на рускай мове) пра касцёл тут >>>
• пра Залатую Горку тут >>>

Святы Рох

У перакладзе з французскай мовы імя Рох азначае скала. Паводле падання, Рох паходзіў з Манпелье, што на Поўдні Францыі. Ён нарадзіўся каля 1295 г. Пасля смерці бацькоў раздаў усю сваю маёмасць і без усялякіх матэрыяльных сродкаў вандраваў па свеце. Ён меў цудоўны дар аздараўляць хворых на чуму, робячы над імі знак крыжа.Такім чынам ён выратаваў шмат жыхароў Рыма падчас эпідэміі, што лютавала там у 1317 г. Вяртаючыся адтуль, Рох сам захварэў на чуму. У П’ячэнцы ён, пакінуты ўсімі, ужо не спадзяваўся падняцца і чакаў смерці. Аднак тады Роху з’явіўся Анёл, які яго падбадзёрыў, а нейкі сабака штодня прыносіў яму хлеб, пакуль Рох цалкам не ачуняў. Вандраванні і хвароба моцна змянілі знешнасць Роха, і таму, калі ён вярнуўся ў родны Манпелье, там яго не пазналі і, прыняўшы за варожага шпега, пасадзілі ў вязніцу. Правёўшы там пяць гадоў, поўных пакутаў, Рох памёр у вязніцы ў 1327 г. Толькі пасля смерці жыхары пазналі ў памерлым свайго славутага земляка. Рэліквіі святога знаходзяцца ў Венецыі, дзе ў яго гонар быў пабудаваны касцёл і апекуном якой ён з’яўляецца. Хоць святы Рох не быў афіцыйна кананізаваны, яго культ распаўсюдзіўся па ўсёй Еўропе. Святы з’яўляецца апекуном хворых, лекараў і шпіталяў, а таксама вандроўнікаў; абараняе ад заразы і пошасцяў. Святы Рох лічыцца таксама апекуном Мінска, бо дзякуючы яго заступніцтву ў горадзе спынілася эпідэмія халеры. Тытул святога Роха акрамя касцёла Найсвяцейшай Тройцы на Залатой Горцы маюць яшчэ некалькі касцёлаў і капліц у нашай краіне.

Народныя назвы:
касцёл Святой Тройцы (Троіцы), касцёл святога Роха, Залатая Горка

Народные названия:
костел Святой Троицы, костел святого Роха, Золотая Горка