Першая Кантакты Мапа
List pasterski Arcybiskupa Tadeusza Kondrusiewicza na 2017 rok
wtorek, 10 stycznia 2017 05:33

“Należy również pamiętać, że orędzie fatimskie jest najbardziej opatrznościowym dla współczesności. Potwierdzają to wydarzenia z końca 80-tych i początku 90-tych lat minionego stulecia, które dokonały się w Europie Środkowej i Wschodniej, także na Białorusi. Mianowicie, rozpad Związku Radzieckiego i bloku komunistycznego, upadek reżimu ateistycznego, dar wolności wyznania i nowe możliwości odrodzenia wiary”, — czytamy w Liście pasterskim Arcybiskupa Tadeusza Kondrusiewicza na 2017 rok.

ORĘDZIE MARYI Z FATIMY DROGĄ NAWRÓCENIA

Umiłowani kapłani, osoby konsekrowane bracia i siostry!

1. Zgodnie z postanowieniem Konferencji Episkopatu Białorusi, program duszpasterski na rok 2017 został poświęcony 100-leciu objawień Matki Bożej w Fatimie, które miały fundamentalne znaczenie w tragicznej historii naszego narodu w XX w. oraz obecnego czasu. Motto rozpoczynającego się roku brzmi: „Orędzie Maryi z Fatimy drogą nawrócenia”. Wszyscy jesteśmy grzesznikami i potrzebujemy nawrócenia, bez którego niemożliwym jest normalne życie duchowe i społeczne.

Orędzie Maryi z Fatimy jest przede wszystkim przesłaniem dla narodów Europy Wschodniej, w tym także Białorusi, które w 1917 r. wchodziły w skład dawnego imperium rosyjskiego. Przed stu laty ateistyczna ideologia Zachodu skierowała się na Wschód. W efekcie komunizm, który już błąkał się po Europie, jak pisał Marks, skoncentrował swoją uwagę na Wschodzie. On stał się przyczyną wielu tragedii i nieszczęść, także w kwestii wolności wyznania, których następstwa odczuwamy do tej pory i jeszcze długo będziemy odczuwali.

Na przestrzeni trzech pokoleń Kościół został całkowicie zrujnowany, a reżim komunistyczno-ateistyczny wychował nowy typ człowieka, często nazywanego homo sovieticus – „sowieckim człowiekiem”. Jest to typ osoby świadomej swojej całkowitej zależności od środowiska i wykorzystującej go do swoich celów. Przystosowuje się do życia w złożonych warunkach i nie pragnie ich zmian, ponieważ rozpuszcza się w istniejącej społeczno-politycznej strukturze, wyraża niezadowolenie w stosunku do wszystkiego, co wykracza poza granice ogólnie przyjętego w niej porządku. Uważa, że jego siła tkwi w masie, której cząstkę stanowi. Osobą czuje się tylko w kolektywie.

Widząc to, Maryja przed stu laty w Fatimie dała nam nową nadzieję, także na duchowe odrodzenie.

2. Objawienia Matki Bożej w Fatimie w 1917 r. bez wątpienia stały się jednym z najbardziej intrygujących wydarzeń XX w. i współczesnego świata. Zawierają trzy tajemnice. Dwie pierwsze odnoszą się do wizji piekła i jego strasznych i przerażających scen wiecznego cierpienia, zakończenia pierwszej i początku drugiej wojny światowej, prześladowania Kościoła, oddanie Niepokalanemu Sercu Maryi oraz nadziei nawrócenia danej narodom Wschodu.

Trzecia tajemnica do 2000 r. nie była ujawniona, dlatego wywoływała ogromne zainteresowanie, wiele domysłów, mających nawet apokaliptyczny charakter.

Papież Jan Paweł II podczas świętowania Jubileuszu Roku 2000 zdecydował się na jej ujawnienie. Pozwoliło to, po dramacie XX w., na wyrażenie rzeczywistości, która tworzy historię i jednocześnie wyjaśnia jej głęboki sens w nieprzychylnie przyjmowanej współczesnym światem duchowej perspektywie (por. MF, s. 3).

Objawienia fatimskie odnoszą się przede wszystkim do walki systemu ateistycznego z religią i opisują cierpienia świadków XX w., który stał się drogą krzyżową i nową Golgotą Kościoła.

Nadprzyrodzone zjawiska, które od czasu do czasu mają miejsce, wpisują się w historię świata, wywołując zdziwienie wśród ludzi zarówno wierzących, jak i niewierzących. Pamiętam, jak podczas pierwszej pielgrzymki z Rosji do Fatimy w 1991 r. podszedł do nas ambasador byłego Związku Radzieckiego mówiąc: „Jestem niewierzący, ale w objawieniach fatimskich kryje się coś takiego, czego nie da się wytłumaczyć w naturalny sposób. Jak proste, małe dzieci, niewykształcone i nieznające geografii, mogły przepowiedzieć przyszłość, której świadkami jesteśmy?”

3. Przypominając nadprzyrodzone zjawiska, jakie mieli miejsca w historii, trzeba pamiętać, że one nie mogą sprzeciwiać się wierze. Odwrotnie, powinny koncentrować się na głównej nauce Jezusa Chrystusa – miłości Boga, która pobudza ludzi do nawrócenia i udziela im łaski Bożej. Takim jest orędzie fatimskie, które wzywa do nawrócenia i pokuty, i tym samym wprowadza w sedno Ewangelii.

Z tej okazji dobrze przypomnieć, iż w tym roku przypada 500-tna rocznica wydania przez Franciszka Skorynę pierwszej Biblii w języku białoruskim. A przecież Pismo Święte jest przedstawiającą historię zbawienia księgą, która nawołuje do nawrócenia i życia według woli Bożej.

Należy również pamiętać, że orędzie fatimskie jest najbardziej opatrznościowym dla współczesności. Potwierdzają to wydarzenia z końca 80-tych i początku 90-tych lat minionego stulecia, które dokonały się w Europie Środkowej i Wschodniej, także na Białorusi. Mianowicie, rozpad Związku Radzieckiego i bloku komunistycznego, upadek reżimu ateistycznego, dar wolności wyznania i nowe możliwości odrodzenia wiary.

S. Łucja, widząca Matkę Bożą objawiającą się w Fatimie, podczas spotkania z biskupami Rosji, Kazachstanu i Azji Środkowej, które odbyło się w 1997 r. po zakończeniu peregrynacji figury Matki Bożej Fatimskiej w tych krajach, powiedziała, że nawrócenie jest długotrwałym procesem, dlatego przesłanie fatimskie jest aktualne także dzisiaj, a wszyscy potrzebujemy nawrócenia i modlitwy. Ono odnosi się także do całego świata, ponieważ grzech nie ma narodowości. Objawienia fatimskie są orędziem nie tylko dla Europy Wschodniej, ale całego świata.

4. Kluczem poznania pierwszej i drugiej tajemnicy są słowa: „uratować dusze”, natomiast trzeciej – wezwanie do pokuty. Są zgodne ze słowami Jezusa: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” (Mk 1, 15) i potwierdzają wieczną aktualność pokuty.

W liście do św. Jana Pawła II, w dniu 12 maja 1982 r., s. Łucja pisała, że trzecia tajemnica odnosi się do słów Matki Bożej: „jeśli tak i jeśli nie”. Oznaczają, że jeśli będziecie modlić się i nawracać, wszystko będzie dobrze, a jeśli nie, nastaną nowe problemy (por. MF, s. 8-9).

Z tego względu nie można powiedzieć, że Bóg nas karze. Odwrotnie, ludzie sami na siebie ściągają karę. Bóg, który obdarzył nas wolnością i ją szanuje, cierpliwie ostrzega i wzywa do nawrócenia na prawdziwą chrześcijańską drogę życia. Kryje się w tym właściwa odpowiedź, jak zapobiec przepowiedzianemu w objawieniach fatimskich ostrzeżeniu. Dlatego orędzie fatimskie nie odnosi się tylko do przeszłości, ale wciąż jest aktualnym wezwaniem do nawrócenia i pokuty.

5. W związku z tym w naszym czasie antyreligijnego i agnostycznego sekularyzmu bardzo ważną wydaje się być przestroga Maryi: „Jeśli będziecie modlić się i nawracać, wszystko będzie dobrze, a jeśli nie, czekają was trudności”. Oznacza to, że jeśli ludzie będą słuchać Jej wezwania do modlitwy i nawrócenia, mogą spodziewać się spokojnego i szczęśliwego życia. Jeśli nie, pojawią się problemy. Przy tym nigdy nie można obwiniać Boga. I sam człowiek, nie ktoś inny, ponosi odpowiedzialność za swoją przyszłość. Dlatego ludzkość nie może zapomnieć tragicznej lekcji XX w.Wtenczas ludzie odwrócili się od Boga i rozpoczęli walkę z religią, w wyniku czego nasz naród przeszedł przez ciężkie wypróbowania, następstwa których my odczuwamy dzisiaj i będziemy odczuwać jeszcze długo.

W tajemnicy Wcielenia Bóg objawił się światu z ludzką twarzą i sercem, aby być bliżej człowieka i pokonać zło. Dzięki temu zło więcej nie ma ostatniego słowa, bo z Bożą pomocą jesteśmy zdolni przeciwstawić się mu i pokonać.

6. Dlatego orędzie fatimskie jest jawnym znakiem Bożego miłosierdzia, które przez Maryję zostało okazane ludzkości przed stu laty i nadal jest okazywane. A miłosierdzie jest jedyną nadzieją świata, jak uczy św. Jan Paweł II (por. https://ekai.pl/wydarzenia/temat_dnia/x77225/jedyna-nadzieja-w-milosierdziu-ostatnia-pielgrzymka-jana-pawla-ii-do-polski/).

Ojciec Święty Benedykt XVI w książce „Jezus z Nazaretu” pisze, że rzeczywistość zła i niesprawiedliwości jest tak realna, że nie można jej ignorować i koniecznie trzeba się jej przeciwstawić. Dopóki ludzie sami tego nie są w stanie czynić, dokonuje tego Bóg, w czym przejawia się Jego bezgraniczne dobro (por. http://www.deon.pl/religia/serwis-papieski/aktualnosci-papieskie/art,4117, tylko-jedna-rzecz-naprawdemoze-zbawic-swiat.html).

Miłosierdzie stało się głównym wymiarem misji Chrystusa, który jest obliczem miłosierdzia Ojca Niebieskiego, mówi papież Franciszek (por.MV 1. 7-9). Maryja w orędziu fatimskim objawia nam bezgraniczne Boże miłosierdzie.

7. Objawienia fatimskie są bardzo dobrą i aktualną pomocą w umocnieniu naszej wiary, co jest ważne w dobie groźnych wyzwań współczesności. Nie można ich ignorować. Współczesny świat jest przekonany o swojej samowystarczalności i proponuje wiele środków, za pomocą których można pokonać wynikające kryzysy.

Zapomina przy tym o podstawowym kryzysie wiary, który jest pierwszą przyczyną wszystkich innych kryzysów. Potrzebuje nie tylko starań ekonomicznych, socjalno-politycznych, kulturowych itd., ale przede wszystkim „terapii wiary”, która jest leczeniem duszy.

Lekarstwem na choroby współczesnego świata jest wezwanie Maryi do zawierzenia Jej Niepokalanemu Sercu. Dotyczy ono każdego człowieka, aby za wzorem Maryi stawiać Boga na pierwszym miejscu, pozostawać posłusznym Jego prawu, mieć czyste i oddane Bogu serce. W ten sposób Maryja daje nową nadzieję współczesnemu światu, pełnemu przeciwności i wyzwań. Ta nadzieja kryje się w sercu czystym i ufającym Chrystusowi.

8. W obecnym czasie, kiedy w naszym życiu już przejawia się nie tylko widmo sekularyzmu, ale jego rzeczywista obecność, musimy wrócić do objawień fatimskich i w nich pokładać nadzieję, aby dać chrześcijańską odpowiedź na wyzwania czasu, w celu przezwyciężenia panującego zła na świecie.

Należy pamiętać, że nawrócenie nie jest czymś przyniesionym z zewnątrz, lecz stanem naszej duszy. Nie ma go tam, gdzie nie ma wewnętrznej wolności, która nie bazuje na obecności GUŁAGów, lecz na prawdzie. Nie bez powodu Jezus mówi: „Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” (J 8,32).

Niebezpieczeństwo kryje się w tym, iż wyzwoliwszy się od zewnętrznego ucisku, szybko wpadamy w inne formy uzależnienia, jak: konsumpcjonizm, dążenie do wzbogacenia, narkomania, aborcje, niemoralne życie seksualne itd.

Nie można zapominać, że człowiek, który pragnie rządzić światem bez Boga, wcześniej, czy później sam stanie się jego niewolnikiem. Troska wyłącznie o materialny rozwój świata nie wystarczy. Koniecznie trzeba ustawić właściwą hierarchię wartości. Człowiek jest godnym posiadać więcej niż tylko dobrobyt materialny, ponieważ „wartość człowieka określa się tym, czym jest, a nie tym, co posiada”, jak uczy Sobór Watykański II (GS 35).

9. Trzeba pamiętać, że nawrócenie – to odwrócenie się od grzechu. Jednakono niesprowadza się wyłącznie do uświadomienia sobie grzechu i do żalu za niego, co jest tylko jednym z aspektów nawrócenia. W swojej istocie nawrócenie oznacza przemianę serca, wyrzeczenie się egoizmu i zwrócenie się do Boga.

Gorzkie łzy i przeprosiny – to jeszcze daleko nie nawrócenie. Łasce nawrócenia zawsze towarzyszy radość i pokój. Dlatego nawrócenienie musi kojarzyć się z uczuciami negatywnymi, takimi jak: poczuciewiny, niechęć do samego siebie, smutek, przygnębienie i td. Nawrócenie jest owocem spotkania z Chrystusem. Ono prowadzi do pełnego zrozumienia czym jest grzech, a czym jest Boże miłosierdzie i miłość. Do takiego nawrócenia nawołuje nas Maryja w swoim orędziu fatimskim, aby, jak mówi Jezus, my mogli miłować Pana Boga całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoja mocą i całym swym umysłem, a swego bliźniego jak siebie samego (por. Łk 10,27).  

10. Maryjo, przed stu laty w Fatimie wzywałaś do nawrócenia. W dzisiejszym czasie odejścia od Boga i życia, jakby On nie istniał, bądź dla nas przykładem wiernego służenia Mu i pełnienia Jego woli, uproś u swego Syna łaskę nawrócenia, tzn. życia według prawa Bożego, ducha Ewangelii i nauki Kościoła, i naucz zawsze być wiernymi naszemu chrześcijańskiemu powołaniu.

W roku świętowania 100-lecia objawień fatimskich, kiedy w naszych parafiach odbywa się peregrynacja figury Matki Bożej Fatimskiej i nowenna do Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny, poświęćmy Jej Niepokalanemu Sercu siebie, nasze rodziny, społeczeństwo i Białoruś. Zrobimy wszystko, co w naszej mocy, aby orędzie fatimskie stało się normą naszego życia, w celu stałego nawrócenia.

Na tę drogę, zawierzając Was wszystkich Matce Bożej Fatimskiej, z głębi serca błogosławię w imię Ojca, + i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

Arcybiskup Tadeusz Kondrusiewicz
Metropolita Mińsko-Mohylewski

Mińsk, 8 stycznia 2017r.
Uroczystość Chrztu Pańskiego

Wykorzystana literatura i skróty:

1.    Sobór Watykański II. Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym “Gaudiumetspes” (GS).
2.    Franciszek. Bulla “Misericordiaevultus” (MV).
3.    TarcisioBertone. IlMessaggiodiFatima. TipografiaVaticana, 2000 (MF).
4.    https://ekai.pl/wydarzenia/temat_dnia/x77225/jedyna-nadzieja-w-milosierdziu-ostatnia-pielgrzymka-jana-pawla-ii-do-polski/.
5.    http://www.deon.pl/religia/serwis-papieski/aktualnosci-papieskie/art,4117, tylko-jedna-rzecz-naprawdemoze-zbawic-swiat.html.

PS.    Przewielebni kapłani niechaj przeczytają ten list pasterski wiernym 15 stycznia 2017 r.

 
Program Uroczystości w Diecezjalnym Sanktuarium w Trokielach 11-12 lipca 2014 roku

W dniach 11-12 lipca br.w diecezjalnym sanktuarium Matki Bożej wtrokielach (diec. grodzieńska) odbędą się doroczne uroczystości odpustowe.Modlitewnemu spotkaniu towarzyszyć będą słowa: „A pod krzyżem Matka stała”.

Więcej …  
W Grodnie odbędą się Diecezjalne Dni Młodzieży

Tegoroczne XXI Diece­zjalne Dni Młodzieży odbędą się w dn. 16-18 maja w grodzieńskiej parafii Miłosierdzia Bożego w Grodnie na Wiśniowcu. Młodzi zapraszają się, by umacniać swą wiarę, przeżywając wspólne spotkanie z Bogiem i rówieśnikami. Hasłem Dni Młodzieży będą słowa „Ubodzy duchem mają wstęp do nieba”.

Więcej …