Першая Кантакты Мапа
Historia chrześcijaństwa na Białorusi

X wiek. Księżna Olga (przy chrzcie Helena; ? – 969) przyjmuje chrzest. W 959 r. Olga, już jako chrześcijanka, prawdo podobnie obrzędu łacińskiego, zwróciła się z prośbą do niemieckiego króla Ottona I wyświęcić dla jej narodu biskupa i kapłanów. Król podporządkował ziemie słowian połebskich władzy biskupa Odaldaga.

Pierwszy wspomniany w kronikach książe połocki Ragwalod i jego córka Ragnieda byli chrześcijanami. Ragnieda ostrzygła się by wstąpić do zakonu, otrzymując imię Anastasja, i założyła niedaleko od Zasławia klasztor dla kobiet.

Koniec X – początek XI w. Św. Bruno Bonifacy wspólnie ze św. Adalbertem-Wojciechem głosił Dobrą Nowinę wsród pogan i został zabity przez nich w 1009 r. “na granicy Litwy i Rusi” tzn. gdzieś na zachodzie lub na południowym zachodzie Białorusi. Ciało świętego po jego śmierci zostało pochowane przez “króla ruskiego” i na tym miejscu zbudowano świątynię.

Pomiędzy 1008 i 1013 r. Książe Światopołk ożenił się z córką księcia połebskiego (przyszłego króla) Bolesława Chrobrego. Za czasów biskupa Rajnberna w Tórowie zostało utworzone biskupstwo orientacji zachodniej.

1186 r. Założone biskupstwo Liwonskie (w Rydze), które mocno wpłynęło na sytuację religijną również i na sąsiedzkich ziemiach białoruskich. Pierwszym biskupem cząstki ziem białoruskich i litewskich został Krystian, którego katedra, najwidoczniej, też znajdowała się w Nowogrudku. Stolica Apostolska wydała przywilej na podporządkowanie nowoutworzonego biskupstwa bezpośrednio papieżowi. W ten sposób otrzymało ono prawa arcybiskupstwa.

Pomiędzy 1300 i 1316 r. Założona prawosławna metropolia Litewska ze stolicą w Nowogrudku, podporządkowana Konstantynopolu. W XIV w. rozwój chrześcijaństwa obrzędu zachodniego na Białorusi przygasł, ale nie zatrzymał się całkowicie.

Wielcy książe Algerd i książe Kejstut, którzy rządzili wspólnie (1345-1377), również nie czynili przeszkód katolikom. Jeden z synów Kejstuta przyjął katolicyzm. Według kronik w tym samym czasie do Wilna przybyło wielu frańciszkanów, z których 14 spotkała męczeńska śmierć.

Koniec XIV w. Odbył się podział władzy między Witoldem i Jagiełłą. W 1385 r. został zawarty sojusz polityczny Polski i WKL – unia w Krewie. Przewidywał ślub Jagiełły i polskiej królewny, po czym koronowanie go na króla Polski. Wzamian Jagiełło obiecał przyjąć chrzest według obrzędu łacińskiego i ochrzcić pogan Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 1386 r. ochrzcił się pod imieniem Władysław i został koronowany, dając początek królewskiej dynastii Jagajłowiczów (Jagiellonów). Za Witolda i Jagiełły na terenach dzisiejszej Białorusi zostało zbudowane ok.20 kościołow. W 1386 r. Witold uzyskał od Stolicy Apostolskiej wznowienia przywileju danego Mindowgowi – na bezpośrednie podporządkowanie Kościoła katolickiego WKL Rzymowi.

XV w. Odbywa się dalszy jakościowy i ilościowy wzrost Kościoła katolickiego na Litwie-Białorusi. Pod koniec stulecia WKL liczyło już około 150 parafii. Wzrastała liczba klasztorów.

XVI w. W latach 20. do WKL zaczął przenikać protestantyzm i w ciągu 30 lat umocował swe pozycje. W 1569 r. WKL i Polska zawarły unię w Lublinie. Do walki z protestantyzmem dołączyli się jezuici i zaczęli zakładać swoje kolegia. Jezuici założyli dwa ośrodki uniwersyteckie – jezuicką akademię w Wilnie (1579-1773) i w Połocku (1812-1820). W 1596 r. w Brześciu została wygłoszona unia cerkiewna, do której dołączyła się większość prawosławnej ludności Litwy-Białorusi.

Początek XVII w. Rozpoczęło się aktywne budowanie cerkwi i klasztorów. Stulecie zostało oznaczone męczeńską śmiercią Józefata Kuncewicza w Witebsku (1623 r.), który później został kanonizowany. W 1720 r. we wschodniej Białorusi pojawili się osobni biskupi katoliccy – w Mohylewie, Mścisławiu i Orszy. Około 80 % mieszkańców mocarstwa było uniatami, a jeszcze ok.15% - katolikami. Na terenie Białorusi było około 240 parafii rzymsko-katolickich, do których należało ok.430 000 wiernych. W 1773 r. Katarzyna II bez zgody Stolicy Apostolskiej utworzyła diecezję Białoruską. W wyniku długich rokowań w 1783 r. zostało utworzone arcybiskupstwo Mohylewskie, któremu zostały podporządkowane katolickie diecezje i katolicy całego Imperium Rosyjskiego. W 1798 r. powstała diecezja Mińska.

XIX w. Nacjonalny i religijny ucisk białorusinów ze strony Imperium Rosyjskiego. Gwałtowne dołączenie do Rosji po ostatnim rozbiorze RP w 1795 r. pociągnęło za sobą w 1830-1870 r. zamknięcie prawie że wszystkich szkół i klasztorów katolickich. W 1839 r. została likwidowana unia. Rozpoczęło się przymusowe przechodzenie ludności na prawosławie. Nastał czas okropnego, ponad że 200-letniego nacjonalnego i religijnego ucisku. Razem z narodem cierpiał prześladowania Kościół katolicki. W 1869 r. została zlikwidowana diecezja Mińska: jej terytorium przyłączono najpierw do Wileńskiej, a w 1883 r. do Mohylewskiej diecezji. Rząd carski na wszelkie sposoby przeszkadzał religijnemu życiu katolików.

Po rewolucji 1905 r. odbywało się pewne ożywienie działalności Kościoła katolickiego na Białorusi, były odnowione osobne parafie. W 1917 r. została odnowiona diecezja Mińska. Ale w latach 20. za przyczyną zmiany polityki religijnej władz radzieckich i podziału Białorusi pomiędzy Polską i Rosją bolszewicką (traktat pokojowy w Rydze 1921 r.) działalność arcybiskupstwa Mohylewskiego i biskupstwa Mińskiego była prawie że całkowicie paraliżowana. W 1923 r. został osądzony i skazany na represje arcybiskup J.Cieplak. W 1926-1936 r. funkcję głowy arcybiskupstwa Mohylewskiego wykonywał P.E.Neweaut. W 1921 r. został aresztowany i zmuszony do wyjazdu do zajętej przez Polskę Zachodniej Białorusi biskup miński Zygmund Łaziński, który później stanął na czele nowoutworzonej na bazie zachodniej części Mińskiej diecezji Pińskiej. Fala represji przeciwko Kościołowi katolickiemu i duchowieństwu osiągnęła w BSSR szczyt w 1939 r., kiedy to zostały zamknięte prawie że wszystkie świątynie, a w dziesięciu formalnie nie zamkniętych nie było ani jednego księdza. Została fizycznie zniszczona znaczna ilość kapłanów. Na terenie Zachodniej Białorusi kapłani białoruscy byli prześladowani. Mowę białoruską wykorzeniano z użytku religijnego.

W czasie II Wojny Światowej na terenach okupowanej przez Niemców Białorusi odbyło się częściowe odrodzenie Kościoła katolickiego, ale tuż po wojnie represje powróciły z nową siła. Po śmierci Stalina prześladowania katolików trochę osłabły, ale się nie zmieniły. Jednak w tych ciężkich warunkach życie religijne zaczęło się powoli odnawiać.

25 lipca 1989 r. Stolica Apostolska mianowała na biskupa Tadeusza Kondrusiewicza i wyznaczyła go na Administratora Apostolskiego diecezji Mińskiej dla katolików Białorusi. W Grodnie otwarto Wyższe Seminarium Duchowne.

13 kwietnia 1991 r. Stolica Apostolska mianowała biskupa Tadeusza Kondrusiewicza na arcybiskupa, Administratora Apostolskiego dla katolików obrzędu łacińskiego europejskiej części Rosji z siedzibą w Moskwie. W tym samym dniu zostali rownież mianowani dwaj biskupi: Kazimierz Świątek, który został wyznaczony na Metropolitę nowoutworzonej Mińsko-Mohylewskiej arcydiecezji i Administratora Apostolskiego odnowionej diecezji Pińskiej, i Aleksander Kaszkiewicz , który został ordynariuszem diecezji Grodzieńskiej.

5 lipca 1992 r. Utworzona komisja metropolitalna do tłumaczenia tekstów liturgicznych i literatury religijnej na mowę białoruską, dzięki której już została przygotowana do wydania zasadnicza część tekstów liturgicznych i szereg innych materiałów.

18 maja 1994 r. Stolica Apostolska wyznaczyła nuncjusza Apostolskiego dla katolików Białorusi arcybiskupa Agostino Marketto, a 26 listopada mianowała Kazimierza Świątka na kardynała.

15 kwietnia 1996 r. Nuncjuszem Apostolskim dla Białorusi został wyznaczony arcybiskup Dominik Gruszowski.

1994 r. Wychodzą z druku czasopisma katolickie “Dialog” (diecezja Pińska) i “Ave Maria” (arcydiecezja Mińsko-Mohylewska). 1995 r. Wyszły pierwsze numery kwartalnika “Nasza wiara” i miesięcznego biuletynu informacyjnego “Nowiny katolickie”.

1998-1999 r. Stolica Apostolska mianowała biskupów pomocniczych dla diecezji Grodzieńskiej i Pińskiej, a także dla arcydiecezji Mińsko-Mohylewskiej.

29 września 1998 r. W katedrze Grodzieńskiej odbyła się konsekracja pomocniczego biskupa Antoniego Dziemianko.

24 czerwca 1999 r. W Pińsku konsekrowany Kazimierz Wielkosielec, a 4 grudnia tegoż roku w Mińskim kościele arcykatedralnym przyjął święcenia biskupskie Cyryl Klimowicz.

Utworzona Konferencja Katolickich Biskupów Białorusi, której pierwsze posiedzenie odbyło się 11 lutego 1990 r. Prezesem Konferencji wybrano kardynała Kazimierza Świątka.

30 września 2000 r. Skończył swoją pracę Synod arcydiecezji Mińsko-Mohylewskiej, diecezji Witebskiej i Pińskiej – pierwszy Synod za wszystkie lata powojenne, który trwał przez cztery lata. Synod opracował Statuty Kościoła we wszystkich zasadniczych kierunkach działalności.

Ciągle rośnie ilość parafii i wiernych, odnawiają się i budują kościoły. Język białoruski staje się językiem życia religijnego katolików.

13 maja 2002 r. Zostało zarejestrowane religijne czasopismo dla dzieci “Maleńki Rycerz Niepokalanej” (kwartalnik).

21 sierpnia 2004 r. wydawcy zaprezentowali kardynałowi Kazimierzowi Świątkowi, arcybiskupowi mińsko-mohylewskiemu białoruskojęzyczny „Mszał Rzymski” - najważniejszą księgę liturgiczną, zawierającą wskazówki, potrzebne do sprawowania Najświętszej Eucharystii. Z tej okazji w specjalnym liście z 27 października Ojciec Święty Jan Paweł II wyraził wdzięczność Jego Eminencji kardynałowi Świątkowi. Było to pierwsze w historii zatwierdzone wydanie „Mszału Rzymskiego” w języku białoruskim, jednocześnie pierwsze wydanie jego trzeciej edycji w języku narodowym.

15 września 2004 r. Ojciec Święty mianował Nuncjuszem apostolskim na Białorusi Martina Vidovića - oficjała Sekretariatu Stanu, jednocześnie podnosząc go do godności arcybiskupa tytularnej stolicy Nony. 21 stycznia nowo mianowany nuncjusz przybył na Białoruś.

27 września 2004 r. Ojciec Święty Jan Paweł II wręczył kardynałowi Kazimierzowi Świątkowi, arcybiskupowi mińsko-mohylewskiemu, nagrodę specjalną „Fidei testis” (Świadek Wiary), przyznaną przez Instytut Pawła VI z m. Brescia (Włochy).

23-24 października 2004 r. na zaproszenie Przewodniczącego Konferencji Biskupów Katolickich na Białorusi kardynała Kazimierza Świątka w wizytą na Białorusi przebywał kardynał Alfonso Lopez Trujillo - przewodniczący Papieskiej Rady ds. Rodziny.

14 grudnia 2004 r. papież Jan Paweł II mianował biskupem pomocniczym archidiecezji mińsko-mohylewskiej Jego Ekscelencję Antoniego Dziemiankę, biskupa tytularnego Lesvi, jednocześnie zwalniając go z obowiązków biskupa pomocniczego diecezji grodzieńskiej.

2 kwietnia 2005 r. w Rzymie o 21.37( CET) do Wieczności odszedł papież Jan Paweł II. Podczas Mszy Świętej za spokój jego duszy kardynał Angelo Sodano, w obecności 130 tysięcy wiernych i licznych przedstawicieli władz państwowych, nazwał Jana Pawła II „wielkim”, jak nazywa się wyłącznie świętych papieży. Rano 8 kwietnia odbyła się Msza pogrzebowa, a w południe trumna z ciałem Jana Pawła II została złożona w krypcie Bazyliki św. Piotra, w której do 2000 r. znajdował się grobowiec Jana XXIII, przeniesiony do bazyliki po beatyfikacji. Zgodnie z ostatnią wolą, wyrażoną w testamencie Jan Paweł II został pochowany w ziemi, bez sarkofagu. Pontyfikat Jana Pawła II, który trwał ponad 26 lat, stał się w Kościele Katolickim najdłuższym pontyfikatem XX wieku i trzecim w historii Kościoła. Jednocześnie był najbardziej owocny np. biorąc pod uwagę ilość pielgrzymek zagranicznych – 104 i odwiedzonych podczas nich krajów – 129. W czasie pontyfikatu Jana Pawła II opublikowano 14 Encyklik Papieskich, przeprowadzono 148 procesów beatyfikacyjnych i 51 procesów kanonizacyjnych (ogłoszono 1343 błogosławionych i 482 świętych). Jan Paweł II był pierwszym od 455 lat następcą św. Piotra, który nie pochodził z Włoch i pierwszym papieżem-słowianinem.

19 kwietnia 2005 r. w wyniku czwartej tury głosowania 115 kardynałów, zebranych na konklawe w kaplicy Sykstyńskiej, wybrało nowego 265. papieża - kardynała Józefa Ratzingera. 24 kwietnia odbyła się inauguracja papieża, który przyjął imię Benedykt XVI.

13 maja 2005 r. Ojciec Święty Benedykt XVI publicznie ogłosił rozpoczęcie procesu beatyfikacji papieża Jana Pawła II,  znosząc w tym przypadku obowiązek odczekania 5 lat od dnia śmierci Sługi Bożego.

10 grudnia 2005 r. w mińskim kościele archikatedralnym im. Najświętszej Maryi Panny odbyło się poświęcenie odrestaurowanego ołtarza i nowych organów oraz koronacja obrazu im. Niepokalanego Poczęcia NMP, poświeconego i podarowanego kościołowi przez Sługę Bożego Jana Pawła II. Uroczystą Mszę Świętą celebrował arcybiskup metropolita mińsko-mohylewski kardynał Kazimierz Świątek wraz ze wszystkimi białoruskimi biskupami, przedstawicielem episkopatu Austrii i licznymi kapłanami z różnych diecezji Białorusi. Wspomniane wydarzenie zakończyło ważny etap w odrodzeniu głównej świątyni katolickiej na Białorusi.

14 czerwca 2006 r. służba prasowa Stolicy Apostolskiej poinformowała, iż zgodnie z Kodeksem Prawa Kanonicznego kan. 401.§ 1, Ojciec Święty Benedykt XVI przyjął rezygnację Jego Eminencji kardynała Kazimierza Świątka z dalszego kierowania mińsko-mohylewską archidiecezją.

Jednocześnie, Ojciec Święty mianował Jego Ekscelencję Antoniego Dziemiankę, biskupa tytularnego Lesvi i biskupa pomocniczego mińsko-mohylewskiej archidiecezji, Administratorem apostolskim sede vacante i ad nutum Sanctae Sedes wspomnianej stolicy metropolitarnej.

Jego Eminencja kardynał Kazimierz Świątek, arcybiskup mińsko-mohylewski, przeszedł na emeryturę, pozostając Administratorem apostolskim ad nutum Sanctae Sedis diecezji pińskiej.

14 czerwca 2006 r., kończąc XXIX Posiedzenie plenarne Konferencji Biskupów Katolickich na Białorusi, kardynał Kazimierz Świątek poprosił o zwolnienie go z funkcji przewodniczącego konferencji, w związku z tym, iż nie wykonywał już funkcji biskupa diecezjalnego (por. Kodeks Prawa kanonicznego, kan.376).
Podczas Posiedzenia plenarnego funkcja przewodniczącego została powierzona Jego Ekscelencji Aleksandrowi Kaszkiewiczowi, biskupowi grodzieńskiemu, który do tego czasu był zastępcą przewodniczącego KBKB. Funkcję jego zastępcy otrzymał Jego Ekscelencja Władysław Blin, biskup witebski.

5 lipca 2006 r. białoruskim wiernym zwrócono budynek najstarszej katolickiej świątyni w Mińsku (XIV w.) - kościół Trójcy Przenajświętszej (św. Rocha) na Złotej Górce. Na to historyczne wydarzenie mińscy katolicy oczekiwali 15 lat.

29-30 listopada 2006 r. Ojciec Święty Benedykt XVI odwiedził Turcję i spotkał się z prawosławnym patriarchą Konstantynopola Bartłomiejem I. To ważne dla rozwoju dialogu ekumenicznego wydarzenie zaowocowało przyjęciem wspólnej deklaracji.

Kontynuacją tego dialogu stało się spotkanie Ojca Świętego z arcybiskupem Aten i całej Hellady Chrystodulosem w Watykanie 14 grudnia 2006 r., podczas którego hierarchowie podpisali Wspólną Ekumeniczną Deklarację.

14-16 czerwca 2007 r. W Mińsku odbyło się 35. spotkanie Sekretarzy generalnych konferencji katolickich biskupów Europy, którego tematem była „Migracja – wyzwanie dla Europy”. Uczestnicy spotkania podczas mszy celebrowanych w różnych parafiach Mińska mieli okazję spotkać się z prawosławnym metropolitą mińskim i słuckim, egzachą całej Białorusi Filaretem oraz zapoznać się bliżej z życiem wiernych i sytuacja Kościoła na Białorusi.

21 września 2007 r. Ojciec Święty Benedykt XVI zwolnił arcybiskupa Tadeusza Kondrusiewicza z obowiązku kierowania katedrą Matki Bożej w Moskwie i mianował go arcybiskupem metropolitą mińsko-mohylewskim. Podczas uroczystego ingresu - ceremonii kanonicznego objęcia władzy - który odbył się 10 listopada 2007 r. w mińskim kościele archikatedralnym, przy udziale rzeszy duchowieństwa i wiernych, odczytano List apostolski, dotyczący mianowania Jego Ekscelencji arcybiskupa na tę funkcję i ogłoszono pierwsze dekrety nowo wybranego metropolity. Zgodnie z jednym z nich, biskup Antoni Dziemianko został Wikariuszem generalnym mińsko-mohylewskiej archidiecezji Kościoła Katolickiego na Białorusi.

1 marca 2008 r. o 18.00 z okazji VI Europejskiego Dnia Studentów w kościele archikatedralnym im. Najświętszej Maryi Panny w Mińsku zorganizowano telemost, który po raz pierwszy w historii Kościoła Katolickiego na Białorusi połączył Mińsk i Stolicę Apostolską. Telemost jest organizowany każdego roku w czasie Wielkiego postu, by młodzież z różnych stron świata mogła połączyć się z Ojcem Świętym w modlitwie różańcowej. Dewizą mostu stały się słowa: „Europa i Ameryki razem dla budowy cywilizacji miłości”.

6 marca 2008 r. odbyło się spotkanie Ojca Świętego z patriarchą Wszechrusi, które stało się kolejnym krokiem na drodze do jedności chrześcijan. Hierarchowie wspólnie modlili się w kaplicy Pałacu apostolskiego w Watykanie.

29 maja 2008 r. nowy nadzwyczajny i pełnomocny ambasador Republiki Białoruś przy Stolicy Apostolskiej Siarhiej Alejnik złożył listy uwierzytelniające Ojcu Świętemu Benedyktowi XVI. Podczas tej uroczystości papież podkreślił rolę Białorusi w pojednaniu Europy i procesie ekumenicznym.

18-22 czerwca 2008 r. odbyła się wizyta na Białoruś Sekretarza Stanu Jego Świątobliwości Benedykta XVI kardynała Tarcisio Bertone. Kardynał T. Bertone spotkał się Prezydentem RB Aleksandrem Łukaszenką, patriarszym egzarchą Białorusi metropolitą mińskim i słuckim Filaretem, licznymi przedstawicielami aparatu państwowego. Podczas spotkań oficjalnych poruszano tematy: kontaktów między Kościołem i państwem, budowy nowych świątyń, współistnienia różnych wyznań na Białorusi, stosunków dyplomatycznych. Podjęto decyzję o przygotowaniu Porozumienia o współpracy między Stolicą Apostolską i Republiką Białoruś. Oprócz tego, za pośrednictwem Sekretarza Stanu Stolicy Apostolskiej Prezydent RB przekazał papieżowi Benedyktowi XVI zaproszenie do odwiedzenia Białorusi. Jego Eminencja kardynał Tarcisio Bertone spotkał się z wykładowcami i studentami Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego, gdzie wygłosił wykład pt.: „ Wiara i rozum: w jaki sposób współczesny człowiek powinien mówić o Bogu”; odwiedził i celebrował Msze Święte w katolickich świątyniach Pińska i Grodna oraz uroczystą Liturgię Świętą w mińskim kościele archikatedralnym; poświęcił kamień węgielny pod budowę kościoła w Serabrance. Wizyta Sekretarza Stanu Jego Świątobliwości Benedykta XVI spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem ze strony białoruskich katolików. „Papież Was kocha i modli się za Was!” - powiedział Jego Eminencja na spotkaniu z młodzieżą, które odbyło się po ceremonii poświęcenia kamienia węgielnego. Kardynał Bertone podkreślił duchową więź  między Stolicą Apostolską, a miejscowym Kościołem i wiernymi.

29 czerwca 2008 r. w Święto Apostołów Piotra i Pawła w Bazylice Św. Piotra na znak łączności z Biskupem Rzymu metropolita-mińsko mohylewski arcybiskup Tadeusz Kondrusiewicz przyjął z rąk papieża Benedykta XVI paliusz - element stroju liturgicznego w formie białej, wełnianej taśmy, ozdobionej czarnymi równoramiennymi krzyżami, zakładanej na ramiona i opuszczonej dwoma krawatami na piersi i plecy noszącego. Oba krawaty zakończone są czarnymi, jedwabnymi fragmentami. Paliusz ma prawo nosić Ociec Święty (podczas każdej Liturgii) oraz odznaczający się szczególną godnością hierarchowie Kościoła(tylko w wielkie święta). Papież Benedykt XVI przewodniczył uroczystej Liturgii Świętej w Bazylice Św. Piotra, którą wraz z nim koncelebrowali nowo mianowani metropolici. W uroczystościach wziął udział patriarcha Konstantynopolski Bartłomiej I. Ojciec Święty wygłosił uroczystą homilię wraz z głową Kościoła Prawosławnego. Obaj hierarchowie złożyli wspólne Wyznanie wiary i udzielili błogosławieństwa.

Archidiecezja mińsko-mohylewska otrzymała 7 relikwii błogosławionego ks. Michała Sopoćki, beatyfikowanego 28 września 2008 r. w Białymstoku (Polska). Relikwie zostały przekazane do tych parafii archidiecezji, z którymi związane było życie i działalność błogosławionego: mińskiej archikatedry, mohylewskiej archikatedry, parafii w Zabrzeziu, parafii św. Józefa w Wołożynie, parafii w Lebiedziewie, parafii w Borysowie, parafii w Bobrujsku.

W lutym 2009 roku ukazało się pierwsze tłumaczenie na język białoruski Dokumentów Soboru Watykańskiego II, wykonane przez Sekcję ds. tłumaczeń tekstów liturgicznych i oficjalnych dokumentów kościoła przy KBKB, z inicjatywy i przy wsparciu metropolity mińsko-mohylewskiego arcybiskupa Tadeusza Kondrusiewicza.

27 kwietnia 2009 r. Ojciec Święty Benedykt XVI udzielił audiencji prezydentowi Republiki Białoruś Aleksandrowi Łukaszence.
4-5 lipca 2009 r. w Trokielach (diecezja grodzieńska) odbyły się uroczystości z okazji koronacji obrazu Matki Bożej Trokielskiej. Korony papieskie na obraz nałożył kardynał Kazimierz Świątek.

4 sierpnia 2009 r. w mińskim kościele św. Szymona i Heleny odbyło się pierwsze ogólnobiałoruskie spotkanie kapłanów.
22 sierpnia 2009 r.  w Brasławiu (diecezja witebska) arcybiskup Kolonii kardynał Joachim Meisner dokonał koronacji koronami papieskimi cudownego obrazu Matki Bożej Królowej Jezior.

10 października 2009 r. – konsekracja kościoła Jezusa Miłosiernego w Witebsku, pierwszej od niemal 125 lat rzymskokatolickiej świątyni w tym mieście. Ceremonii konsekracji przewodniczył nuncjusz apostolski na Białorusi arcybiskup Martin Vidović.

21 października 2009 r. kardynał Kazimierz Świątek, jeden z najstarszych hierarchów na świecie, obchodził 95. urodziny.

25 października 2009 r. – metropolita Tadeusz Kondrusiewicz został przyjęty w szeregi Zakonu Maltańskiego.

8-10 listopada 2009 r. –na zaproszenie metropolity mińskiego i słuckiego Filareta patriarszego egzarchy Białorusi, kraj odwiedził kardynał Walter Kasper, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan. W ramach wizyty watykański hierarcha poświęcił nowe stacje Drogi Krzyżowej w mińskiej archikatedrze, wziął udział w konferencji, poświęconej dialogowi chrześcijańsko-judaistycznemu i spotkał się z prezydentem Białorusi Aleksandrem Łukaszenką.

11-17 grudnia 2009r. – trzecia wizyta аd limina biskupów Białorusi w Stolicy Apostolskiej. 17 grudnia audiencji białoruskim hierarchom udzielił Ojciec Święty.
 

 

Na podstawie artykułu:
Alesia Żłutki
„Drogowskazy Wielkiej Drogi”
Próba krótkiego podsumowania historii Kościoła Katolickiego na Białorusi. Czasopismo „Nasza Wiara” Nr.1(14)2001 i archiwum wiadomości portalu Catholic.by
 
Program Uroczystości w Diecezjalnym Sanktuarium w Trokielach 11-12 lipca 2014 roku

W dniach 11-12 lipca br.w diecezjalnym sanktuarium Matki Bożej wtrokielach (diec. grodzieńska) odbędą się doroczne uroczystości odpustowe.Modlitewnemu spotkaniu towarzyszyć będą słowa: „A pod krzyżem Matka stała”.

Więcej …  
W Grodnie odbędą się Diecezjalne Dni Młodzieży

Tegoroczne XXI Diece­zjalne Dni Młodzieży odbędą się w dn. 16-18 maja w grodzieńskiej parafii Miłosierdzia Bożego w Grodnie na Wiśniowcu. Młodzi zapraszają się, by umacniać swą wiarę, przeżywając wspólne spotkanie z Bogiem i rówieśnikami. Hasłem Dni Młodzieży będą słowa „Ubodzy duchem mają wstęp do nieba”.

Więcej …